West-Vlaams Ambassadeurs Wim en Saghine: “We mogen zeker stoefen, maar we kunnen nog leren”

De nieuwe West-Vlaams Ambassadeurs Saghine Lampaert en Wim Opbrouck met hun oorkonde, geflankeerd door baron Michel D'Hooge en Pascal Kerkhove, redactiedirecteur van De Krant van West-Vlaanderen. © Joke Couvreur
Olaf Verhaeghe

De derde West-Vlaams Ambassadeur hoeft het niet alleen te doen. Acteur-presentator Wim Opbrouck en verpleegkundige Saghine Lampaert doen het het komende jaar samen. Allebei lopen ze over van het enthousiasme, van het engagement en van de gezonde kritiek op hun thuisprovincie. “De West-Vlamingen zullen weten dat wij zijn gepasseerd.”

Haar ochtenddienst heeft ze net achter de rug wanneer ze vrolijk de kamer binnenstapt. Hier op de spoeddienst van het Sint-Andriesziekenhuis trotseerde Saghine Lampaert als verpleegkundige samen met al haar collega’s die vreselijke coronacrisis. Haar tweede thuis, zo noemt ze het ziekenhuis. Waar anders spreek je dan af voor de plechtige ceremonie van de West-Vlaams Ambassadeur?

“Ik ben wel een beetje nerveus wi“, gniffelt ze. “Dé Wim Opbrouck ontmoeten, dat gebeurt toch niet elke dag, hé.” Net op dat moment zwaait de deur open. Onder een donkerblauw masker zit de brede glimlach van Wim Opbrouck verstopt. Dat hij hier vandaag graag is, hoeft hij zelfs niet te zeggen. Je ziet het en je voelt het aan zijn aanstekelijke enthousiasme.

Saghine Lampaert en Wim Opbrouck nemen samen de rol van derde West-Vlaams Ambassadeur op zich. Unaniem verkozen door de vakjury en het grote publiek. Een unicum in duo, een prachtige combinatie ook. Twee pure West-Vlamingen die elkaar amper kennen, maar dat na vijf minuten babbelen al helemaal goedgemaakt hebben. En van de stress bij Saghine is helemaal niets meer te merken.

West-Vlaams Ambassadeur, het is een prachtige titel. Hadden jullie dit verwacht?

Saghine: “Ik moet toegeven dat ik er wel mee bezig ben geweest, vooral door de massale steun in het ziekenhuis en bij collega’s uit de thuiszorg. Heel veel mensen spraken me erover aan. Zelfs van ver buiten Tielt stond de zorgsector achter mij. Dat vind ik absoluut een belangrijke, want ik sta hier niet voor mezelf. Ik vertegenwoordig de hele zorg en iedereen die zich het voorbije coronajaar meer dan dubbel heeft geplooid. Ik ben héél blij dat ik deze rol van ambassadeur, samen met Wim, op mij mag nemen. Ik zie het volledig zitten.”

Wim:”Ik neem dit erg serieus, dit is niet zomaar een erkenning. Zeker in dit rare jaar en met deze duobaan ben ik er trotser op dan mocht ik het alleen zijn geweest. Dat meen ik echt. Ik zag dat Gudrun Callewaert van Het Ventiel, een vereniging voor mensen met jongdementie waar ik nonkel van ben, had opgeroepen om te stemmen. Ook in dat opzicht ben ik trots om nu West-Vlaams Ambassadeur te zijn, zo kan ik het licht op dat soort immens waardevolle initiatieven laten schijnen.”

“Vroeger had ik die drang om te ontsnappen meer dan nu” – Wim Opbrouck

Het valt me op dat jullie geen nood hebben aan die piëdestal. Dat jullie dit ambassadeurschap vooral willen delen met en inzetten voor anderen.

Wim:”Absoluut. Ik probeer dat met alles wat ik de laatste tijd doe, in het oog te houden. Engagement vind ik hoe langer hoe belangrijker. West-Vlaanderen is in ontwikkeling, West-Vlaanderen is niet meer wit, West-Vlaanderen is veranderd. De wereld rondom ons is niet meer wat ie was. Daar moeten we aandacht voor hebben.”

Saghine, wat maakt Wim tot een échte ambassadeur voor onze provincie?

