Yves François houdt zich vooral bezig met ondernemingsrecht, een discipline waarbij advocaten niet zo vaak op de voorgrond treden. Tenzij het om het faillissement gaat van een voetbalclub als KSV Roeselare, ooit vijf jaar lang actief in de Jupiler (Pro) League. Bij dergelijke mediatieke dossiers hangen journalisten om de haverklap aan de lijn, zoals we ook merken tijdens het interview.
...

Yves François houdt zich vooral bezig met ondernemingsrecht, een discipline waarbij advocaten niet zo vaak op de voorgrond treden. Tenzij het om het faillissement gaat van een voetbalclub als KSV Roeselare, ooit vijf jaar lang actief in de Jupiler (Pro) League. Bij dergelijke mediatieke dossiers hangen journalisten om de haverklap aan de lijn, zoals we ook merken tijdens het interview.Is het aangenamer voor een pleiter als je ook wel eens in een krant geciteerd wordt?"Op zich zit ik niet te springen om die aandacht, maar af en toe is dat wel eens plezant. Het is ook niet de eerste keer dat ik betrokken ben in een zaak die de pers haalt. Een jaar of tien geleden was ik de raadsman van Patrick Lefevere. Hij daagde toen Jean-Marie Dedecker voor de rechtbank omdat die hem onrechtmatig in een dopingdossier had genoemd. De zaak sleepte een tijd aan, maar Dedecker is toen in beroep veroordeeld tot een symbolische schadevergoeding. Dat dit zo goed bij blijft, komt natuurlijk ook wel omdat ik toen aan het langste eind getrokken heb (lacht)."Wist je al op jonge leeftijd dat je advocaat wilde worden?"Toch niet. Het was een afweging. Ik was niet zo onderlegd in wetenschappen en ik wist dat ik niet geschikt zou zijn om voor een baas te werken. Omdat daarmee ook de richtingen geschiedenis en talen weg vielen, heb ik beslist om rechten te gaan studeren (glimlacht). Het was dus niet uit idealisme of zo. Mijn oudere broer Alain, die ook advocaat is, was toen al enkele jaren bezig met zijn studies rechten. Al heeft dat bij mij niet meegespeeld om dezelfde richting uit te gaan."Twee advocaten in de familie? Wat geeft dat op familiefeestjes?"Moment, er zijn er eigenlijk drie (lacht). De zoon van mijn broer is ook afgestudeerd in de rechten en sedert begin oktober advocaat aan de balie van Brussel. Zijn vader, mijn broer dus, is ook advocaat aan de balie van Brussel en hij werkt daar net als zijn zoon in een groot kantoor. Alain is ook professor aan de VUB in Brussel waar zowel hij als ik gestudeerd hebben. Maar om terug te keren op de vraag: we proberen in familiekring zoveel mogelijk te vermijden om over ons werk te praten. We komen zo goed als wekelijks samen bij mijn ouders en dan hebben we het vooral over de dingen des levens. Nu gaat het dus helaas vaak over corona."Ooit was je verkiesbaar op een lijst van VLD. Kreeg je toen applaus van je vader, lange tijd notoir socialistisch gemeenteraadslid in Waregem?"(glimlacht) Tja, ik moet daar niet flauw over doen. Mijn vader had toen liever gezien dat ik in zijn spoor was gestapt en me had ingezet bij de SP.A. Onze ouders hebben ons evenwel altijd vrijgelaten en respecteerden onze keuzes ook altijd. Dat ik toen voor de VLD gekozen heb, was ook niet zo onlogisch omdat ik als advocaat een zelfstandige activiteit uitoefen en me toen het best vertegenwoordigd voelde door VLD."Na die ene keer in 2002 toen je op de lijst stond voor de Kamer, was het evenwel afgelopen. Zat er niet meer in?"Eigenlijk had ik me nadien ook wel op het lokale niveau verkiesbaar willen stellen, maar de omstandigheden hebben er toen in meegespeeld dat dit niet gebeurd is. Mijn toenmalige vrouw en ik zijn gescheiden in aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van 2006. Om de twee weken waren de kinderen bij mij en dus was een nieuw politiek engagement in die omstandigheden uitgesloten. Mocht dat niet zo zijn gelopen, was het best mogelijk dat ik ook op het lokale niveau politiek actief zou geworden zijn. Om dat nu nog te doen, vind ik het te laat. Ik word tenslotte straks 50."Hoe kijk je als vrijzinnige naar Waregem, sedert jaar en dag geleid door een CD&V-bestuur?"Ik denk dat het goed zou zijn mocht de CD&V eens verplicht zijn om met een coalitiepartner te besturen. Het zou eens een andere wind doen waaien in de stad. Burgemeester Kurt Vanryckeghem zal dat niet graag lezen, maar het is niet gezond als één partij het te lang alleen voor het zeggen heeft. Al zie ik het wel niet snel gebeuren dat het huidige bestuur zijn volstrekte meerderheid verliest. In de oppositie zitten geen figuren met een nationale uitstraling zoals jaren geleden het geval was met voormalig minister Erik Derycke."Ben je gehecht aan Waregem?"Ik denk dat ik zoals zoveel Vlamingen een beetje honkvast ben. Ik woon hier graag en heb hier mijn vrienden waarmee ik regelmatig afspreek in één van de leuke Waregemse horecazaken. Welke dat zijn? The Cottage in de Marcel Windelsstraat is voor mij een beetje the place to be, evenals Jacky O' in het gebouw waar De Hoop vroeger zat. Wil ik een gewone pint drinken, dan ga ik naar Markt 28." (Freddy Vermoere)