"In 1852 werd een 'Godshuis voor ouderlingen wezen' opgericht door de zusters van Liefde van de Heilige Vincentius van Zwevezele", vertelt Wim Velghe, de directeur van het woonzorgcentrum. "Deze gebouwen werden na de Tweede Wereldoorlog gesloopt omdat ze bouwvallig waren geworden. De Zusters van de Heilige Vincentius van Roeselare bouwden in het jaar 1952 op deze plek een materniteit. Twee jaar later werd...

"In 1852 werd een 'Godshuis voor ouderlingen wezen' opgericht door de zusters van Liefde van de Heilige Vincentius van Zwevezele", vertelt Wim Velghe, de directeur van het woonzorgcentrum. "Deze gebouwen werden na de Tweede Wereldoorlog gesloopt omdat ze bouwvallig waren geworden. De Zusters van de Heilige Vincentius van Roeselare bouwden in het jaar 1952 op deze plek een materniteit. Twee jaar later werd er ook een vleugel voor dames op rust geopend. De voorziening droeg toen de naam 'Maria ter Ruste'; zo kwam het vroegere rusthuis weer een beetje tot leven." "Ondertussen is er al heel wat veranderd. In 2018 onderging het woonzorgcentrum een serieuze facelift: er werd een gloednieuw woonzorgcentrum neergezet. Het maakt deel uit van de woonzorggroep GVO, een netwerk van tien zorgcentra in West-Vlaanderen. De ouderenzorg is volop in beweging en men wil het imago van die zorg in positieve zin veranderen." De nieuwbouw, onder de toenmalige naam Maria ter Ruste, is niet zomaar een nieuw gebouw. GVO wilde de bewoners een echte thuis bieden. "Een thuis maken voor de bewoners en ook de bezoekers het gevoel geven van hier-ben-je-thuis, dat is ons engagement", zegt Wim Velghe. "De architectuur volgde die visie en zo zijn we gekomen tot openheid, transparantie en veel licht. Het kleinschalig genormaliseerd wonen zorgt voor huiselijke woonkamers en een gezellige sfeer. De grote glaspartijen en de deugddoende binnentuin zorgen voor een frisse blik. We beschikken ook over 29 erkende assistentiewoningen, waar bewoners zelfstandig wonen en hulp krijgen indien nodig." "Het enige wat nog ontbrak was een nieuwe naam", vertelt de directeur nog. "We kozen voor 'Het Laar', een oude Vlaamse naam voor een open plaats, een rustplaats in het bos. Ons woonzorgcentrum wil een rustpunt zijn. Een plaats waar mensen elkaar kunnen ontmoeten en hun sociale contacten kunnen onderhouden. Daarbij komen de nodige zorg en een luisterend oor voor al hun vragen en noden." (NS)