"Ik ben zo goed als zeker dat ik de ring op mijn werk in Albert Hein Kuurne verloren ben", aldus Vanessa. "Ik heb maandag 3 augustus gewerkt tot rond 14.00 uur. Tijdens mijn pauze heb ik de ring even afgedaan om een appel te schillen. Ik ben niet helemaal zeker of ik hem toen ben vergeten, of dat ik hem ergens in de winkel ben kwijt geraakt. Maar zodra ik buiten stond, besefte ik dat ik hem niet meer aan had."

Eerbetoon

De ring is heel wat waard voor Vanessa. "Mijn mama overleed in mei aan de longziekte COPD", legt ze uit. "Als kind zag ik haar elke dag die ring dragen. Op zowat elke foto die ik van haar heb, heeft ze hem aan haar vinger. Na haar dood besliste ik om hem te dragen. Als herinnering en eerbetoon aan mijn mama. Zeker omdat ze zo plots overleed, heb ik de behoefte om iets dat van haar is dicht bij mij te hebben."

Vanessa (rechts) en haar mama., Bart Vermaercke
Vanessa (rechts) en haar mama. © Bart Vermaercke

Echt afscheid nemen van haar mama kon Vanessa niet. "Ik heb haar tijdens de lockdown een of twee keer gezien door het raam. Toen ze in mei heel plots overleed -in negen minuten tijd waren we haar kwijt- belde ze nog naar mijn zus dat ze pijn had. Toen de ambulance arriveerde was het al te laat. Ik heb dus nooit afscheid kunnen nemen. Dat is heel moeilijk."

Enkel sentimentele waarde

De ring is samengesteld uit donkergrijze steentjes en een grote, witte parelmoeren steen. "Niks waard voor wie hem eventueel gevonden heeft", verzucht Vanessa. "Ik liet hem nog wat vermaken na de dood van mijn mama, zodat ik hem zou kunnen dragen. Bij de juwelier bleek al snel dat de ring niks waard was. Tenminste, niet voor iemand anders."

"Ik weet dat ik zo iets kostbaars misschien niet had moeten aandoen om te gaan werken. Maar ik werk hoofdzakelijk aan de kassa, dus ik vond dat wel veilig", verzucht Vanessa. "Op het werk heb ik al briefjes uitgedeeld en een foto laten rond gaan van de ring. In de hoop dat een van mijn collega's hem had opgeraapt. Tot nu toe zonder succes. Zelfs de kuisploeg heeft al alles uitgekamd. We werken natuurlijk ook met tijdelijke krachten en jobstudenten. Dus ik heb waarschijnlijk nog niet iedereen bereikt. Het is ook mogelijk dat een klant hem opgeraapt heeft. Ik hoop in elk geval dat de eerlijke vinder de ring terug brengt", besluit ze.

Wie denkt de ring gevonden te hebben, kan een mailtje sturen naar warm@kw.be. Wij brengen je dan in contact met Vanessa.

(Annelies Nollet)

"Ik ben zo goed als zeker dat ik de ring op mijn werk in Albert Hein Kuurne verloren ben", aldus Vanessa. "Ik heb maandag 3 augustus gewerkt tot rond 14.00 uur. Tijdens mijn pauze heb ik de ring even afgedaan om een appel te schillen. Ik ben niet helemaal zeker of ik hem toen ben vergeten, of dat ik hem ergens in de winkel ben kwijt geraakt. Maar zodra ik buiten stond, besefte ik dat ik hem niet meer aan had."De ring is heel wat waard voor Vanessa. "Mijn mama overleed in mei aan de longziekte COPD", legt ze uit. "Als kind zag ik haar elke dag die ring dragen. Op zowat elke foto die ik van haar heb, heeft ze hem aan haar vinger. Na haar dood besliste ik om hem te dragen. Als herinnering en eerbetoon aan mijn mama. Zeker omdat ze zo plots overleed, heb ik de behoefte om iets dat van haar is dicht bij mij te hebben."Echt afscheid nemen van haar mama kon Vanessa niet. "Ik heb haar tijdens de lockdown een of twee keer gezien door het raam. Toen ze in mei heel plots overleed -in negen minuten tijd waren we haar kwijt- belde ze nog naar mijn zus dat ze pijn had. Toen de ambulance arriveerde was het al te laat. Ik heb dus nooit afscheid kunnen nemen. Dat is heel moeilijk."De ring is samengesteld uit donkergrijze steentjes en een grote, witte parelmoeren steen. "Niks waard voor wie hem eventueel gevonden heeft", verzucht Vanessa. "Ik liet hem nog wat vermaken na de dood van mijn mama, zodat ik hem zou kunnen dragen. Bij de juwelier bleek al snel dat de ring niks waard was. Tenminste, niet voor iemand anders.""Ik weet dat ik zo iets kostbaars misschien niet had moeten aandoen om te gaan werken. Maar ik werk hoofdzakelijk aan de kassa, dus ik vond dat wel veilig", verzucht Vanessa. "Op het werk heb ik al briefjes uitgedeeld en een foto laten rond gaan van de ring. In de hoop dat een van mijn collega's hem had opgeraapt. Tot nu toe zonder succes. Zelfs de kuisploeg heeft al alles uitgekamd. We werken natuurlijk ook met tijdelijke krachten en jobstudenten. Dus ik heb waarschijnlijk nog niet iedereen bereikt. Het is ook mogelijk dat een klant hem opgeraapt heeft. Ik hoop in elk geval dat de eerlijke vinder de ring terug brengt", besluit ze.(Annelies Nollet)