Albert Lams woont met zijn vrouw Diana Declerck in de Waregemstraat in de Molenhoek. Hij is vader van drie zonen (Dominiek, Francis en Franky) en opa van zeven kleindochters, werkte zijn hele leven in de textielnijverheid en geniet ondertussen van een welverdiend pensioen. Stil zitten is nochtans niet aan de kwieke 77-jarige gewezen Desselgemnaar besteed.
...

Albert Lams woont met zijn vrouw Diana Declerck in de Waregemstraat in de Molenhoek. Hij is vader van drie zonen (Dominiek, Francis en Franky) en opa van zeven kleindochters, werkte zijn hele leven in de textielnijverheid en geniet ondertussen van een welverdiend pensioen. Stil zitten is nochtans niet aan de kwieke 77-jarige gewezen Desselgemnaar besteed."Nooit geweest", start Albert zijn verhaal. "Vanaf mijn jeugd heb ik aan sport gedaan. Op school was ik een van de snelsten in het lopen en waagde vaak mijn kans in de wedstrijden in het kader van de zomerfeesten, die toen heel populair waren. Ik ben ook stiekem beginnen voetballen bij Desselgem, want van mama mocht dat niet. Mijn kleren werden in het lokaal gewassen omdat moeder er geen weet van zou krijgen...""Toen we van het college in Waregem naar huis reden, was het steevast koersen tegen de jongens van de 'staatsschool'. Tijdens wijkkermissen was het fietsen met een gewone fiets. In 1958 ben ik zelfs met de fiets naar de Expo in Brussel gereden. Tijdens mijn legerdienst bij de 5de Linie in Soest was het weer lopen geblazen en toen ik nadien mijn latere vrouw wilde zien, was het 23 km met de fiets naar Geluwe, waarvan ze afkomstig was...""Hoe ik uiteindelijk in de Kerstcorrida gerold ben? Ik heb mijn drie zonen altijd gemotiveerd om aan sport te doen. Wilskracht en uithoudingsvermogen zijn goed voor het studeren. Ze hebben alle drie gevoetbald en gelopen. Ze sloten zich aan bij de atletiekclub van Beveren-Leie en ik was er als hulptrainer een beetje een helpende hand... Later hebben ze zich aangesloten bij Waregem. Ik werd er bestuurslid en later ook jurylid van de atletiekbond.""Via Maurice Deseyn en Jules Vanderbeken, twee van de pioniers van de Kerstcorrida, werd ik in 1984 gevraagd om met de oudere André Dhaene het tijdstip van de start aan te geven tijdens de verschillende wedstrijden van de eerste Kerstcorrida. Die eerste uitgave was trouwens meteen een schot in de roos met 1.402 deelnemers. Later werkte ik altijd samen met Johan Vervaeke, mijn bondgenoot en goede vriend. We werkten samen in de opperbeste verstandhouding: een oogcontact of vingerknip waren voldoende.""Ik heb alle 36 edities meegemaakt. Eigenlijk zijn het er maar 35, want in 2009 werd de massaloop afgelast omwille van de sneeuw. Er zijn in de loop van de jaren heel wat veranderingen gekomen. In de startzone was het vroeger een wirwar van lopers. Veel lopers konden door de massa deelnemers en de te smalle startzone pas ettelijke minuten na de officiële start hun wedstrijd aanvangen.""Ook vorig jaar was het eigenlijk onverantwoord met die blokken. Nu wordt er gestart ter hoogte van het postkantoor. Het is daar een stuk breder, ideaal voor de lopers. Ik kijk met heel veel voldoening terug op dit lange hoofdstuk. Ik dank het bestuur van de Kerstcorrida dat ik zo lang mijn steentje heb kunnen en mogen bijdragen. De Kerstcorrida blijft één groot loopfeest en de kinderen van de Kim en De Kam varen er wel bij." (DRD)