Van het café zijn nog weinig sporen zichtbaar. Enkel de oorspronkelijke dorpel om de herberg binnen te gaan bestaat nog. Ook de veerpont die tegenover de herberg het volk naar de overkant van de vaart moest brengen is al lang verdwenen. Van deze nostalgie kan je niet leven, maar deze en andere mooie herinneringen werden aangehaald op het gouden huwelijksjubileum van Willy en Godelieve. Daar kwamen de kinderen met hun gezin samen op zaterdag 25 juli om samen in een familiebubbel van 14 personen een glas te drinken op deze heuglijke gouden bruiloft van Willy en Godelieve.
...

Van het café zijn nog weinig sporen zichtbaar. Enkel de oorspronkelijke dorpel om de herberg binnen te gaan bestaat nog. Ook de veerpont die tegenover de herberg het volk naar de overkant van de vaart moest brengen is al lang verdwenen. Van deze nostalgie kan je niet leven, maar deze en andere mooie herinneringen werden aangehaald op het gouden huwelijksjubileum van Willy en Godelieve. Daar kwamen de kinderen met hun gezin samen op zaterdag 25 juli om samen in een familiebubbel van 14 personen een glas te drinken op deze heuglijke gouden bruiloft van Willy en Godelieve.Het koppel leerde elkaar kennen in de Spinnerij van Veurne. Ze werkten in dezelfde ploeg en spraken af om samen naar het werk te rijden. En dat was niet de laatste afspraak dat ze zouden maken...Op 25 juli 1970 maakten ze hun verbintenis officieel. Ze huwden als laatste koppel in het autonome dorp Steenkerke. Burgemeester Alberic Broucke was toen de laatste burgemeester van het dorp, want op 1 januari van 1971 werd Steenkerke een deelgemeente van Veurne. Het kerkelijk huwelijk moest noodgedwongen plaatsgrijpen in de gebouwen van de gemeentelijke school want de kerk was dicht omdat er renovatiewerken werden uitgevoerd. Ook in hun eigen leven zou bouwen en verbouwen de rode draad vormen. Het huis in de Vaartstraat werd verbouwd en aangepast van herberg naar een gezinswoning. Na 'steentjes komen de beentjes' is een spreekwoord, dat hier letterlijk resulteerde in de uitbreiding van het gezin met Anja, Annick en Wim.Het was er gezellig opgroeien langs de Vaartstraat met in de achtertuin een hele reeks van dieren, kortom het leek soms op een echte kinderboerderij, teveel om op te noemen wat daar allemaal heeft rondgevlogen en rondgehuppeld. Geleidelijk aan vlogen ook de kinderen uit naar Oostduinkerke, Merkem en Stavele. Ondertussen hebben de drie kinderen op hun beurt gezorgd voor een merkwaardig nageslacht. Elk hebben ze één jongen en één meisje. Elk een koningswens beamen Willy en Godelieve in koor.Volgens dochter Annick was het de grote wens van Willy en Godelieve om samen nog hun 50-jarig huwelijk te mogen vieren wat bij deze is gebeurd. Zoon Wim neemt ons bij het afscheid mee naar het enige overgebleven stuk steen van de vroegere herberg. 'Over deze dorpel kwamen wellicht honderden vissers en passanten hun pintje drinken, zelfs lang nadien toen de herberg al gesloten was door de ouders van mijn ma, kwamen er nog geregeld klanten van vroeger binnen voor een babbel en een glaasje.Het stadsbestuur van Veurne zorgde voor een kleurrijke bloemenmand in deze coronatijden en burgemeester Peter Roose gaf een bloemlezing over het leven van Willy en Godelieve voor de samengekomen 'bubbel', waarna geklonken werd op een nog lang en gezond samenzijn.Willy Dobbelaere werd geboren in Poperinge op 24 mei 1933. Godelieve Devincke komt uit Eggewaartskapelle waar ze op 21 mei 1940 het levenslicht zag.(JT)