Het is met een koffer vol enthousiasme dat Amber Ryheul begin deze week naar Praag is afgereisd. Logisch ook, want sinds de corona-uitbraak in het voorjaar speelde ze nog maar één tornooi. Enkele weken geleden trad ze aan in het Hongaarse Boedapest, waar ze een knappe vijfde plaats behaalde. Honger en vertrouwen dus bij de 22-jarige judoka. We zijn eens benieuwd wat dat op het EK zal geven.
...

Het is met een koffer vol enthousiasme dat Amber Ryheul begin deze week naar Praag is afgereisd. Logisch ook, want sinds de corona-uitbraak in het voorjaar speelde ze nog maar één tornooi. Enkele weken geleden trad ze aan in het Hongaarse Boedapest, waar ze een knappe vijfde plaats behaalde. Honger en vertrouwen dus bij de 22-jarige judoka. We zijn eens benieuwd wat dat op het EK zal geven."De goesting is er zeker", knikt Amber. "En ik ben benieuwd wat ik eruit kan halen, want ik ben nog geen volledige senior. In Boedapest ging het niet slecht, maar ik wil mezelf geen druk opleggen. Ik ben hier gewoon met heel veel zin om te vechten en zal het beste van mezelf geven. Ik heb eigenlijk niets te verliezen, alleen maar te winnen."Officieel is dit het tweede kampioenschap op het hoogste niveau voor de topbelofte uit Houthulst, maar die eerste meetellen zou niet helemaal eerlijk zijn. Vorig jaar kreeg ze namelijk pas twee dagen voor aanvang te horen dat ze mocht deelnemen aan de Europese Spelen. "Toen werd ik bijna letterlijk last minute opgebeld om te gaan vechten", lacht Amber. "Een degelijke voorbereiding kan je dat niet noemen. Nu was die er wel, maar het was ook niet zoals in een normaal jaar. Ik geloof dat ik zowat zeven maanden zonder competitie heb gezeten. Het competitiegevoel is dus wat minder, maar ik wil dat niet als een excuus inroepen. De goesting is gewoon dubbel zo groot en dat kan wel eens positief uitdraaien. Bovendien heb ik in mijn leven al veel wedstrijden kunnen betwisten, ik denk niet dat dat gevoel zo snel verdwijnt."En ook fysiek staat het op punt bij Ryheul. Optimaal was het niet de voorbije maanden, maar ze is er goed in geslaagd om haar kracht te onderhouden. "Mijn ouders hebben een fitnesscentrum. Ik woon zeg maar boven mijn fitness. (lacht) En ik heb thuis een judomat. Dat was meer dan voldoende om mijn plan te trekken tijdens de lockdown. Het was natuurlijk niet ideaal, maar ik zal zeker niet klagen."Nog één keer alles geven, daarna mag de riem er even af voor de Europese beloftekampioene van 2019. Na een bewogen jaar zullen enkele weekjes rust zeker en vast deugd doen. "Helemaal zeker is het nog niet, maar het ziet ernaar uit dat het EK het laatste internationale tornooi van het jaar wordt. Daarna volgt waarschijnlijk een periode verplichte rust. Normaal heb ik het daar moeilijk mee, maar nu ben ik echt wel van plan om ze te nemen. Het voorbije jaar was ontzettend raar. Er waren geen wedstrijden, maar je zat constant met die onzekerheid: wanneer kan de competitie hervatten, moet ik streng op mijn gewicht blijven letten... De tweede lockdown vind ik zelfs zwaarder dan de eerste. Alles dat geleidelijk weer werd opgebouwd, valt plots weer weg. Plezant is dat niet, maar ik ga proberen er het beste van te maken. Misschien ga ik wel op vakantie in eigen land. En hopelijk kunnen we toch wat genieten van de feestdagen. En daarna: op naar 2021!" besluit Ryheul.