Andy Loyen, de 37-jarige visser die woensdag kort na de middag op een ongelukkige manier met zijn heftruck in het water belandde aan de Hendrik Baelskaai in Oostende, was pas enkele maanden geleden op 19 februari getrouwd met zijn Filipijnse vrouw. "Hij had haar leren kennen door onze vader. Vader woonde jaren in de Filipijnen en Andy ging er jaarlijks op bezoek. Zo leerde hij Lorie Mae kennen", zucht zijn zus Tamara Loyen (41).
...

Andy Loyen, de 37-jarige visser die woensdag kort na de middag op een ongelukkige manier met zijn heftruck in het water belandde aan de Hendrik Baelskaai in Oostende, was pas enkele maanden geleden op 19 februari getrouwd met zijn Filipijnse vrouw. "Hij had haar leren kennen door onze vader. Vader woonde jaren in de Filipijnen en Andy ging er jaarlijks op bezoek. Zo leerde hij Lorie Mae kennen", zucht zijn zus Tamara Loyen (41)."Op 24 juni vorig jaar besloten ze om in het huwelijksbootje te treden en eind februari was het eindelijk zo ver. Lorie Mae zou nadien bij mijn broer in zijn appartementje, dat hij enkele jaren geleden had gekocht in de Dr. E. Moreauxlaan, komen wonen. Door de coronamaatregelen kon ze nog niet naar België komen, maar binnenkort zouden ze hier samen genieten van het leven", weet Tamara.Andy was een levensgenieter. "Andy was iemand die erg graag leefde. Hij dronk graag een pintje, maar deed nooit geen vlieg kwaad. Integendeel, Andy stond steeds klaar voor iedereen. Hij was niet altijd de gemakkelijkste persoon, maar hij droeg zijn vrienden en zijn familie op handen. Hij had een hart van goud", gaat Tamara verder."Andy was ook een erg trouw persoon. Op 21-jarige leeftijd begon hij al te werken voor Rudy Barbaix. Hij was ondertussen schipper van de O.191 Romy. De visserij was zijn leven. Ik heb hem nooit over iets anders weten praten. Andy was ook een harde werker. Men denkt altijd dat er iets ergs kan gebeuren tijdens het leven aan boord van een vissersschip en dan gebeurt zo'n dom ongeval."Tamara werd rond 12.30 uur opgebeld door Christel, Andy's bazin. 'Andy is met zijn heftruck in het water gereden en ze vinden hem niet', kreeg Tamara te horen. Andy zou dan al zo'n 10 minuten onder water gelegen hebben. "Mijn ouders waren toen nog niet op de hoogte. Papa werd drie weken geleden pas geopereerd en ik wist dat mama het verdriet niet zou aankunnen. Ik verloor in 1996 al een broer en nu opnieuw. We zijn met vier kinderen thuis, daar blijft nu nog de helft van over", snikt Tamara."Na het telefoontje sprong ik meteen in de wagen, maar hoe dichter we bij de plaats van het ongeluk kwamen, hoe sneller het nieuws zich verspreidde via sociale media. Dan zijn we maar meteen doorgereden naar papa om hem het nieuws te vertellen. Ondertussen was Andy gevonden. Ze vonden hem met beide benen onder de heftruck. Hij had het niet gehaald. Papa zakte bijna door zijn benen. Samen met de mensen van slachtofferhulp zijn we dan naar mama gereden om haar het nieuws te vertellen. Andy moet een verschrikkelijke dood gestorven zijn."De bedoeling was dat Andy sinds 1 mei gas terug zou nemen om nog vier dagen per week te werken. Op die manier zou hij ten volle kunnen genieten van het leven met zijn kersverse vrouw. "Hij heeft helaas nooit de kans gekregen. Hij was soms wel eens verstrooid. Heeft hij nu de verkeerde pedaal ingedrukt en is hij zo in het water gereden? Is hij onwel geworden? Voorlopig blijven we achter met heel wat vragen. Als zijn lichaam wordt vrijgegeven, kunnen we zijn begrafenis plannen. Het wordt een begrafenis met erg weinig volk door de coronamaatregelen, maar we zijn vrijwel zeker dat er later nog een herdenkingsdienst komt."