Deelname aan Iron man was te duur voor Geert Jooris: “Ik blijf dromen van Hawaï”

Geert Jooris. © FRO
Fons Roets
Fons Roets Medewerker KW

Al meer dan veertig jaar is Fons Roets (FRO) schrijvend actief in de regionale sportwereld. Als sportliefhebber pur sang leerde hij honderden mensen en hun verhaal kennen. Iedere week duikt hij in de archiefdoos vol herinneringen en anekdotes.

Geert Jooris, geboren op 12 mei 1957 in Brugge, kwam op tweejarige leeftijd met zijn ouders in Bredene wonen. Hij liep lagere school in Don Bosco en volgde middelbare studies in het O.L.V.-college. Geert was sportief en behaalde in 1979 een diploma van licentiaat lichamelijke opvoeding aan het Sportkot in Leuven. “Na een interim in het Sint-Godelievecollege in Gistel kon ik terecht als turnleerkracht in de basisschool OLV College Aartshertogstraat. Daar werkte ik tot januari 1989. Na een loopbaanonderbreking van anderhalf jaar, om fulltime te sporten, keerde ik in september ‘90 terug naar het onderwijs, de afdelingen O.L.V.-college Gerststraat en Thomas Vanloostraat op de Vuurtorenwijk. In 2017 gaf ik nog een jaar muziek en ging op mijn 61ste met pensioen.”

Voor zijn legerdienst trouwde Geert Jooris met Erna Reniers. Samen hebben ze een zoon Bart, 28 jaar en zot van Liverpool. Er is nu ook een kleinzoon van zes jaar, die met opa van alle sporten proeft, maar toch voetballer wil worden. Geert startte op 50-jarige leeftijd met Marianka Vanhecke een nieuwe relatie. Hij verhuisde naar Sint-Kruis Brugge, waar hij nu in padelclub Arenal actief is.

Naar triatlon

In het O.L.V.-College werd de 12-jarige, sportieve Geert Jooris gestimuleerd om lid te worden van Hermes Atletiek. “In het eerste middelbaar was Honoré Stubbe onze turnleraar en ook trainer bij Hermes”, weet Geert. “Ik ben gestart met werpnummers, kogelstoten en discus, en dan ben ik overgeschakeld naar tienkamp. Ik trainde veel en werd provinciaal kampioen. Provinciaal zat ik in de 4 x 100 ploeg. Met de cadetten pakten we de nationale titel op de Heyzel. Heel het middelbaar heb ik atletiek gedaan en met de Belgische universitaire ploeg nam ik deel aan meerdere interlands. Mijn specialiteit was toen speerwerpen.”

Na zijn legerdienst en zijn huwelijk met Erna was Geert ook meerdere jaren actief in het provinciaal volleybal, met HOS Bredene. “Ik was spelverdeler en herinner mij de legendarische derby’s tegen Bredunia. Ik speelde graag volley. Mijn schoonvader Raymond Reniers was echter een fanatiek wielerliefhebber. Ik had nooit gefietst, maar hij motiveerde mij om lid te worden van Wielertoeristenclub Bredunia. Ik leerde op een plezante, sportieve manier kilometers malen en reed mee met Marcel Seynaeve, die ooit als beroepsrenner deelnam aan de Ronde van Frankrijk. Ik hoorde al die leuke verhalen over de wielersport en ik kreeg zin om te koersen. Mijn eerste deelname was in 1985, de triatlon in De Haan: fietsen op het strand, lopen van de Vosseslag naar het zwembad in Wenduine en daar 100m zwemmen. Ik finishte in de top 5. In 1986 werd dan de echte Veloopzwem in De Haan georganiseerd. Ik finishte als derde en stond op het podium. Ik nam vier keer deel, won één keer en stond iedere keer op het podium.”

In 1987 organiseerde de sportdienst van Bredene, sportfunctionaris Werner Crève, samen met Jacques Deroo en Willy Clinck een eerst halve triatlon. De deelnemers moesten zwemmen in de Spuikom, fietsen en lopen in Bredene en aankomen aan het zwembad. Ik had redelijk getraind, want we moesten 90 km fietsen, 9 ronden en 21 km lopen. Bij het fietsen bleef ik in de groep en in de loopproef kreeg koploper Jan Jeanmaer een inzinking. Ik ging erop en erover en won in 4u.41’. Jacques Deroo werd 10de op elf minuten, Willy Clinck 13de op 13 minuten.

