De gezondheidstoestand van Willy ging de laatste maanden stelselmatig achteruit, maar uiteindelijk was het toch het coronavirus dat hem de definitieve doodsteek gaf. "Papa dementeerde al wat, maar woonde met mama nog samen op een appartementje", vertelt zoon Luc. "Ze vulden elkaar goed aan. Mama is wat moeilijk te been, maar nog heel helder van geest, bij papa was het andersom. Maar zaterdag belde mama me op omdat papa bijna niet meer kon wandelen. Een ambulance voerde hem naar het ziekenhuis. Daar bleek hij getroffen door het coronavirus. Ik had woensdag nog een bezoekje gebracht na boodschappen en had toen al opgemerkt dat hij wel heel kortademig was. Blijkbaar droeg hij het virus dan al en besmette hij mij toen, wellicht toen we samen in de lift stonden."

Maandag al kreeg de familie vanuit het ziekenhuis het nieuws dat zijn toestand snel achteruit ging. "Maar ze zorgden er daar toch nog voor dat mama, ik, mijn zus en de kleinkinderen via WhatsApp hem nog even konden zien en kort mee konden praten. Zo was er toch nog een enigszins waardig afscheid. Hij praatte nog, was wel heel kortademig. Maar nauwelijks enkele uren later was het voorbij. Ik trek me op aan de gedachte dat hij zonder pijn is heengegaan. Zijn tijd was op. Ook zonder coronavirus was hij al serieus achteruit gegaan."

Geen huwelijk, wel begrafenis

Het virus heeft nog andere verregaande gevolgen voor Luc en zijn familie. "Mijn zus Brigitte (60) is voorlopig gespaard, maar mijn mama Marie-Jeanne (84) is nu ook in het ziekenhuis opgenomen om te testen of ze ook besmet is met het virus. We wachten bang af. Zelf heb ik het ook te pakken. Al anderhalve week voel ik me serieus ziek: 38,5 graden koorts, hoofd- en spierpijn, zware hoestbuien tot je maag omdraait. Het is de eerste dag dat de koorts is gezakt. Het virus heeft onze familie als bij verrassing gegrepen en er valt weinig aan te doen. Mijn vriendin Marianne is ook ziek geweest, maar haar symptomen waren niet zo erg. Zij is ondertussen al genezen."

Luc ging vorig jaar na een loopbaan van 35 jaar als technisch adviseur bij het VTI op pensioen en zou normaal op 4 april met Marianne in het huwelijksbootje stappen. Die plannen waren door de coronamaatregelen sowieso al in het water gevallen. "Het wordt een begrafenis in plaats van een huwelijk", zucht Luc. "We zullen wachten op een beter moment om volwaardig afscheid te nemen van papa. Zaterdag zal hij worden verast en in een urne bij de begrafenisondernemer worden bewaard." (LSi)

De gezondheidstoestand van Willy ging de laatste maanden stelselmatig achteruit, maar uiteindelijk was het toch het coronavirus dat hem de definitieve doodsteek gaf. "Papa dementeerde al wat, maar woonde met mama nog samen op een appartementje", vertelt zoon Luc. "Ze vulden elkaar goed aan. Mama is wat moeilijk te been, maar nog heel helder van geest, bij papa was het andersom. Maar zaterdag belde mama me op omdat papa bijna niet meer kon wandelen. Een ambulance voerde hem naar het ziekenhuis. Daar bleek hij getroffen door het coronavirus. Ik had woensdag nog een bezoekje gebracht na boodschappen en had toen al opgemerkt dat hij wel heel kortademig was. Blijkbaar droeg hij het virus dan al en besmette hij mij toen, wellicht toen we samen in de lift stonden."Maandag al kreeg de familie vanuit het ziekenhuis het nieuws dat zijn toestand snel achteruit ging. "Maar ze zorgden er daar toch nog voor dat mama, ik, mijn zus en de kleinkinderen via WhatsApp hem nog even konden zien en kort mee konden praten. Zo was er toch nog een enigszins waardig afscheid. Hij praatte nog, was wel heel kortademig. Maar nauwelijks enkele uren later was het voorbij. Ik trek me op aan de gedachte dat hij zonder pijn is heengegaan. Zijn tijd was op. Ook zonder coronavirus was hij al serieus achteruit gegaan."Het virus heeft nog andere verregaande gevolgen voor Luc en zijn familie. "Mijn zus Brigitte (60) is voorlopig gespaard, maar mijn mama Marie-Jeanne (84) is nu ook in het ziekenhuis opgenomen om te testen of ze ook besmet is met het virus. We wachten bang af. Zelf heb ik het ook te pakken. Al anderhalve week voel ik me serieus ziek: 38,5 graden koorts, hoofd- en spierpijn, zware hoestbuien tot je maag omdraait. Het is de eerste dag dat de koorts is gezakt. Het virus heeft onze familie als bij verrassing gegrepen en er valt weinig aan te doen. Mijn vriendin Marianne is ook ziek geweest, maar haar symptomen waren niet zo erg. Zij is ondertussen al genezen."Luc ging vorig jaar na een loopbaan van 35 jaar als technisch adviseur bij het VTI op pensioen en zou normaal op 4 april met Marianne in het huwelijksbootje stappen. Die plannen waren door de coronamaatregelen sowieso al in het water gevallen. "Het wordt een begrafenis in plaats van een huwelijk", zucht Luc. "We zullen wachten op een beter moment om volwaardig afscheid te nemen van papa. Zaterdag zal hij worden verast en in een urne bij de begrafenisondernemer worden bewaard." (LSi)