Al enkele maanden is het niet meer mogelijk om Zillebeke te doorkruisen wegens de riolerings- en wegenwerken die er volop aan de gang zijn. Al vanaf de rotonde Hellfire Corner en het kruispunt van de Komenstraat met de Blauwepoortstraat staan er borden met verboden doorgang. Daardoor krijgen de handelaars amper nog klanten over de vloer. Voor krantenverkoper Luc Leroy was het zo erg dat hij op 3 december de deuren van zijn winkel sloot.
...

Al enkele maanden is het niet meer mogelijk om Zillebeke te doorkruisen wegens de riolerings- en wegenwerken die er volop aan de gang zijn. Al vanaf de rotonde Hellfire Corner en het kruispunt van de Komenstraat met de Blauwepoortstraat staan er borden met verboden doorgang. Daardoor krijgen de handelaars amper nog klanten over de vloer. Voor krantenverkoper Luc Leroy was het zo erg dat hij op 3 december de deuren van zijn winkel sloot. "Het is helemaal bergaf gegaan vanaf dat de auto's komende van Hollebeke, Zandvoorde en Houthem niet meer door konden", zegt Luc Leroy. "Ik had niet verwacht dat het zo erg zou zijn, want de mensen konden via de andere kant nog tot vlak voor de winkel komen. Er waren nochtans speciale parkings voorzien, maar blijkbaar vertrouwden de mensen het niet en laten ze Zillebeke helemaal links liggen. En dan moeten ze nog beginnen voor mijn deur. Vandaar dat ik niet gewacht heb tot het helemaal stilvalt." "Op de bewonersvergaderingen hadden ze gezegd dat er altijd doorgang mogelijk zou zijn. Als de Blauwepoortstraat dicht ging, zou de Wervikstraat open zijn, of omgekeerd, maar dat is dus al een paar maanden niet het geval", zucht Luc. "Ik moet het vooral hebben van kleine aankopen van veel klanten. Niemand komt bij mij naar buiten met voor 100 euro aankopen. Dikwijls gaat het om passanten die een pakje kauwgum of een blikje frisdrank kopen. Mijn omzet viel terug tot de helft."Om toch de eindjes aan elkaar te kunnen knopen, zocht en vond Luc een andere job. "Er is een regeling dat je als handelaar een tussenkomst krijgt als je de winkel moet sluiten, maar ik heb ook een andere tijdelijke job gezocht. Ik doe wel nog de ronde met weekbladen, om het vuur toch een beetje smeulend te houden", zegt Luc Leroy. "Normaal is het de bedoeling om na de werken de winkel opnieuw te openen, op voorwaarde dat het niet te lang duurt. Ik vrees dat het wel eens zomer 2020 kan zijn voor dat alle ellende achter de rug is. Hoe langer het gesloten is, hoe moeilijker het wordt om de draad weer op te pikken."Veel winkels blijven er niet meer over. De bakker sloot al in februari de deuren. Nu ook de krantenwinkel gesloten, blijft enkel de apotheek en de twee slagers over. "Het gaat niet goed", zeggen Nancy Knockaert en Kris Leroy van Slagerij Kris en Nancy op Zillebeke-dorp. "Twee handelszaken zijn ondertussen gesloten en er zijn geen passanten. Het verkeer wordt aan elke kant tegengehouden. Al een kilometer voor het dorp staat er een bord dat je niet door kan." "Het ging goed wanneer ze in fasen werkten. In de eerste fase was de Wervikstraat nog open en toen was het nog te doen, maar op een gegeven moment was de Blauwepoortstraat nog niet afgewerkt en begonnen ze al een nieuwe fase en sindsdien is het voor ons veel moeilijker geworden. Als je geen verkeer meer hebt, is het gedaan", zegt Nancy. "Ze zeggen wel dat Zillebeke het mooiste dorp van Ieper zal worden, maar ze moeten opletten dat het geen spookdorp wordt, zonder winkels. Jaren geleden had Zillebeke een café, een bank, een krantenwinkel, twee bakkers... Wat blijft er nu nog over? Twee slagers en een apotheek.""Nu al is de omzet met de helft gedaald en dan moet het ergste voor ons nog komen", zegt Kris. "Vorige week donderdag hebben ze beton gegoten. Toen hebben we veertig klanten besteld in één dag. We hebben nog een verlofperiode die we ergens kunnen plannen. Het zou natuurlijk het best passen als ze voor onze deur bezig zijn, maar de vraag is: wanneer zal het zijn? Krokusvakantie? Paasvakantie? We weten het niet."Bij Slagerij Filip en Nathalie in de Wervikstraat is het al helemaal huilen met de pet op. Daar is het momenteel één grote modderpoel. "Wij beginnen problemen te hebben met onze leveringen", vertelt Nathalie. "Vorige week hebben we een levering van de Pastoriestraat naar hier gedragen. Wij zijn nog een klassieke slagerij die een achterkwartier laat leveren. Maar dat weegt 130 kilo. Draag dat maar eens 200 meter."Al is er wel licht aan het eind van de tunnel voor de slagerij. "Woensdag was het werfvergadering en daar werden we goed ontvangen. De aannemer beloofde dat ze ervoor gingen zorgen dat de winkel bereikbaar is met de auto in de kerstvakantie. Ook op onze vraag voor de lichten in de straat gingen ze kijken. Het is ook hartverwarmend om te zien hoe onze trouwe klanten, ook uit de omliggende dorpen, de modder trotseren om toch bij ons hun aankopen te doen. In nood kent men z'n vrienden en dat ervaren we nu dubbel zo hard."