Twintig jaar geleden zou iedereen eens goed gelachen hebben bij de gedachte, maar nu vinden we het een heel normaal, ja zelfs nuttig verschijnsel: fietssnelwegen. Om je sneller, veiliger en comfortabeler van of naar je school te leiden, of naar het werk. Dat gebeurt almaar massaler, want de fiets is gezond en sportief, geen stress aan je lijf in de file én met wat elektrische steun kunnen we ook langere afstanden aan.
...

Twintig jaar geleden zou iedereen eens goed gelachen hebben bij de gedachte, maar nu vinden we het een heel normaal, ja zelfs nuttig verschijnsel: fietssnelwegen. Om je sneller, veiliger en comfortabeler van of naar je school te leiden, of naar het werk. Dat gebeurt almaar massaler, want de fiets is gezond en sportief, geen stress aan je lijf in de file én met wat elektrische steun kunnen we ook langere afstanden aan.En net zoals een halve eeuw geleden in een recordtempo een heel autosnelwegennet werd aangelegd om de explosie van het autoverkeer de baas te kunnen, ligt nu hetzelfde voor voor de zachte weggebruiker: Vlaanderen ontrolt in een handomdraai een indrukwekkend netwerk van 'fiets-o-strades' en hier spreken we niet van de E40 of de A19, maar van de F37, de F382, of zelfs de FR0, de grote ring om Brussel. Anders dan vijftig jaar geleden is er nu meteen ook een website om dat allemaal te promoten, en wanneer je die aanklikt kan je niet geloven dat die 2.500 kilometer snelweg in een handomdraai is aangelegd. Je moet het ook niet geloven want het is niet waar. Ten eerste omdat er op de kaart een aantal trajecten staan die nog 'niet befietsbaar' zijn, wat in de praktijk meestal wil zeggen dat ze nog niet bestaan. In de toekomst zullen die de mooiste stukken worden, omdat het vaak om 'missing links' gaat, die gaandeweg heel specifiek als échte fietssnelweg worden aangelegd. En ten tweede blijken meer dan de helft van alle fietssnelwegen in onze provincie gewoon niets meer te zijn dan bestaande fietspaden of -stroken naast een drukke gewestweg. Die kunnen her en der wel wat verbeterd worden, maar het blijft fietsen tussen het helse verkeer en de uitlaatgassen en ze zijn de naam fietssnelwegen niet waardig. Op een autosnelweg mogen toch ook geen fietsers rijden? Is het dan allemaal slecht? Nee! Er zitten al heerlijke trajecten tussen, vooral langs het water, en er zijn her en der ook al enkele stukken échte, specifiek aangelegde, fietssnelweg en die zullen in de komende jaren alleen maar groeien. Dat gaat traag, maar dat kost ook handenvol geld. Gelukkig heeft de Vlaamse overheid de door haar anders zo vermaledijde provincies mee in het bad het genomen: niet alleen om te helpen betalen, maar ook omdat zij, onze eigenste provincie West-Vlaanderen voorop, ook heel veel knowhow en terreinkennis in huis hebben als het over fietspaden en fietsnetwerken gaat.