Saghine: “Geboren en getogen alleszins. (lacht) Hij maakt ook op een mooie manier gebruik van het West-Vlaams taaltje in zijn werk en hij staat ook gewoon voor onze provincie. Wim is de verpersoonlijking van wat het betekent om West-Vlaming te zijn.”

En omgekeerd, Wim. Wat maakt Saghine tot de ideale ambassadeur?

Wim:”Ik kende haar vroeger niet, maar ik weet wel maar al te goed wat het betekent om in de zorg te werken. Mijn moeder was verpleegkundige, mijn vrouw en mijn dochter werken ook in de zorg. Die generositeit die je bij Saghine voelt, dat vind ik een ongelooflijke kwaliteit. Je mag daar, in een jaar als dit, meer dan trots op zijn.”

Trots, het is een woord dat al vaker viel vandaag. Moeten we als West-Vlaming meer trots zijn op onszelf?

Wim: “Ik ben een trotse maar vooral ook kritische West-Vlaming. Ik ben niet zo voor het op de borst kloppen. Die legendarische sketch, de ondertiteling van Gerrit Callewaert uit Bavikhove, wordt vaak gezien als een verheerlijking van het West-Vlaams, maar dat is eigenlijk bedoeld als een kritiek op het kleinzielige, het zagen. Ik ben ook tegen alle clichés. Noeste werkers, alsof ze in de Kempen niet hard werken. Levensgenieters, alsof men in Burkina Faso niet van het leven geniet. Kijk, je kan altijd al het mooie en positieve belichten, maar West-Vlaanderen heeft ook negatieve kanten. We zitten bijvoorbeeld met een slecht zelfmoordcijfer. Dat kunnen we niet ontkennen. Je kan pas trots en gelukkig zijn als je het ongeluk ook een plaats kan geven. Dat is gezond kritisch, eigenlijk gewoon realistisch.”

Saghine:”Ik volg je daar wel in. Wij zijn in heel veel dingen goed en daar mogen we mee stoefen en echt trots op zijn. Maar we kunnen zeker nog leren van anderen. Daar is niets mis mee.”

Wim: “Waar ik wel blij mee ben: wie elders ging studeren, keert nu terug. In Kortrijk bijvoorbeeld merk je dat echt. Vroeger was er geen haar op je hoofd dat er aan dacht om na je studies in Gent terug te keren naar West-Vlaanderen. Geen haar. Vandaag hebben we heel veel troeven om mensen terug naar hier te lokken. Ik ben hier meer en meer gelukkig. Vroeger had ik misschien meer een ontsnappingsdrang, wegvliegen vanonder de kerktoren. Zou ik elders kunnen aarden? Misschien wel, maar ik denk dat ik altijd naar Bavikhove zou hunkeren.”

Ik voel wel een positief gevoel over de toekomst. Is dat belangrijk voor jullie?

Saghine: “Zeker in zulke moeilijke maanden als nu moeten we proberen het goede en het positieve te blijven zien. Genieten van de kleine dingen. Vorige week ben ik bijvoorbeeld alleen gaan fietsen, gewoon zonder doel, met het mooie weer. Ik denk dat ik van begin tot einde met een glimlach tot aan mijn oren zat. Mensen die mij zagen, zullen ook wel gedacht hebben: wat is er met haar aan de hand?(lacht) De rust die we hebben ervaren, vond ik wel aangenaam. Het moet niet zo overdreven rustig blijven natuurlijk, maar ik had vroeger soms het gevoel dat we met zijn allen geleefd werden in plaats van zelf te leven. Alles gehaast, altijd volgepland. Ik hoop dat we die rust meer zullen kunnen appreciëren.”

“Ook in moeilijke tijden moeten we het positieve willen zien” – Saghine Lampaert

Wim: “Wat Saghine zegt, doet mij ontzettend deugd. Daar kan ik me aan optrekken, dat meen ik. Als ik kijk naar mijn sector… Dit jaar is een catastrofe. Al acht maanden zonder werk, zonder dat er iets anders komt en dan horen: je kan misschien in een tuincentrum werken of school je om. Dat is een slag in het gezicht van ambachtsmensen.”

