Atletiek is de rode draad in het leven van de familie Rysman. Het begon allemaal 35 jaar geleden toen Johan (65) de koersfiets ruilde voor loopschoenen. "Toen ik voor mezelf het signaal gaf dat ik iets moest doen aan mijn gewicht liet ik de fiets voor wat die was en koos vanaf dan voor het lopen", vertelt Johan. "Ik reed geregeld tochtjes van wel honderd kilometer maar ik kreeg toch de smaak van het lopen te pakken. Vanaf toen al pik ik wekelijks ook mijn wedstrijdje mee. Zo staat het Houtland, Bakkelandt en het Harelbeeks Joggingcriterium jaarlijks op mijn kalender. Enkel een operatie aan de rug hield me een keer weg van het Harelbeeks criterium. Dit moet zowat mijn dertigste deelname zijn", zegt Johan trots.
...

Atletiek is de rode draad in het leven van de familie Rysman. Het begon allemaal 35 jaar geleden toen Johan (65) de koersfiets ruilde voor loopschoenen. "Toen ik voor mezelf het signaal gaf dat ik iets moest doen aan mijn gewicht liet ik de fiets voor wat die was en koos vanaf dan voor het lopen", vertelt Johan. "Ik reed geregeld tochtjes van wel honderd kilometer maar ik kreeg toch de smaak van het lopen te pakken. Vanaf toen al pik ik wekelijks ook mijn wedstrijdje mee. Zo staat het Houtland, Bakkelandt en het Harelbeeks Joggingcriterium jaarlijks op mijn kalender. Enkel een operatie aan de rug hield me een keer weg van het Harelbeeks criterium. Dit moet zowat mijn dertigste deelname zijn", zegt Johan trots.De Desselgemnaar leverde door de jaren heen schitterende prestaties. "Zo stond er nu en dan ook wel eens een marathon op mijn programma. Tijdens de Grensmarathon van Menen in 1989 liep ik 2u41'45. Niet onaardig als je weet dat ik nooit doorgedreven trainingen deed. Toen liep ik mijn 10 kilometerwedstrijden aan meer dan 18 km/u. Nu is dit nog 12,5 à 13 km/u. Meestal ga ik nu nog een viertal keer trainen per week en neem ik deel aan een wedstrijdje. Daarnaast staat ook nog een fietstochtje en 1.500 meter zwemmen op mijn weekmenu. Als ik alles bij elkaar tel, heb ik al een aantal keer rond de wereld gelopen." (lacht)"Ik gooide net zeven paar loopschoenen weg en er staan er nog negenendertig in de kast", pikt zijn echtgenote Marie-Christine (62) in. "Lopen is zijn lang leven. Zonder zou hij doodgaan, vertelt hij wel eens grappend. Ik ben dan ook altijd mee om hem aan te moedigen. Vroeger was ik ook gebeten door de loopmicrobe, maar knieproblemen deden me beslissen op ermee te stoppen. Net als bij Johan stond ook het Harelbeeks Criterium op mijn programma. Nu dit niet meer kan, slaagde ik erin om mijn kleinkinderen aan te zetten om ook deel te nemen aan het Harelbeeks Criterium. Voor mij is ook het sociale gebeuren van groot belang." Ook Frederik (42), de zoon van Johan en Marie-Christine, neemt opnieuw deel aan het Criterium, nadat hij wedstrijden twaalf jaar aan de kant liet liggen. "Als beginnend lopertje startte ik met de crossen bij de Vrije Sporters", zegt Frederik. "Daarnaast voetbalde ik bij WS Desselgem van mijn zesde tot mijn dertiende. Ik evolueerde van 12 naar 16 km/u. Zo behaalde ik mijn beste resultaat op mijn vijfentwintigste tijdens de Kerstcorrida in Deerlijk. Momenteel ga ik wekelijks twee à drie keer op pad en neem ik deel aan het Criterium. Dat ook de kinderen de smaak te pakken hebben, is voor mij een extra stimulans. Naast het lopen fiets ik dagelijks zo'n 55 kilometer heen en terug naar mijn werk."Ook Arjen (12), de oudste zoon van Frederik, is vrijdag van de partij. "Eigenlijk speel ik net als mijn broer Siemen (10) voetbal bij WS Desselgem", steekt de student moderne aan het OLVH in Waregem van wal. "Dit zal nu mijn derde jaar zijn en ik kom uit bij de U14. Af en toe waag ik me ook aan een loopwedstrijdje. Het begon toen we met school deelnamen aan Dwars Door Desselgem al van toen ik nog een kleuter was. Maar pas deze zomer loop ik voor het eerst het criterium mee. Extra oefenen buiten de voetbaltrainingen doe ik niet echt. Zo heb ik er amper een vijftal trainingen op zitten dit jaar. Ik sport zelf graag maar kijk ook heel graag naar sport. Zo kent de Ronde van Frankrijk en het veldrijden geen geheimen voor mij. Maar ook het voetbal kan me boeien.""Ik loop vooral voor mijn plezier en voor de gezelligheid", pikt Siemen in. "Voor mij is de 1.000 meter die ik moet afhaspelen tijdens de wedstrijden van het Criterium een beetje kort. Daarna loop ik ook nog eens de juniorloop mee voor de leute. (lacht) Met de U12 van Desselgem trainen we al twee keer, dus doe ik er geen loopsessies bij.""Siemen loopt altijd met de glimlach", vertelt zijn mama Laurence (41), beroepshalve lerares in het zesde leerjaar. "Volgend schooljaar zit hij trouwens in mijn klasje. Vroeger trok ik ook op regelmatige basis de loopschoenen aan, maar in 2005, bij de zwangerschap van Arjen, ben ik gestopt. Daarvoor nam ik ook al eens deel aan het Criterium. Ik herinner me dat ik zelfs eens eerste werd op de 15 kilometer in Deerlijk in mijn categorie. Veel trainen, deed ik echter niet. Ik begon met de sport door Frederik. Nu ben ik vooral van de partij om te supporteren. Ook vrijdagavond zijn we er uiteraard opnieuw bij", besluit Laurence. (ELD)