Zuster Rosa Quartier is geboren op 24 januari 1920. Ze is de dochter van Achille en Marie Veys. Zuster Rosa groeide op met zes broers en vier zussen. Ze is de achtste in de rij.
...

Zuster Rosa Quartier is geboren op 24 januari 1920. Ze is de dochter van Achille en Marie Veys. Zuster Rosa groeide op met zes broers en vier zussen. Ze is de achtste in de rij."Een broertje is overleden, ik heb hem nooit gekend", zegt zuster Rosa, die naar de kleuterklas en de lagers school ging bij de Zusters van Heule. "Ik ging heel graag naar school. Ook al gingen we altijd te voet." Na het achtste leerjaar bleef ze thuis om te helpen in het huishouden. Ze hielp ook haar vader: hij was vlasboer. "De jongens mochten langer naar school gaan, wij als meisjes niet."Haar oudste zus Anna ging toen ze 21 jaar was naar het klooster in Poperinge. "Ik bezocht toen regelmatig mijn zus in het klooster en na een tijdje kreeg ik ook zijn om in het klooster te gaan", vertelt Zuster Rosa, die toen nog Alice was. Dat veranderde in 1941 toen ze in het klooster ging in Poperinge. In februari 1943 legde ze geloften af en werd Zuster Rosa. Daarna volgde ze de opleiding regentaat algemene vakken in Sint André Brugge. In 1947 tok Zuster Rosa naar Kuurne. "Ik gaf les in de beroepsschool, beter bekend als de Naaischool Heilige Familie: Nederlands, Frans, wiskunde en soms eens geschiedenis of aardrijkskunde. Ik gaf graag les en zag mijn leerlingen graag." Later werd Zuster Rosa directrice in Kuurne en daarna drie jaar in de school in Poperinge. In 1971 kwam ze terug naar Kuurne en deed er secretariaatswerk voor de school. In 1985 ging ze met pensioen en deed ze secretariaatswerk in de parochie."Ik heb veel zien veranderen: onder meer de gebouwen van de school, het moederhuis dat verdween en een rusthuis werd", vertelt zuster Rosa, die nu graag leest, kruiswoordraadsels invult en tekent. "Toen ik 90 werd, hield men een mooi, groot feest. Het was fantastisch, het blijft een mooie herinnering. Ik had toen niet gedacht dat ik 100 zou worden. Ik ben eigenlijk een beetje verwonderd (lacht). Ik heb een heel mooi leven gehad. Het enige wat ik jammer vind, is dat ik geen spinet meer kan spelen. Mijn vingers willen niet meer mee."Zuster Rosa had ook nog twee broers die priester werden.