De sector die in normale tijden voor ontspanning en amusement zorgt, ziet enorm af.

Wim: “Cultuur is er om te ontsnappen, absoluut. Het is dramatisch. Dat er daarnaast in de scholen minder tot bijna geen kunstonderwijs meer zal worden gegeven, is een catastrofe voor de volledige mensheid. Ik kan me daar totaal in opwinden. Creativiteit is de basis van alles. Van alles, hé. Een uurtje tekenen staat niet voor je een uurtje bezighouden. Het pijnlijke is dat er van ons vak wordt gezegd dat het overbodig is. Dat snijdt.”

Saghine:”Ik snap dat niet, echt niet. Ik heb vroeger ook Woord en Dictie gevolgd. Je leert daar zoveel van, meer dan enkel op dat podium staan. Cultuur geeft een mens vorm.”

Jullie voelen en vullen elkaar goed aan. Het ideale ambassadeursduo is geboren.

Saghine: (lacht) “We zijn fan hé, van oeze Wim. Neen, ik denk dat we elkaar inderdaad wel vinden.”

Wim: “En ik ben alleszins fan van Yves. Heb je dat eigenlijk graag, dat we elke keer naar hem verwijzen?

Saghine: “Totaal geen probleem mee, ik ben enorm trots op mijn broer.”

Wel opvallend dat je nog voor Yves West-Vlaams Ambassadeur bent geworden.

Saghine: “Ja, grappig hé. Hij was wel vorig jaar genomineerd, maar nu heb ik toch al iets dat hij niet heeft. Yes! (lacht) Nu ja, het is nog geen Parijs-Roubaix, dus ik ben zeker dat hij mij deze volledig gunt. Hij is heel blij voor mij, absoluut.”

Hoe kijk je naar het komende jaar als West-Vlaams Ambassadeur?

Saghine: “Ik hoop dat we iets moois kunnen betekenen. Dat het niet bij een titel en een oorkonde blijft. Ik hoop dat we iets samen kunnen doen, en dat hoeft niet per se iets heel groots te zijn.”

Wim: “Ik denk dat we allebei dat maatschappelijk engagement in ons hebben. Als ambassadeur heb je wel een belangrijk forum natuurlijk. Ze zullen ons moeten afremmen zelfs. Hé, Saghine?” (lacht)

Saghine:”Volgend jaar zullen de West-Vlamingen nog weten dat wij het zijn geweest. En ze zullen weten dat we het goed hebben gedaan.”

3. Mooiste West-Vlaams woord

Wim:”Ik kies altijd een ander, je hebt zoveel prachtige woorden. Persienne, je ziet dat niet zo heel vaak meer. Grappig ook dat we daar met lattestwoors een West-Vlaams synoniem voor hebben.”

Saghine: “Ik moet nu wel skarten zeggen, zeker?” (Wim en Saghine lachen luid)

Wim:”Skitterend woord. We praten ook allebei met de sk-, heerlijk.”

4. Lekkerste West-Vlaams gerecht

Wim:”Zonder enige twijfel: wij zeggen stampie.”

Saghine:”Melkstampers? Ik wilde exact hetzelfde zeggen. Ik eet dat zó graag, zeker als mijn vader ze klaarmaakt.”

Wim:”En hoe eet je jouw stampers? Met garnaaltjes? Een schelletje kaas onderaan?”

Saghine:”Heel gewoon, de basisversie. Met patatjes van ‘s middags, peper, zout en nootmuskaat. Heel eenvoudig met karnemelk. Goh kijk, het water komt al in mijn mond.”

5. Hier ben ik het meest trots op

Wim:”De gemengde, gedeelde haag tussen buurman Piet en mezelf. Om niet mijn gezin te zeggen, daar kan niets aan tippen natuurlijk.”

Saghine: “Op mijn thuis, mijn afkomst. Op het boerenleven. Mocht mijn broer Jens niet hebben geboerd, ik had het gedaan. Er is geen mooiere jeugd dan opgroeien op een landbouwbedrijf.”

