Bezielers van deze tiende editie in Kortrijk zijn Christine Moreel en haar dochter Maria Dermaut. Christine, die in Hulste woont, is onder meer bekend van de biokledinghandel Stof en Aarde, terwijl dochter Maria op de hoek van de Grote Kring en de Lange-Brugstraat Maria's Corner runt, een winkeltje voor bio- en fairtradekleding en accessoires.
...

Bezielers van deze tiende editie in Kortrijk zijn Christine Moreel en haar dochter Maria Dermaut. Christine, die in Hulste woont, is onder meer bekend van de biokledinghandel Stof en Aarde, terwijl dochter Maria op de hoek van de Grote Kring en de Lange-Brugstraat Maria's Corner runt, een winkeltje voor bio- en fairtradekleding en accessoires."Potjebuur is een idee dat opgepikt werd uit de moslimcultuur, waar het gebruik bestaat dat men op het einde van de ramadan bij het Suikerfeest bij de buren wat eten brengt", legt Christine uit. "Daarom doen we het ook op de dag van het Suikerfeest en dus elk jaar op een andere datum. Maar het is niet specifiek met of voor migranten. We zeggen ook niet: 'Ga naar een allochtone buur'. We nemen alleen een mooi gebruik van hen over. We hebben tenslotte allemaal buren." Eigenlijk kan iedereen individueel Potjebuur 'spelen', maar om het idee te verspreiden, worden hier en daar grote 'Potjebuurs' georganiseerd. Zo gebeurde dat in 2016 in Kortrijk op de Veemarkt en kwamen enkele topchefs (Flemish Foodies) koken. Ook nu verleent het stadsbestuur zijn medewerking. Christine Moreel: "We worden nu ook ondersteund door de UNO. We beantwoorden namelijk aan acht van de 17 zogenoemde 'duurzame-ontwikkelingsdoelstellingen' - een vervolg op de Millenniumdoelstellingen - zoals aandacht voor gezond voedsel, buurten worden veiliger door burencontact, het bevordert een vredevolle samenleving en zo meer."Bijzonder is wel de locatie voor dit tiende Potjebuur: de tuin van het slotklooster van de karmelietessen, die anders nooit toegankelijk is. "We vonden het een mooi gemotiveerd initiatief, daarom doen we er graag aan mee", zegt ons zuster Marie-Joseph. Of hoe slotzusters wereldburgers worden...De eerste zusters karmelietessen zijn in 1649 vanuit Doornik in Kortrijk aangekomen en in 1669 (straks 350 jaar geleden) vestigden ze zich op de huidige plaats. Anno 2018 is het een opmerkelijk oord van stilte en gebed vlak bij het winkelcentrum K. "Bij de stichting was dat hier nog de stadsrand en landelijk", zegt zuster Marie-Joseph, die nog met twee medezusters in het klooster woont, een vierde verblijft in een rusthuis. De jongste zuster is 76. "Wij blijven een slotklooster. Zo gaan wij sinds onze intrede niet meer naar onze familie. Het is nu wel iets soepeler dan vroeger. Onze familie kan ons wel bezoeken. Tot de jaren zeventig maakten wij hosties. We onderhielden ook zelf onze tuin, met kruiden en enkele beschermde bomen, nu hebben we daarvoor hulp. Iedereen kan ook dagelijks om 8 uur bij ons de mis bijwonen, op zaterdag om 8.30 uur en op zondag m 9 uur. Ook een gebedsgroep rond pater Pio komt hier samen."Eigenlijk spreekt men in Kortrijk van de 'ongeschoeide karmelietessen'. "U ziet het, wij dragen wel schoenen", lacht zuster Marie-Joseph. "Die naam heeft te maken met een splitsing lang geleden. De enen kozen voor een soepeler regel en werden geschoeide karmelietessen genoemd. Ongeschoeid was synoniem voor de strenge richting, zoals bij ons. Ook de H. Theresia van Lisieux behoorde tot onze orde." Iedereen is op vrijdag 15 juni van 16 tot 19.30 uur welkom. "We doen het niet de hele dag, omdat in een korte periode meer mensen samen zijn en er zo meer kans is op ontmoeting. We maken er ook geen terras met streekbieren van", zegt Christine Moreel. Dochter Maria maakt de hapjes klaar en nodigt de buurt uit, terwijl iedereen welkom is om de tuin te bezichtigen. De toegang is de poort in de Lange-Brugstraat 4. (Noël Maes)Info: www.potjebuur.be en op Facebook.