In 1985 zijn Geert De Roo en zijn vrouw Christine Vanhaecke (beiden intussen 60) gestart op hun boerderij Verloren Kost aan de Steenveldstraat. Ze bouwden het bestaande melkveebedrijf verder uit en maakten er een vooruitstrevende onderneming van, gecombineerd met akkerbouw. Ze kregen drie dochters: Ann-Sophie (33), Stephanie (30) en Louise (24). Geen zonen, dus geen opvolging in de stiel? Mis poes! De oudsten, Ann-Sophie en Stephanie, kozen na hun hogere studies resoluut voor de melkveehouderij. Alleen Louise ging andere wegen uit. Zij runt in Aalst haar eigen zaak in schoonheidszorg en huidverbetering 'Skincare by Louise'.
...

In 1985 zijn Geert De Roo en zijn vrouw Christine Vanhaecke (beiden intussen 60) gestart op hun boerderij Verloren Kost aan de Steenveldstraat. Ze bouwden het bestaande melkveebedrijf verder uit en maakten er een vooruitstrevende onderneming van, gecombineerd met akkerbouw. Ze kregen drie dochters: Ann-Sophie (33), Stephanie (30) en Louise (24). Geen zonen, dus geen opvolging in de stiel? Mis poes! De oudsten, Ann-Sophie en Stephanie, kozen na hun hogere studies resoluut voor de melkveehouderij. Alleen Louise ging andere wegen uit. Zij runt in Aalst haar eigen zaak in schoonheidszorg en huidverbetering 'Skincare by Louise'.Ann-Sophie heeft aan de Hogeschool Gent meertalige communicatie gestudeerd en daarna nog een extra jaar master in management aan de KU Leuven."Ik ben op basis van mijn diploma's een paar jaar in een bedrijf aan de slag geweest, maar ik vond er niet echt mijn draai", vertelt ze. "Terwijl ik op kantoor aan zo'n eiland zat, bleef ik de passie voor de dieren voelen. Ik besefte dat de boerderij echt wel de hemel op aarde is. En dus heb ik eerst twee jaar meegewerkt op de hoeve van mijn ouders in Torhout en sinds 2013, het jaar waarin ik getrouwd ben, runnen we ons eigen melkveebedrijf Schauttewalle aan de Peerstalstraat in Wingene."Ann-Sophie leidt haar onderneming samen met haar man Wouter De Prest (32). Ze hebben twee dochtertjes, Alixe (6) en Ella (4), die zich op de buiten helemaal kunnen uitleven. Schauttewalle, de ouderlijke boerderij van Wouter, is een beschermde vierkantshoeve, waarvan het huis oorspronkelijk uit 1618 dateert."Om mij samen met Wouter volledig op de melkveehouderij te kunnen toeleggen, heb ik net als mijn zus ook nog landbouwstudies in Roeselare gevolgd", vertelt Ann-Sophie. "We hebben om en bij de 190 melkkoeien van het bekende ras Holstein. Met de kalveren en andere runderen erbij telt ons bedrijf zo'n 300 dieren."Om het ras genetisch nog te verbeteren, hebben Ann-Sophie en Wouter twee jaar lang diepgevroren embryo's van topkoeien uit de Verenigde Staten gekocht. Dat heeft hen intussen een 70-tal dieren opgeleverd, waarvan er al ongeveer 30 in de melkproductie ingeschakeld zijn. Het melken gebeurt sterk geautomatiseerd en de dieren beschikken over alle voorzieningen voor hun welzijn, zoals in de stallen grote ventilatoren voor de nodige verkoeling.Stephanie is aan de Gentse universiteit master in de biowetenschappen geworden. Zij startte in 2013 meteen aan de zijde van haar vader op de Torhoutse hoeve Verloren Kost. In 2017 is ze getrouwd met Kenny Buyse (31), met wie ze het ouderlijke melkveebedrijf aan de Steenveldstraat voortzet. Vader Geert De Roo helpt nog wel een handje, maar legt zich nu hoofdzakelijk op de akkerbouw toe. Stephanie en Kenny hebben een zoontje Thibault (2) en verwachten in november hun tweede kindje."Wij hebben ongeveer 180 melkkoeien, ook Holsteins", zegt Stephanie. "In totaal, net als bij Ann-Sophie, om en bij de 300 dieren. Het melken gebeurt met drie robots, die voor de koeien zeven dagen op de zeven en 24 uur op de 24 beschikbaar zijn. Bij ons in de stallen hangen er eveneens grote ventilatoren. We proberen de koeien te verwennen." (lacht)Of de coronacrisis de melkveebedrijven van de twee zussen parten speelt? "Er worden ons specifieke inspanningen gevraagd, hoofdzakelijk bij de melkophaling door de melkerij. Het zijn rare tijden. De melkprijs wordt zwaar beïnvloed door onzekerheden. Toen sommige mensen bij de start van de lockdown in maart melk hamsterden, verwachtten we dat de prijs zou stijgen, maar daar hebben we weinig of niets van gemerkt, omdat de vraag vanuit de horeca en de foodservice sterk terugviel.""Een melkveebedrijf runnen, betekent sowieso hard werken, elke dag vroeg opstaan, heel wat uren kloppen, de dieren optimaal verzorgen en je administratie en boekhouding behartigen. Maar een ander beroep zouden we niet willen. We genieten van de vrijheid van het buitenleven, zijn bijna altijd thuis voor onze kinderen en kunnen onze koeien koesteren die ons zo dierbaar zijn. Sommige mensen denken dat we een saai en eenzaam bestaan leiden, maar dat klopt totaal niet. Op een boerderij valt er altijd iets te beleven. De kans dat je je ook maar even verveelt, is quasi onbestaande.""Als zussen met hetzelfde beroep hebben we veel aan elkaar. We bellen geregeld en wisselen ervaringen uit. En onze ouders staan ons met raad en daad bij."