Fabienne Vansteenkiste woont samen met haar man, Werner Verstraete, op de Kappaert in Zwevegem. Ze is al zeven jaar bezig met ontwikkelingswerk in Senegal en doet dat nu onder de vlag van de vzw Makoye Kafo die ze vijf jaar geleden oprichtte. "Makoyo betekent hulp en Kafo is gemeenschap. Kort gezegd, hulp bieden aan een gemeenschap. Ons logo is een druppel. Niet op een hete plaat, maar wel de druppel die het verschil maakt."
...

Fabienne Vansteenkiste woont samen met haar man, Werner Verstraete, op de Kappaert in Zwevegem. Ze is al zeven jaar bezig met ontwikkelingswerk in Senegal en doet dat nu onder de vlag van de vzw Makoye Kafo die ze vijf jaar geleden oprichtte. "Makoyo betekent hulp en Kafo is gemeenschap. Kort gezegd, hulp bieden aan een gemeenschap. Ons logo is een druppel. Niet op een hete plaat, maar wel de druppel die het verschil maakt.""Het begon met een reis naar Senegal en voor dat we het goed en wel doorhadden, zetten we ons in om die mensen daar te helpen. Op die reis waren we via een lokale gids in contact gekomen met de plaatselijke bevolking. We hadden er meteen ons hart verloren en gingen nog terug. Gelukkig sprak de gids en de jongere bevolking daar Frans, zodat het communiceren niet onoverkomelijk was", vertelt Fabienne heel enthousiast.Toen ze opnieuw naar Senegal trokken, bezochten ze vooral de kleine broussedorpen. "Veel dorpen tellen niet meer dan 500 inwoners, enkele zelfs maar een 25-tal. Daar was geen elektriciteit en geen water. Onze eerste zorg was echter de gezondheid van die mensen. We namen dan ook muskietennetten mee, om hen te vrijwaren van de malariamug. Daarna zorgden we voor waterputten en kleine zonnepanelen. Daarmee kunnen ze instaan voor hun stroomvoorziening om bijvoorbeeld een lamp te doen branden of het pompje van de waterput te doen werken", aldus Fabienne.Ondertussen kon de vzw ook al rijst uitdelen, iets wat in Senegal vrij duur is. "Men doet daar ook aan landbouw, maar enkel voor eigen gebruik. Producten verkopen zit er echter niet in. Toch merken we wel een positieve evolutie. Wij zorgen vooral voor de materialen en de plaatselijke bevolking gaat ermee aan de slag. Dat zorgt voor tewerkstelling waar ze ook beter van worden. We willen er zeker geen Europeanen van maken, dat zou trouwens niet lukken. Ze blijven hun Afrikaanse mentaliteit behouden."Fabienne gaat nu drie keer per jaar naar Senegal, zodat ze van dichtbij alles kan opvolgen. "Individueel mensen steunen, doen we er niet. We werken altijd voor de gemeenschap zodat het hele dorp er kan van profiteren. We doen dit uiteraard in samenspraak met de mensen ter plaatse en met het dorpshoofd. Dat werkt vrij goed. Zo konden we al een aantal schooltjes oprichten en medische hulpposten opbouwen. Momenteel zijn we bezig met een ziekenhuis in Toubacouta, een iets groter dorp."De jongste maanden werd er ook hulp geboden door het uitdelen van mondmaskers omdat ook daar het coronavirus aanwezig is.Al dat werk kost uiteraard ook geld. "We krijgen subsidies van de gemeente Zwevegem en van de provincie. Ook geef ik lezingen in scholen of bij verenigingen en probeer ik kmo's te overtuigen ons te helpen. Het is fulltime job geworden", vertelt Fabienne die vier jaar geleden op rust ging.De vzw organiseert bovendien jaarlijks een benefiet om fondsen te werven. Door de coronamaatregelen kon dit nu niet. Vandaar dat men koos om deze keer een wandelzoektocht te organiseren. Deze heeft op zondag 23 augustus plaats. Het is een tocht van zo'n 7 km die start aan OC De Kappaert in de Stedestraat in Zwevegem. Deelnemen kost 10 euro, een gezinsticket 25 euro. Starten kan tussen 9 en 17 uur.Info: www.makoyekafo.be.