Niettemin houden de vinkeniers zich klaar en ook bij de 74-jarige Werner Van Balberghe uit de Lammekensknokstraat is dat niet anders. Werner is een veel-zetter. Dit betekent dat hij haast dagelijks terug te vinden is in de reke. Nu al staat de teller op 120 zangwedstrijden per seizoen en dat is voor Werner een persoonlijk record. "Ik kan het sociaal contact niet missen. De vinkensport is mijn grote passie en het doet dan ook pijn dat deze volkssport erop achteruit gaat."
...

Niettemin houden de vinkeniers zich klaar en ook bij de 74-jarige Werner Van Balberghe uit de Lammekensknokstraat is dat niet anders. Werner is een veel-zetter. Dit betekent dat hij haast dagelijks terug te vinden is in de reke. Nu al staat de teller op 120 zangwedstrijden per seizoen en dat is voor Werner een persoonlijk record. "Ik kan het sociaal contact niet missen. De vinkensport is mijn grote passie en het doet dan ook pijn dat deze volkssport erop achteruit gaat." Werner, die beroepshalve ooit aan de slag was als lasser maar nu geniet van een heerlijke oude dag, erfde de vinkenmicrobe van zijn schoonbroer Wilfried. Hij is de vinkensport met almaar meer passie gaan beoefenen. Dagelijks is hij met zijn vogels bezig, die prima verzorgd worden."Ik beschik over 12 zangvogels wat me in staat stelt om tijdens het vinkenseizoen dagelijks aan wedstrijden deel te nemen. Ik ben lid van de Meulebeekse vinkenmaatschappij Niet Rijk maar Recht en heb eigenlijk altijd mooie resultaten behaald. Vorig seizoen was niet echt denderend, want mijn vogels die makkelijk 600 liedjes fluiten in één uur, hebben het niet waargemaakt. Wel is het zo dat alle vogels die tot op vandaag gespeeld hebben, altijd in de prijzen vielen. De grote uitschieter is vogel Tura. Die vink bezorgde me ooit de titel van 'Gouden Vink' op het kampioenschap van België. Ik won een sieraad in zuiver goud ter waarde van 500 euro. Dit sieraad draag ik met heel veel trots wanneer ik naar de zettingen ga", klinkt het bij de trotse Werner. Een paar jaar geleden werd ik ook eerste Ingelmunsternaar op het Belgisch kampioenschap in Eernegem, alweer met vogel Tura." Gezien de bevoorrading uit de natuur met wilde vinken al geruime tijd verboden is, zijn de vinkeniers aangewezen op het zelf kweken van vinken in gevangenschap. Geen gemakkelijke klus, maar wie wil overleven als vinkenier moet zich wel aan de kweek wagen en dat doet Werner samen met zijn collega Bavo Mortier. "In de Meulebeekse club werd ik ook al eens algemeen kampioen en won ook verschillende wedstrijden. Ook mijn vrouw is vinkenier en zij is ingeschreven bij de Nieuwe Vinkeniers in Ingelmunster. Elk jaar proberen we jonge vogels klaar te stomen voor de wedstrijden. Het komt erop aan dat die jonge vogels een mooie zang proberen op te pikken van mijn lievelingsvogel Tura. Dat is een zaak van heel veel geduld, maar veel geduld wordt vaak ook goed beloond."Heeft Werner buiten het vinkenieren nog een andere hobby? "In een vroeger leven was ik ook muzikant maar toen de Philharmonie ter ziele ging, heb ik mijn instrument opzij gelegd. In september gaan we normaal wel voor een drietal weken naar Spanje waar de dochter een optrekje heeft zodat alles op voorhand mooi geregeld is." (CLY)