Henri had drie kinderen: Jean, Joseph en Mirjam. Hij laat ook vijf kleinkinderen en vijf achterkleinkinderen na. Hij en Suzy waren al liefst 68 jaar getrouwd en vormden een hecht koppel.

Jarenlang bediende in veevoederbedrijf d'Aussy

Het echtpaar heeft 59 jaar op ongeveer dezelfde plaats in de Vanhullestraat in Torhout gewoond: in een klein en goed verzorgd huisje. Op die locatie dienden ze een tiental jaar geleden naar een nieuwbouwappartementje te verhuizen, wat hen niet beviel.

Henri is uit Alveringem afkomstig, waar hij op 15 november 1925 geboren werd. Na de Tweede Wereldoorlog werkte hij eerst een paar jaar in dienst van de Commissie van Openbare Onderstand in Torhout. Hij zorgde voor de uitbetaling van de werklozen. In 1948 werd hij bediende bij het bekende plaatselijke veevoederbedrijf d'Aussy, op dat moment geleid door wijlen Etienne d'Aussy en zijn vennoot Julien Vanhulle. Hij bleef er tot aan zijn pensioen aan de slag.

Oprichter van schaats- en skeelerclub Katjarisu

Henri is zijn hele leven een gepassioneerde schaatser geweest. Als kleuter stond hij al op het natuurijs. In 1975 richtte hij samen met zijn vrouw Suzy en Kaatje Clement de Torhoutse schaatsclub Katjarisu op, die later ook skeelerclub werd. De naam van de vereniging is gevormd door de beginklanken van hun drie voornamen. Als tachtiger schaatste en skeelerde hij nog, maar nu was dat al een hele tijd niet meer aan de orde.

Jarenlang heeft Henri tevergeefs gestreden voor een ijsvloer en/of een ijsbaan in Torhout. Wat hij daarvoor ook ondernam, het project kwam er niet. Wel werd er op het stedelijk sportstadion een polyvalente skeelerbaan van 480 meter aangelegd. Als voorzitter van Katjarisu promootte hij destijds de schaats- en skeelersport met elke vezel in zijn lichaam. Hij was nog altijd erevoorzitter van de club.

Deelnemen aan de Elfstedentocht

Het hoogtepunt uit de schaatsloopbaan van Henri beleefde hij op 4 januari 1997. Toen ging een droom voor hem in vervulling, want hij mocht aan de prestigieuze Elfstedentocht in Nederland deelnemen. Hij was op dat moment 71 jaar. Hij slaagde er evenwel niet in om het 200 km lange schaatstraject uit te rijden. Moegestreden moest hij onderweg zijn rit staken.

Henri had naast het schaatsen en skeeleren nog heel wat andere hobby's. Hij maakte graag gedichten en liedjes, luisterde naar klassieke muziek, wijdde zich aan de computer, las boeken met geschiedkundige inslag en nam destijds Super 8-filmpjes en videocassettes op. Hij speelde ook vlot mondharmonica zonder een noot te kunnen lezen. En vooral: hij zette zich in voor de Ranchi-missie in India, waar wijlen zijn broer Raymond, die jezuïet was, jarenlang heeft gewerkt.

Torhout zal zich Henri blijven herinneren als een eigenzinnige, welbespraakte en bij momenten onverzettelijke man die hard voor zijn doelen vocht, in dit geval het uitdragen van de schaats- en skeelersport.