KV De Haan, de hondenschool op de terreinen van Haneveld, viert op 1 november zijn 40ste verjaardag. Heel wat andere activiteiten werden echter afgelast. De grote nationale 'zee-honden-wandeling' incluis.
...

KV De Haan, de hondenschool op de terreinen van Haneveld, viert op 1 november zijn 40ste verjaardag. Heel wat andere activiteiten werden echter afgelast. De grote nationale 'zee-honden-wandeling' incluis. "Dat deed pijn: die wandeling is onze grootste inkomstenbron van het jaar", zegt voorzitter Mario Verleene (36). Met zo'n twee- à drieduizend deelnemers is het evenement ook altijd een topdag voor de plaatselijke horeca. "Veel baasjes gaan dan immers samen met de hond iets drinken op een terrasje", aldus Mario. "De deelnemers verzamelen 's ochtends altijd allemaal in Haneveld: onbegonnen werk om hier met zoveel volk bijeen de social distancing te handhaven."Met veel spijt in het hart werd daarom de 29ste editie, gepland op zondag 27 september, afgeblazen. "Voor het eerst in ons 40-jarige bestaan. Maar uitstel is geen afstel: de datum voor volgend jaar ligt al vast", klinkt het. Op 23 mei werden de gehoorzaamheidslessen voorzichtig weer opgestart. "We zorgden voor een goede spreiding: eerst werden enkel de trainingen met de puppies en pré-puppies herstart. Voor de jonge dieren is het toch belangrijk dat er een zekere continuïteit is, daarom gaven we tijdens de lockdown ook trainingen vanop afstand", zegt Mario. KV De Haan beschikt over tien vaste trainers. Steve Vandaele, tevens bestuurslid, is een van hen. "Ik ben al sinds 2008 bij deze club aangesloten. Een grote troef, vind ik persoonlijk, is de aandacht voor het socialiseren. De meeste hondenscholen zetten daar niet zo op in." Bij KV De Haan zijn ook de hondenbaasjes sociaal. "In deze club zijn het eigenlijk de honden die voor de band zorgen tussen de leden. En dat werkt: we spreken al eens af voor een strandwandeling, gaan samen naar wedstrijden in het buitenland...", vertelt Steve."De sfeer in onze club, is heel familiaal", vult voorzitter Mario Verleene aan. "We proberen ervoor te zorgen dat iedereen zich thuis voelt. Het grootste bewijs dat we hierin slagen, is de organisatie van onze zee-honden-wandeling: die steunt op tientallen vrijwilligers. In onze vereniging zijn er ook geen kliekjes. We vormen één grote groep. We hebben leden van allerlei slag. Dat geeft een leuke mix en iedereen praat met iedereen.""We organiseren ook veel activiteiten, zo leer je elkaar beter kennen", pikt Steve in. "Het eerste weekend na de start van de corona lockdown liep ik thuis wel wat verloren. Ik miste de club, het lesgeven is voor mij een passie. En de mensen hier zijn vrienden geworden. Er zijn leden die al jaren geen hond meer hebben, maar die toch blijven komen omwille van de vriendschappen die ze hier opbouwden."De school telt wel meer dan 20 hondenrassen die, net zoals hun baasjes, elk zo hun persoonlijkheid hebben. "Dat maakt het net zo boeiend. Iedereen heeft de kennis van zijn of haar ras, en dat geven we aan elkaar door. Die 11- en 14-jarige shiba's van Mario zijn bijvoorbeeld erg koppige beestjes", glimlacht Steve, die zelf zweert bij zijn flat-coated retriever. "De hond is onze vaste metgezel. Ik reis dan ook nooit met het vliegtuig."Mario's grootvader was kennelmeester bij de Zeemacht, op het voormalig militair domein tussen Wenduine en De Haan. Mario kreeg via zijn grootvader de liefde voor de viervoeters mee. "Een hond is een vriend voor het leven. Je beleeft mooie momenten samen en er is altijd iemand blij als je thuiskomt. En een hond aanvaardt je zoals je bent", vult Steve aan. Op zondag 1 november viert de hondenschool haar 40ste verjaardag en ondertussen zit de vereniging ook in een nieuw lokaal. "De oude kantine stond er al 30 jaar en was tot op de draad versleten. Het regende binnen", zegt Mario. De hondenschool werd voor de nieuwe kantine gesponsord door de gemeente. "We zijn daar uiteraard zeer dankbaar voor, maar het mes snijdt aan twee kanten. Onze zee-honden-wandeling - een gedeponeerd handelsmerk trouwens - levert de gemeente óók heel wat return op." Het bestuur staat er tot slot op dat 'zee-honden-wandeling' met koppeltekentjes wordt geschreven. "We gaan immers niet met zeehondjes op stap. Die grap zijn we inmiddels wel beu gehoord", glimlacht Steve. (Wim Kerkhof)