In 1988 won Geert Jooris voor de tweede maal de halve marathon van Bredene. Bij aankomst kreeg hij een lauwerkrans over het hoofd. De vreugde kon niet op. Geert Jooris is nu 65, maar blijft nog bijna dagelijks actief als speler-trainer bij Padelclub Arenal.
In 1988 won Geert Jooris voor de tweede maal de halve marathon van Bredene. Bij aankomst kreeg hij een lauwerkrans over het hoofd. De vreugde kon niet op. Geert Jooris is nu 65, maar blijft nog bijna dagelijks actief als speler-trainer bij Padelclub Arenal. © FRO

Vier jaar na elkaar won ik de halve marathon van Bredene. Via een goede prestatie in de triatlon van Brasschaat was ik ook geselecteerd voor het EK in Denemarken, waar ik door een blessure niet op niveau kon presteren, maar toch vijfde werd in mijn leeftijdscategorie. Ik was daarmee geselecteerd voor de Iron Man in Hawaï. Het is er nooit van gekomen want het was te duur. Via Jacques werd ik een tijdje gesponsord door Le Coq Sportif. Ik was een jaar halftijds prof en van januari 89 tot september 1990 kon ik prof worden bij ADR, de wielerploeg van François Lambert.”

Vier keer in Middelkerke

Geert leefde als een prof. Hij zwom 12 km, fietste 500 km en liep 100 km per week. Geert nam begin de jaren 90 vier keer deel aan de volledige triatlon van Middelkerke. Hij finishte twee keer tweede (88 en 89), één keer derde (1991) en één keer vierde (1990). De eerste deelname aan de Coast van Middelkerke 88 is voor Geert onvergetelijk.

“Mario Huys, Jan Janmaer en Werner Uytterhaeghen liepen aan de leiding bij de loopproef. Ter hoogte van Raversijde liepen ze echter verkeerd, richting Oostende. Ik kwam als eerste aan in de pit voor het casino. Er was veel discussie en de loopkilometers werden verrekend. Uiteindelijk kregen Huys, Janmaer en ik de eerste prijs, elk 100.000 Belgische frank.”

Van 1985 tot 1995 heeft Geert triatlons betwist. In 1990 liep hij een blessure op aan de achillespees en pas na anderhalf jaar kon hij weer zijn niveau halen. “Door privé- en onderwijsproblemen en achterstallige betalingen van ADR, waartegen ik tien jaar heb moeten procederen, schakelde ik vanaf 1996 over naar duatlon. Op de kwart was ik toch altijd top tien. We moesten wel opboksen tegen toppers als Joeri Vansteelandt. Na vijf jaar presteren in de subtop werd ik iets minder explosief en ik bleef in het milieu als trainer van Midlon Middelkerke. Na vijf jaar haakte ik ook daar af en werd ik jeugdtrainer bij Volley De Haan.”

Padel nu grote liefde

Door de verhuis naar Sint-Kruis verdween sport een tijdje op de achtergrond, maar stilzitten is niets voor Geert Jooris. “Zes jaar geleden ontdekte ik met padel een nieuwe sport. Ik had vroeger nooit getennist, maar ik had wel een uitstekend balgevoel, via mijn volleybalverleden. In club Arenal van oud-voetballer Tom De Zutter, op honderd meter van waar we wonen, vond ik samen met mijn Marianka een nieuwe liefde. Als buurtbewoners werden we uitgenodigd en ik ben blijven gaan. Soms vier of vijf keer per week. Ik heb al een behoorlijk niveau, speel competitie en tornooien, heb de trainerscursus gevolgd en geef er zelfs les. Tijdens de coronapandemie zijn er veel sporters, voetballers, volleyballers en squashers overgeschakeld naar padel. Ik hou ervan de jeugd en de vele dames de knepen van die aangename sport te leren. Ik amuseer me te pletter.”

“Sport heeft mijn hele leven beheerst en ik wilde altijd winnen. Ik kijk tevreden terug op mijn sportieve loopbaan en ik blijf dromen om ooit nog eens naar Hawaï te reizen als supporter, om de sfeer van vroeger op snuiven en te beseffen wat ik gemist heb in mijn leven.”

Lees meer over:

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.