De ouders van Wim Vandenberghe (44) hadden een melkveebedrijf in Beauvoorde, precies op de plek waar hij nu zijn eigen bedrijf runt. "Eigenlijk wilde ik altijd al boer worden, en ik droomde van een groot bedrijf met tractoren", lacht Wim.
...

De ouders van Wim Vandenberghe (44) hadden een melkveebedrijf in Beauvoorde, precies op de plek waar hij nu zijn eigen bedrijf runt. "Eigenlijk wilde ik altijd al boer worden, en ik droomde van een groot bedrijf met tractoren", lacht Wim. "Maar daarvoor heb je veel geld nodig, en uiteindelijk bleek het slimmer om kleinschaliger te beginnen. In 2009 kon ik een klein stukje grond huren op de biologische boerderij van Jean-Pierre Mouton. Zo hoefde ik geen drie jaar te wachten om bioproducten te verkopen. Anders zit je met die omschakelperiode om een bodem 'bio-klaar' te maken. Na een jaar kon ik starten met thuisverkoop en opende ik mijn winkeltje in Alveringem. Dankzij boer Mouton kon ik alles wat ik overhield, verkopen aan Bio Planet en kon ik de eerste twee jaar overleven. Dan heb ik de weides gepacht van mijn ouders waar vroeger de koeienstallen stonden. In 2010 heb ik de grond aangemeld bij de biocontrole. Vanaf het derde jaar kon ik het fruit als bioproduct verkopen. Bewust heb ik voor bessen en frambozen gekozen. Bij de eerste pluk heb ik de winkel naar hier in Beauvoorde verhuisd en in 2012 werd het tuinhuisje de hoevewinkel."De naamkeuze van de zaak is een verhaal op zich. Wim heeft er lang over nagedacht: "Rood fruit associeer ik met de zomer, met warmte, de Spaanse zon... Een naam met een Spaanse klank, dat had wel iets! Maar 'bio' moest er ook in voorkomen. Dus heb ik 'frambuesa' omgevormd tot 'frambiosa'. Maar ik verkoop niet alleen frambozen. Dus moest het 'frambozen en bessen' worden. In het Jommekes-Spaans is dat 'frambiosa y besos' geworden. Ik dank Jommeke dus voor de naam... Hoewel 'besos' niet 'bessen' betekent maar 'kussen'. Dat ludieke accentje mocht er wel bij. Het is vooral grappig dat de benaming de mensen bezighoudt... Bijna altijd spreken ze de naam verkeerd uit, maar in elk geval blijft hij hangen! En dat is de bedoeling!"Geleidelijk aan is er een samenwerking ontstaan met lokale ondernemers. "Salons Driekoningen en bakker Werrebrouck in Veurne kopen mijn frambozen. We maken reclame voor elkaars streekproducten. Intussen lever ik zo'n 30 % van mijn omzet aan toprestaurants en de betere bakkers. In de winter verkoop ik diepgevroren fruit, en in de winkel bied ik ook confituur, sappen, ijs, siroop, coulis, streekbieren en geschenkmanden aan. Mijn producten verkoop ik in een 50-tal winkels in het hele land. Ik ben een samenwerking met de sociale werkplaats Sowepo Poperinge en de Groene Kans in Diksmuide gestart waar de medewerkers o.a. confituur, siroop of purees op bestelling maken. Twee bedrijven persen sap. Vorig jaar heb ik met het kasteel van Beauvoorde het Kasteelbier laten brouwen, en ik probeer zo veel mogelijk samen te werken met lokale boeren, zoals de Walhoeve of boer Bart", vertelt Wim.Voor de pluk schakelt Wim seizoenarbeiders in. "Er zijn ook mensen nodig voor het aanplanten en het onderhoud van de serres. De planten hebben heel veel aandacht nodig. Momenteel is het een goed seizoen voor de rode bessen: eerst was er een periode met voldoende regen, en dan enkele weken zon... In de winter hebben bessen altijd een beetje vorst nodig... Nu staan de trossen rode bessen mooi dik en ze hebben een schitterende rode blos. Maar toch moet je goed in de gaten houden of ze geen schimmelziekte kweken, want dan is de hele plant om zeep", besluit Wim.