"Ik kwam eigenlijk vrij toevallig bij Recht Voor Allen terecht", vertelt Willy. "Nadat ik op een zondagmorgen in juni 1971 mijn wagen uit de garage gereden had, merkte ik een kennis op die op de koersfiets passeerde. Hij vertelde me dat hij van wielertoeristenclub Recht Voor Allen kwam. 's Anderendaags liet ik op mijn werk aan een collega, die lid was van die club, blijken dat ik wel interesse had om bij de club te komen. 's Avonds kreeg ik thuis al bezoek van Henri Lefevere, toen één van de drijvende krachten achter Recht Voor Allen. Ik werd meteen lid."
...

"Ik kwam eigenlijk vrij toevallig bij Recht Voor Allen terecht", vertelt Willy. "Nadat ik op een zondagmorgen in juni 1971 mijn wagen uit de garage gereden had, merkte ik een kennis op die op de koersfiets passeerde. Hij vertelde me dat hij van wielertoeristenclub Recht Voor Allen kwam. 's Anderendaags liet ik op mijn werk aan een collega, die lid was van die club, blijken dat ik wel interesse had om bij de club te komen. 's Avonds kreeg ik thuis al bezoek van Henri Lefevere, toen één van de drijvende krachten achter Recht Voor Allen. Ik werd meteen lid."De eerste rit vatte Willy aan zonder training in de benen. "We reden naar Ruddervoorde waar we deelnamen aan een 50 kilometer lange rit. Op de heenweg snorde ik vlotjes op mijn grote versnelling mee. Tijdens de rit zelf ging het al heel wat minder vlot. Ik verging van de honger en peuzelde bij een controlepost twee broodjes met gehakt op. Ik lust dat zelfs niet, maar dit heeft me toen ongelofelijk gesmaakt. Die eerste rit had ik meteen 100 km in de benen: de rit van 50 km heen en evenveel terug tussen Staden en Ruddervoorde. Toen ik thuiskwam heb ik een Geuze gedronken en ben ik als een blok in slaap gevallen", lacht Willy.Vroeger trainde en fietste Willy heel wat. "Ik legde jaarlijks tot bijna 8.000 kilometer af. Nu bereid ik me zelfs niet meer voor op het seizoen. Begin november vorig jaar heb ik mijn koersfiets op stal gezet. Pas een drietal weken geleden ondernam ik een eerste ritje van goed 40 km. Ik ga - ook in de winter - geregeld met mijn echtgenote fietsen. Samen haspelen we een kleine 4.000 km per jaar af. Met mijn koersfiets rijd ik nu jaarlijks een goede 3.000 km bijeen."Recht Voor Allen startte een paar weken geleden het 50ste seizoen. Willy was er dus - op een paar maanden na - van in het prille begin bij. "In die bijna 50 seizoenen heb ik heel leuke dingen beleefd", weet Willy. "Zo fietsten wijlen pastoor Paul Vercruysse en wijlen schepen Roger Dejonckheere steevast mee als we richting de abdij van West-Vleteren trokken. Pastoor Paul peddelde vrolijk met ons mee op een damesfiets, terwijl Roger ons op een gewone herenfiets vergezelde." Willy maakte echter ook heel wat minder leuke zaken mee. "Een clublid werd tijdens 'De Gordel' onwel en overleed acht dagen later in het ziekenhuis in Brussel", herinnert Willy zich. "Een ander clublid stierf aan een hartinfarct tijdens een rit van de club. Willy Hoorelbeke, één van de oudste leden van Recht Voor Allen, kwam een aantal jaren geleden, weliswaar niet in clubverband, om het leven tijdens een fietsongeval." Willy maakte in april 2009 in Ruddervoorde een doodsmak toen hij tijdens een clubrit een wandelaar aantikte die tijdens een wandeltocht aan de verkeerde kant van de weg liep. "Ik had een lichte hersenschudding, vier gebroken ribben en een verbrijzelde schouder", somt Willy op. "Nadat ik opnieuw thuis was van het ziekenhuis, kreeg ik ook nog eens een klaplong. In juni maakte ik al opnieuw een eerste rit. Ik fietste toen naar de beroepsrennerswedstrijd in Ruddervoorde." Voorlopig is Willy's verhaal bij 'Recht Voor Allen' nog niet ten einde. "Zolang het gaat en de gezondheid het toelaat fiets ik verder", dixit Willy. (CB)