Evelyne droomde er als kind al van om ooit bij politie, rijkswacht of leger aan de slag te gaan. "Als kind speelden we in de buurt vaak bandiet en politie", vertelt Evelyne, "Ik wilde toen nooit bandiet zijn, maar altijd politie."
...

Evelyne droomde er als kind al van om ooit bij politie, rijkswacht of leger aan de slag te gaan. "Als kind speelden we in de buurt vaak bandiet en politie", vertelt Evelyne, "Ik wilde toen nooit bandiet zijn, maar altijd politie.""Toen ik 14 was, ben ik op een goeie dag bij de rijkswacht binnengestapt met de vraag wat ik moest doen om rijkswachter te worden. Ik was enorm ontgoocheld toen ik er het antwoord kreeg om binnen 10 jaar nog eens terug te keren.""Nadat ik op mijn 19de afgestudeerd was, ben ik na een aantal interimjobs naar de politieschool gegaan. Ik ben er begonnen op 1 september 1994. Mijn eerste zes jaar bij de politie heb ik bij het politiekorps van Harelbeke doorgebracht.""Nadien trok ik naar de landelijke politie in Heuvelland. Ik ben dus ooit nog veldwachter geweest.""Na de eenmaking van de politie kwam ik in 2002 in de politiezone Arro Ieper terecht. Ik werkte vijf jaar in Ieper aan het onthaal en hielp onder andere ook met het overbrengen van gevangenen. Ik had er vaak 12 uur na mekaar dienst", vertelt Evelyne. "Mijn echtgenoot is ook actief bij de politie en ook hij heeft uiteraard niet altijd normale werkuren terwijl we toen ook al onze dochter hadden. Bovendien had ik aan het onthaal vaak het gevoel dat ik buiten moest zijn, iets waar het je als wijkinspecteur zeker niet aan ontbreekt.""Toen ik de kans kreeg om wijkinspecteur in Staden te worden, heb ik die met beide handen gegrepen. Ik startte op 1 maart 2006 met het lokaal politiecommissariaat in Westrozebeke als uitvalsbasis."Evelyne nam als wijkinspecteur Westrozebeke en het gehucht De Vijfwegen tot aan Stadenreke voor haar rekening. Daarnaast stond ze in ook voor de Provinciebaan tot aan het rondpunt in Sleihage. "In het begin ben ik door de mensen echt gewikt en gewogen geweest", gaat Evelyne verder, "Als ze na een tijd vaststellen dat je OK bent, kan je aan de mensen hier echt alles vragen.""Ik kan de mentaliteit hier overigens wel appreciëren. Die is er een van rechttoe, rechtuit. De mensen zijn echt eerlijk en recht voor de vuist.""Een goede wijkinspecteur moet kunnen luisteren en babbelen met de mensen", weet Evelyne. "Je moet met hen meevoelen, hen helpen en indien nodig doorverwijzen."Evelyne ruilt op 1 mei Staden voor Bavikhove. "Nochtans had ik gedacht dat ik tot aan mijn pensioen hier zou blijven", vertelt Evelyne. "Voornaamste reden voor mijn overstap is de afstand van mijn woonplaats Harelbeke tot Westrozebeke. Vooral in de winter heb ik het moeilijk met die verplaatsing sinds ik wat ouder ben.""Zo ben ik een tweetal jaar geleden door zware sneeuwval eens uren onderweg naar huis geweest. Vorige winter ben ik zelfs bij collega Hugo Kindt thuis blijven slapen omdat ik het niet zag zitten om door de sneeuw naar huis te rijden. Bovendien is er sprake van een verhuis naar het vroegere Stadense gemeentehuis wat mijn rit nog eens 6 kilometer langer zou maken.""Toen ik via mijn echtgenoot te horen kreeg dat er in de politiezone Gavers waar hij aan het werk is een plaats vrijkwam als wijkinspecteur heb ik toch wel een tijd getwijfeld. Ik ga dan ook zowat alles van hier missen: de mensen, de collega's...""Ik ben er serieus van geschrokken welke band ik hier opgebouwd heb. Bepaalde mensen die ik als kind de straat hielp oversteken aan de school, zie ik nu hun eigen kinderen naar school brengen."Evelyne wordt opgevolgd door Ann Seys. (BCH)