Zijn alle straten in Brugge straks Knikjesstraten? Als het van Zarra Neirynk (15) afhangt wel. Beginnen doet Zarra in de Zwaluwenstraat, waar ze samen met haar mama Elsie Roose woont.
...

Zijn alle straten in Brugge straks Knikjesstraten? Als het van Zarra Neirynk (15) afhangt wel. Beginnen doet Zarra in de Zwaluwenstraat, waar ze samen met haar mama Elsie Roose woont. De 15-jarige idealiste kwam op het idee van haar bijzondere missie op vakantie in het Nederlandse Apeldoorn. "Ik weet niet goed waar ik het plots haalde - mogelijk was het de uitgelatenheid van het op vakantie zijn - maar ik wilde zoveel mogelijk mensen goeiedag zeggen. Met een 'hallo' of met een simpel knikje, als ik de mensen maar kon aankijken en groeten", vertelt Zarra. "Sommigen zeiden vriendelijk goeiedag terug, maar het viel me toch vooral op dat heel veel mensen vreemd opkeken of gewoonweg niet reageerden."Terug in België, zette Zarra haar opmerkelijke project voort in haar eigen buurt, het Stubbekwartier. "En ook hier lopen zo veel mensen met de blik naar beneden. Het lijkt alsof ze geen contact willen. Ze wonen hier wel, maar sluiten zich in zekere zin af van de rest van de buurt. Dat vind ik toch wel jammer. Elkaar een vriendelijk knikje geven kost toch niet veel moeite? En het kan veel mensen plezier doen. Ik begon erover door te denken, samen met mijn mama want zij is ook erg sociaal ingesteld. Het idee om een specifieke campagne op te zetten om mensen te stimuleren elkaar te begroeten komt van mij, maar de naam Knikjesstraat is wel een suggestie van mijn mama."Zarra heeft er duidelijk over nagedacht en formuleert haar gedachten, op haar nog jonge leeftijd, bijzonder goed. Ze ziet tot haar spijt steeds meer verkilling, eenzaamheid en een elk-voor-zich-mentaliteit. "Waarom precies een knikje? Elkaar gedag knikken is het meest eenvoudige, het is de instap van het groeten als het ware. En knikken is ook goed voor de fysiek. Je traint er je rug- en halsspieren mee", lacht Zarra. "Maar het kan ook verder gaan naar een hallo met een knikje. Daarmee train je ook de mond- en tongspieren. En een knipoog erbij is ook leuk, dat bevordert dan nog eens de oog- en wangspieren."De jonge Brugse liet met haar eigen zakcenten 50 stevige straatnaambordjes drukken. "Met op de achterkant ook een woordje uitleg over de campagne. Ik zal die her in de der in de brievenbussen deponeren en zal ook op een aantal adressen aanbellen om de mensen te overtuigen. Daarbij zal ik de mensen oproepen om elkaar gewoon spontaan te groeten in de straat. En als ze dat zien zitten, zal ik ook vragen om het straatnaambordje met Knikjesstraat aan hun raam of gevel te bevestigen. Indien gewenst kom ik daarvoor zelf met stevige behangerslijm langs", zegt Zarra. "Als het aanslaat in de eigen straat, wil ik ook andere straten in de buurt erbij betrekken. En ook mijn school, de Sint-Jozefhumaniora in de Noordzandstraat, wil ik erbij betrekken. Het zou wel leuk zijn mochten de straten rond mijn school ook Knikjesstraten worden. Ik zal daarvoor binnenkort de schooldirecteur aanspreken." Zarra is duidelijk ambitieus en ondernemend. Het liefst wil ze met haar concept de hele stad veroveren. "Ik heb nog geen contact gelegd met het stadsbestuur, maar mogelijk volgt dat wel. Ik begin met 50 bordjes, maar hoop dat het veel groter wordt. Waarom geen Knikjesstraten verspreid over de hele stad? Het is toch een positief project waar veel mensen zich kunnen in vinden, zou ik denken", besluit de guitige tiener.