"Het is erg", stelt Patrick Steen. "In normale omstandigheden kun je de wedstrijden live volgen. Je kan de spanning en sfeer ter plaatse opsnuiven en daarna nog eens in de zetel nagenieten van de uitzendingen op televisie. Maar alles is nu weggevallen. Geen koers, geen televisie. Dus wat doe je dan maar, zelf een beetje meer kilometers afhaspelen hé. In een normaal jaar rij ik zelf of in ploegverband zo'n 7.000 km, dit jaar heb ik al 4.000 gereden kilometers op de teller staan. Ik denk dat ik op een persoonlijk record afsteven."
...

"Het is erg", stelt Patrick Steen. "In normale omstandigheden kun je de wedstrijden live volgen. Je kan de spanning en sfeer ter plaatse opsnuiven en daarna nog eens in de zetel nagenieten van de uitzendingen op televisie. Maar alles is nu weggevallen. Geen koers, geen televisie. Dus wat doe je dan maar, zelf een beetje meer kilometers afhaspelen hé. In een normaal jaar rij ik zelf of in ploegverband zo'n 7.000 km, dit jaar heb ik al 4.000 gereden kilometers op de teller staan. Ik denk dat ik op een persoonlijk record afsteven." Uiteraard kijkt Patrick uit naar het moment dat de wielerwedstrijden opnieuw van start gaan. "De koers maakt een groot deel van mijn leven uit. Ik was als jonge gast al zot van koers. Mijn moeder is afkomstig van Keiem. Wie Keiem zegt, denkt meteen aan Michel Pollentier en Johan Ghillebert. Ik was een van de grootste supporters. Toen ik wijlen Roland Vyvey leerde kennen, werd het allemaal nog meer", vertelt Patrick. "Roland was wielerfotograaf en ik mocht hem overal begeleiden. Ik was erbij in alle klassiekers tot zelfs de Ronde van Frankrijk."Patrick was ook lid van de Tom Boonen-fanclub. Nu deze topper is gestopt met koersen hebben de mensen van de fanclub zich geschaard rond de West-Vlaamse renners Timothy Dupont. De agenda van Patrick ligt invullensklaar, maar heel veel staat nog niet genoteerd. "Ik wacht nog om te weten waar Timothy Dupont slag zal leveren. Uiteraard zullen zijn wedstrijden eerst genoteerd worden in mijn agenda. De plaatsjes die dan nog open staan, vul ik op met het volgen van andere wedstrijden. Het moet natuurlijk ook allemaal passen met mijn job", merkt hij nuchter op. Patrick volgde op televisie wel de wedstrijden die renners op rollen van thuis uit reden, maar was er niet zo dol op. "Het is leuk meegenomen, maar geef toe: het is niet hetzelfde", vindt hij. Niet alleen wielerwedstrijden, maar ook enkele buitenlandse trips stonden geprogrammeerd voor dit jaar. "Ik ga ieder jaar een paar keer naar Spanje om er op de Spaanse bodem te rijden, maar door corona is dit ook niet gelukt", mijmert Patrick. "Normaal gezien was ik deze lente al in Malaga en Alicante geweest, maar het is West-Vlaanderen geworden." Patrick startte enkele jaren geleden zijn eigen wielerclub op. Cycling Team Middelkerke is sindsdien een certitude geworden in de gemeente. "We rijden vanaf nu iedere zaterdag en zondag met start om 9 uur. We hebben elkaar een hele tijd niet gezien, dus zal er ook veel gebabbeld worden onderweg", lacht hij. "Een andere hoop die ik koester is dat onze sponsor het contract verlengd, want dit jaar loopt het af." En dan de hamvraag, hoe komt het dat zo'n wielerfanaat nooit zelf het echte koersplunje heeft aangetrokken? "Het was moeilijk te combineren met mijn studies, ik was bovendien bij de brandweer en ik ben een levensgenieter. Deze drie factoren samen hebben me weerhouden om renner te worden", besluit hij.