"We boekten een heel succesvol seizoen", vertelt Roeland. "Onze twee internationale stages lokten in totaal meer dan 1.000 judoka's richting Koksijde, met onder meer de nationale selectie van de Verenigde Staten. Eens temeer hebben we onze judoclub en bij uitbreiding onze gemeente op de internationale kaart gezet. Sportief was het een voltreffer tot het coronavirus ons stokken in de wielen stak", vervolgt hij. "Individueel was er de doorbraak van Robbe Demets op internationaal vlak. Hij behaalde een zilveren medaille op de Jeugd Olympische Spelen in Bakoe. Jammer dat hij dit jaar nog niet kon tonen dat hij nog wat progressie maakte. Ook anderen waren klaar om mee te draa...

"We boekten een heel succesvol seizoen", vertelt Roeland. "Onze twee internationale stages lokten in totaal meer dan 1.000 judoka's richting Koksijde, met onder meer de nationale selectie van de Verenigde Staten. Eens temeer hebben we onze judoclub en bij uitbreiding onze gemeente op de internationale kaart gezet. Sportief was het een voltreffer tot het coronavirus ons stokken in de wielen stak", vervolgt hij. "Individueel was er de doorbraak van Robbe Demets op internationaal vlak. Hij behaalde een zilveren medaille op de Jeugd Olympische Spelen in Bakoe. Jammer dat hij dit jaar nog niet kon tonen dat hij nog wat progressie maakte. Ook anderen waren klaar om mee te draaien in het Euro cup Circuit om zich zo te plaatsen voor een eventueel EK en meer. Maar tja, die verdomde corona!""Het is duidelijk dat we een grote progressie maken. We hebben een groot aantal judoka's die eventueel bij de top kunnen aansluiten. We zitten niet stil. Momenteel hebben we de trainingen hervat in de club en binnen de federatie. We hopen nog sterker uit de crisis te komen. Momenteel werken onze toppers trainingen in Wilrijk en Koksijde af. Daar bovenop komt er nog een druk fitnessprogramma. Zoals je ziet zijn judoka's echte trainingsbeesten. Werkpunt na de lange pauze is het terugkrijgen van het judogevoel. Je kan wel drie uur fitnessen, lopen en fietsen. Maar het judogevoel is nog het belangrijkste. Daar moet je steeds aan werken."Hoe was Roeland eigenlijk zelf als judoka? "Ik was een laatbloeier", bekent hij. "Ik ontwikkelde maar heel traag en eens ik aansluiting met de nationale top kreeg, was mijn loopbaan al ten einde. Ik was betrokken in een verkeersongeval. Een geluk bij een ongeluk, mag je letterlijk nemen. Zo begon ik heel vroeg als coach. Meteen was het raak met Gella Vandecaveye. Zij was één van mijn eerste leerlingen bij JC Zwevegem, waar ik toen lesgaf. Door mijn verhuizing naar Koksijde heb ik Gella jammer genoeg moeten lossen. Door de afstand en werk kon ik niet voldoende tijd meer spenderen aan haar.""Zelf heb ik nooit gedacht dat de club zo'n succes zou worden. Ik wist natuurlijk wel dat ik niet kan verliezen. Ik wil steeds de beste zijn, dat is een goede of slechte eigenschap van mij. Het is maar hoe je het bekijkt. Hard werken met de juiste mensen om je heen, weten wat je kan en vooral niet kan, is belangrijk. We hebben steeds een sterk bestuur gehad binnen de club. Alles ging naar de club en dus automatisch ook naar de judoka's. Zo vorm je een sterke familie." De voorzitter heeft ook nog een leuke boodschap: "Ik kan elke ouder aanraden zijn of haar kind warm te maken voor judo. Het is ideaal voor de lichamelijke ontwikkeling. Het zal de motorische vaardigheden en lenigheid verbeteren. In het judo leer je ook regels respecteren, bijvoorbeeld groeten naar de leraar en je trainingspartner. Zo leren ze respect tonen. Dingen die ik in bepaalde sporten niet terugzie. In onze sport horen zaken als veinzen, bedrog, niet respect tonen, niet thuis." (DS)