Veertig jaar lang had Yvan De Vreese in Zulte een eigen tandartspraktijk. Op zijn 65ste ging hij met pensioen, om met echtgenote Denise Blancke op een appartement in de Meersstraat in Waregem te gaan wonen. Daar had hij meer tijd om zich bezig te houden met zijn passie voor taal. "Mocht ik mijn schoolperiode kunnen overdoen, had ik na mijn humaniora vermoedelijk voor een taalopleiding gekozen", vertelt hij. "Tijdens mijn beroepscarrière had ik weinig tijd om mijn fantasie de vrije loop te laten, maar nadien heb ik die achterstand ruimschoots ingehaald."
...

Veertig jaar lang had Yvan De Vreese in Zulte een eigen tandartspraktijk. Op zijn 65ste ging hij met pensioen, om met echtgenote Denise Blancke op een appartement in de Meersstraat in Waregem te gaan wonen. Daar had hij meer tijd om zich bezig te houden met zijn passie voor taal. "Mocht ik mijn schoolperiode kunnen overdoen, had ik na mijn humaniora vermoedelijk voor een taalopleiding gekozen", vertelt hij. "Tijdens mijn beroepscarrière had ik weinig tijd om mijn fantasie de vrije loop te laten, maar nadien heb ik die achterstand ruimschoots ingehaald."Schrijven was voor Yvan ook een uitlaatklep, want zijn gezin kreeg enkele zware emotionele opdoffers te verwerken. "We hebben drie kinderen: één dochter en twee zonen. Helaas hebben we onze zonen veel te vroeg moeten afgeven. Steven stierf op zijn veertigste nadat hij ruim dertig jaar de zware fysieke gevolgen van een verkeersongeval moest dragen, Bart is in 2014 gestorven aan de gevolgen van longvlieskanker. Het zorgde ervoor dat ik veel filosofische werken heb gelezen: werken over bijnadoodervaringen, het al dan niet bestaan van een God, de diepe levensvragen... Ik heb er ook zelf heel wat over gepend, maar dat werk heb ik bewust nooit willen uitgeven. Daarvoor is het te persoonlijk."Yvan bleek ook over een groot dichttalent te beschikken. "Misschien zit het in de genen, want mijn vader had op het einde van de vorige eeuw al zijn levensverhaal neergeschreven. Zelf had ik altijd al een levendige fantasie, wat tot uiting kwam in zowel ernstige gedichten als komische of absurde versjes. Een vriend heeft dat werk nu ingebonden. Het is de bedoeling dat in heel beperkte mate te verdelen onder geïnteresseerde vrienden, kennissen of familieleden. Het kan voor wat verlichting zorgen in deze harde tijden."Momenteel schrijft Yvan amper nog. "De inspiratie komt maar met mondjesmaat meer, bovendien helpt mijn slechtziendheid ook niet bepaald. Ook de maatschappelijke crisis die we nu meemaken, is geen stimulans om nieuwe ideeën te laten opborrelen", haalt hij aan. "Ik leef in deze periode intens mee met mijn voormalige collega's. Mocht ik zelf geen risicopatiënt zijn, zou ik spontaan mijn diensten aanbieden om mensen te kunnen helpen. Nu beperk ik me, samen met mijn vrouw, tot het strikt opvolgen van de regels die de overheid ons heeft opgelegd."Hij stelt zich vragen bij politici die dat te licht opnemen. "In deze tijden je aanwezigheid op een straatfeestje omschrijven als een 'scheet in een fles', dat krijg je écht niet verkocht bij nabestaanden van mensen die aan het coronavirus zijn gestorven", besluit Yvan, refererend naar een uitschuiver van de Izegemse burgemeester Bert Maertens. (BV)