Twee weken geleden gingen we al eens poolshoogte nemen en toen schreeuwden de handelaars uit Sluis het gemis van de (West-)Vlamingen uit. Nu waren die present. Maar mochten die Belgen sinds zaterdag wel of net niet komen? In Nederland raken ze er niet al te wijs uit. En de West-Vlamingen duidelijk ook niet. "Mark Rutte communiceert toch wat duidelijker", laat een cafébazin optekenen.
...

Twee weken geleden gingen we al eens poolshoogte nemen en toen schreeuwden de handelaars uit Sluis het gemis van de (West-)Vlamingen uit. Nu waren die present. Maar mochten die Belgen sinds zaterdag wel of net niet komen? In Nederland raken ze er niet al te wijs uit. En de West-Vlamingen duidelijk ook niet. "Mark Rutte communiceert toch wat duidelijker", laat een cafébazin optekenen. De richtlijn luidt immers nog steeds dat je enkel de grens over mag om familie te bezoeken of essentiële boodschappen te doen. In Sluis - vroeger ook bekend om zijn erotische shops - verkoopt men niks essentieel, of toch niks wat je ook niet online kan krijgen. Maar niettemin vonden de Vlamingen vlotjes de weg naar het polderdorp. Strikt genomen mocht het dus niet, maar de aanwezigen leken zich daar niet echt grote zorgen om te maken.Geen politie aan de grens en in Sluis zelf deed men vooral een beroep op stewards om al dat (Vlaams) volk in goede banen te leiden. Een van die 'verkeersbegeleiders' op post is Toon Spierenburg, die helemaal vanuit Terneuzen is overgekomen. "Gisteren, op pinksterzondag, viel de drukte mee. Maar toen was de horeca ook nog niet open. Er komen hier sowieso meer Vlamingen dan Nederlanders", aldus Toon die al 25 jaar op de Zwintriatlon zijn diensten om het verkeer mee te regelen aanbiedt. "De echte drukte is er pas in de namiddag, maar dat lijkt dus allemaal nog mee te vallen. En uiteraard maken de West-Vlamingen het grootste deel uit van de bezoekers, het is ook vlakbij."In Sluis heerste een gezellige drukte en gewoontegetrouw weerklonk er ook heel wat West-Vlaams in de zonovergoten straten van het dorp dat net over de grens in het Nederlandse Zeeuws-Vlaanderen ligt. De Belgische nummerplaten haalden weer vlot de bovenhand op de halfvolle parkings in Sluis. Ook opvallend was dat er - zowel in het straatbeeld, als bij de winkeliers en horecamensen- quasi geen mondmaskers gedragen worden. Ook daar is de policy duidelijk anders dan aan de kant van de grens.We liepen ook Marijke Van Deursen en Guido Nyckees tegen het lijf. Zij hadden net verse vis gekocht. "Wij wonen in Knokke op amper tien kilometer, anders komen we hier haast wekelijks", doet Guido uit de doeken. "Wij hebben onze uitstapjes naar hier gemist", zegt zijn echtgenote Marijke, "maar ik denk dat de handelaars in Sluis ons ook gemist hebben. Ik heb hier een paar vaste adresjes en het was een blij weerzien."Guido en Marijke blijven niet eten, maar dat doen Vincent Vanhecke en Jolien Hoerée wel. "Eerlijk: ja we zijn gekomen om eens gezellig iets te eten. Normaal gaan we wel tweewekelijks uit tafelen en we hebben de gemist. Het was nu sowieso al een tijdje geleden dat we in Sluis waren. We hadden op voorhand niet gereserveerd, maar het eerste restaurantje waar we polsten, hadden we nog een plaatsje. Onze zoektocht viel dus mee", zegt het koppeltje uit Ardooie terwijl ze op een bankje aan het genieten zijn. "En de rest van de dag zullen we nog wat shoppen."Even na 12 uur - toen de horecazaken effectief open mochten - zaten Kelly Verhelst en Kevin Fiems al hun aperitief te bestellen. "Die zal smaken", lacht het vriendelijke echtpaar uit Eernegem. "We zijn hier al van 9.30 uur deze morgen, een drukte hebben we niet ervaren en we raakten ook vlot Nederland binnen. Twee dagen geleden hebben we nog eens telefonisch gecheckt of de zaken hier wel degelijk open gingen, onze reservatie kregen we dan per mail bevestigd. We genieten graag eens van een terrasje. Het zijn vreemde tijden, dus zijn we blij te genieten van de gewone dingen als eens lekker uit eten. En straks gaan we verder shoppen."