De ingebeelde zieke van Molière, dat moest het jubileumstuk worden waarmee toneelkring Boontje zijn 25ste verjaardag zou vieren. De ziekte, die roet in het eten gooide van dit mooie voornemen, was echter allerminst ingebeeld. "Toen we in februari voor het eerst over corona hoorden praten, hadden we nooit durven denken dat de impact ervan ook op in onze kring zo groot zou zijn", blikt Arlette Brackx, al 13 jaar voorzitter van Boontje, terug.
...

De ingebeelde zieke van Molière, dat moest het jubileumstuk worden waarmee toneelkring Boontje zijn 25ste verjaardag zou vieren. De ziekte, die roet in het eten gooide van dit mooie voornemen, was echter allerminst ingebeeld. "Toen we in februari voor het eerst over corona hoorden praten, hadden we nooit durven denken dat de impact ervan ook op in onze kring zo groot zou zijn", blikt Arlette Brackx, al 13 jaar voorzitter van Boontje, terug.Toen het land in lockdown ging, doofde het contact met de leden snel uit. "Aanvankelijk dachten Robert (Arlettes echtgenoot, die de techniek verzorgt bij Boontje, red.) en ik dat het allemaal wel zou meevallen. Omdat ik het jubileumstuk zelf regisseer, ben ik tegen beter weten in begonnen met de voorbereidingen. Een eerste lezing werd ergens in juni gepland en op 3 augustus zouden de repetities van start gaan."Ook de jaarlijkse uitstap naar de bowling en ledenquiz bleven op het programma staan. Maar toen het gemeentebestuur Arlette verwittigde dat de viering van 25 jaar Boontje niet kon doorgaan, begon het stilaan door te dringen: dit coronabeestje was niet van plan snel te verdwijnen."En toen moest het coronaprotocol voor de amateur-theatersector nog verschijnen. Na lezing ervan moesten Robert en ik toch even gaan zitten. Repeteren met maximaal 20 mensen, iedereen met een mondmasker en op anderhalve meter afstand. Spelers, technici en medewerkers uit mekaar houden en...spelen voor maximaal 120 toeschouwers, die zelf ook anderhalve meter van mekaar moesten gezet worden in de zaal. Dat was slikken!"De voorzitster sloeg prompt aan het rekenen want vier avondvertoningen voor nauwelijks 120 toeschouwers, was dat financieel wel haalbaar? "Als we spelen, dan mag het geen slappe koffie worden maar zoals ons publiek van ons gewoon is een kwalitatief hoogstaande productie", had Arlette als stelregel naar voren geschoven. "Bovendien wilde ik dat onze spelers zich als vanouds amuseerden op de repetities, onze technici hun ding konden doen en de balans financieel in evenwicht bleef."Begin juni had Arlette er een goed oog in. "We hadden na de versoepeling van de maatregelen moed gevat. Misschien konden we dan toch nog onze jubileumproductie naar het Staf Versluyscentrum brengen. 'We starten de voorbereidingen en evalueren eind augustus', had ik de leden als hoopvolle boodschap meegegeven."Maar De ingebeelde zieke kreeg half juli de genadeslag. "De versoepelingen werden teruggedraaid naar maximum 10 spelers per repetitie, terwijl uitgerekend voor deze productie ons hele gezelschap op de bühne zou verschijnen, en ook het toeschouwersaantal werd teruggeschroefd naar 100. We waren als bestuursleden intussen ook stilaan crisismanagers geworden, die rekening moesten houden met preventiemaatregelen, circulatieplannen, het bijhouden van contactgegevens,...Het verdict was hard maar er restte ons maar één beslissing: de productie stoppen en uitstellen naar november '21."De voorzitster realiseert zich dat gezondheid boven alles gaat. "Boontje is een hechte vriendenkring. We prijzen ons gelukkig dat niemand in onze directe omgeving met Covid-19 in aanraking is geweest. We houden dat ook graag zo.""Hartverwarmend waren ook de vele mooie reacties van trouwe toeschouwers, collega's, vrienden. 'Hou moed. Tot volgend jaar, zelfde rij, zelfde stoel', 'Op naar 2012',..." Ook financieel bleek uitstellen stilaan de enige optie. "Onze vaste kosten wogen te zwaar door en inkomsten zijn er dit jaar niet. Gelukkig heeft het gemeentebestuur op aangeven van de Cultuurraad een mooie geste gedaan en ons dezelfde toelage toegekend als vorig jaar. Ook al hebben we dit jaar niks georganiseerd. Hiermee zijn toch de kosten voor 2020 gedekt." Voor twee van de anciens bij Boontje, Laurette Lateste en Jeremie Decraecker, kan De ingebeelde zieke niet snel genoeg heropstarten. "Met die echte ziekte zullen we allicht moeten leren leven", beseft Jeremie. "Maar het mag nu wel duidelijk zijn dat de mens niet zonder cultuur kan.""Ik ben dat doelloos rondfietsen en -wandelen alleszins spuugzat", beaamt Laurette. "Laat dat vaccin maar aanrukken. Dat ik weer met mijn vrienden van Boontje de planken op kan. Hoe sneller hoe liever..." (Marc Mahieu)