“Wie naar het afscheidsfeest komt, brengt best Kleenex mee”

Na bijna veertig jaar trekt Rita Vandenbroecke (63) half mei de deur van eetcafé Petit Paris achter zich dicht. Hoewel ze zelf tot het besluit kwam, heeft ze het moeilijk om afscheid te nemen. “Ik ga mijn klanten zo missen”, zegt ze. “Ik krijg er nu al tranen in de ogen van.”

Rita Vandenbroecke met haar opvolger Vincent Vermaut. “Voor mij is Vincent sowieso de beste keuze. Er waren ook nog andere kandidaten, maar die maakten geen kans.” (Foto EDB)

Petit Paris is een begrip in Kortrijk. Het eetcafé opende in 1979 zijn deuren in de Wijngaardstraat en verhuisde door de bouw van K in Kortrijk in 2007 naar een nieuw pand op de hoek van de Rijselsestraat en het Sint-Michielsplein. Het bekende eetcafé werd jarenlang gerund door Claude Dezitter en Rita Vandenbroecke. Toen Claude twee jaar geleden overleed na een slepende ziekte, besloot Rita het café alleen verder te zetten. “Maar gemakkelijk was dat niet”, zegt ze. “Het ziekteproces van Claude was heftig. Ik heb even moeten bekomen, maar sinds kort draaien de zaken hier weer zoals voordien.” Toch neemt ook Rita nu afscheid. “Het wordt te zwaar. Vooral fysiek.”

Beste spaghetti

Het eetcafé wordt overgenomen door Vincent Vermaut. De Kortrijkzaan die twee jaar geleden naar Menen verhuisde, is er geen onbekend gezicht. “Naast mijn dagelijkse job in de metaalsector klus ik hier al anderhalf jaar bij via flexi-job”, zegt Vincent. “Ik heb mijn andere job altijd graag gedaan, maar mijn hart ligt hier, in Petit Paris. Toen Rita bekendmaakte dat ze wou stoppen, heb ik mij meteen kandidaat gesteld.”

“En dan was de keuze snel gemaakt”, zegt Rita. ” Voor mij is het vooral belangrijk dat het concept behouden blijft. Je kan je niet inbeelden welke voorstellen ik heb gekregen. Sommigen wilden onze succesformule – smaakvolle pasta en slaatjes tegen een eerlijke prijs – zomaar in de vuilbak kieperen. Dat kon voor mij niet. Ik heb bijna veertig jaar elke dag moeten knokken voor deze ‘commerce’. Dan wil je niet dat iemand dat zomaar uitveegt.”

Vincent zal die formule wel behouden. “Petit Paris staat bekend als het pastakot waar je de beste spaghetti van Kortrijk kunt eten. Dat wil ik natuurlijk behouden. Ik denk er wel aan om de wijn- en drankenkaart uit te breiden en suggesties toe te voegen, maar voor de rest blijft alles zoals het is.”

Afscheidsfeest

Voor Rita breekt een rustigere periode aan. “Ik woon op den buiten en heb veel dieren. Als mijn gezondheid het toestaat, ga ik veel wandelen en zwemmen en ik wil mij ook engageren als vrijwilliger in het woonzorgcentrum Sint Vincentius waar mijn mama verblijft.”

Of Rita schrik heeft van het zwarte gat? “Toch wel een beetje. Ik ga mijn eetcafé zo missen. Mijn klanten zijn mijn dierbaarste goed. Ik heb er eigenlijk nog met niet veel mensen over gesproken. Als ik dat wel doe, krijg ik tranen in mijn ogen. Half mei plannen we nog een afscheidsfeest. De klanten die komen, brengen best elk een doos Kleenex mee”, lacht Rita.

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.