Saghine Lampaert is 26 jaar en woont samen met Pieter David in Egem, deelgemeente van Pittem. Ze groeide op in Ingelmunster als jongste van drie kinderen. Haar ouders Jean Lampaert en Carine Neirynck werkten als landbouwers, haar oudste broer Jens trad in hun voetsporen. Haar andere broer Yves is natuurlijk bekend als wielrenner, onder meer als voormalig Belgisch kampioen. Saghine werkt als thuis- en spoedverpleegkundige in het Sint-Andriesziekenhuis in Tielt. Samen met acteur Wim Opbrouck werd ze in november 2020 verkozen tot derde West-Vlaams Ambassadeur.

Wim Opbrouck (51) woont nog altijd in zijn geboortedorp Bavikhove, deelgemeente van Harelbeke. Hij is getrouwd met Ann en vader van twee kinderen, Marthe en Emiel. De rasartiest valt niet in één hokje te vatten: hij is acteur, televisiemaker, muzikant, zanger, tekenaar, presentator en alles daartussen. Hij speelde sinds begin jaren 90 in tientallen films en talrijke theaterstukken – Ad Fundum, Frits & Freddy, Café Derby, Ten Oorlog, En Avant Marche – en dook op in een resem succesvolle televisieseries waaronder Tytgat Chocolat, In Vlaamse Velden, Het Eiland en het legendarische In De Gloria. Als frontman van De Dolfijntjes staat hij ook op tal van grote en minder grote Vlaamse podia. Tussen 2010 en 2015 was Wim Opbrouck artistiek directeur van stadstheater NT Gent. Vandaag kan je hem vooral kennen als presentator van het populaire Bake Off Vlaanderen op Vier. In november 2020 werd hij samen met Saghine Lampaert verkozen tot de derde West-Vlaams Ambassadeur.

2. Favoriet West-Vlaams liedje

Wim:”Duizend soldaten van Willem Vermandere vind ik werkelijk een meesterwerk. We zijn allemaal schatplichtig aan godfather Willem. Van Flip Kowlier over De Dolfijntjes en Arno tot Wannes van Het Zesde Metaal en Brihang: allemaal.”

Saghine:”Ik kan genieten van zowel Flip Kowlier als Niels Destadsbader. Pakt maar Min Moaten van Flip.”

3. Mooiste West-Vlaams woord

Wim:”Ik kies altijd een ander, je hebt zoveel prachtige woorden. Persienne, je ziet dat niet zo heel vaak meer. Grappig ook dat we daar met lattestwoors een West-Vlaams synoniem voor hebben.”

Saghine: “Ik moet nu wel skarten zeggen, zeker?” (Wim en Saghine lachen luid)

Wim:”Skitterend woord. We praten ook allebei met de sk-, heerlijk.”

4. Lekkerste West-Vlaams gerecht

Wim:”Zonder enige twijfel: wij zeggen stampie.”

Saghine:”Melkstampers? Ik wilde exact hetzelfde zeggen. Ik eet dat zó graag, zeker als mijn vader ze klaarmaakt.”

Wim:”En hoe eet je jouw stampers? Met garnaaltjes? Een schelletje kaas onderaan?”

Saghine:”Heel gewoon, de basisversie. Met patatjes van ‘s middags, peper, zout en nootmuskaat. Heel eenvoudig met karnemelk. Goh kijk, het water komt al in mijn mond.”

5. Hier ben ik het meest trots op

Wim:”De gemengde, gedeelde haag tussen buurman Piet en mezelf. Om niet mijn gezin te zeggen, daar kan niets aan tippen natuurlijk.”

Saghine: “Op mijn thuis, mijn afkomst. Op het boerenleven. Mocht mijn broer Jens niet hebben geboerd, ik had het gedaan. Er is geen mooiere jeugd dan opgroeien op een landbouwbedrijf.”

Saghine Lampaert is 26 jaar en woont samen met Pieter David in Egem, deelgemeente van Pittem. Ze groeide op in Ingelmunster als jongste van drie kinderen. Haar ouders Jean Lampaert en Carine Neirynck werkten als landbouwers, haar oudste broer Jens trad in hun voetsporen. Haar andere broer Yves is natuurlijk bekend als wielrenner, onder meer als voormalig Belgisch kampioen. Saghine werkt als thuis- en spoedverpleegkundige in het Sint-Andriesziekenhuis in Tielt. Samen met acteur Wim Opbrouck werd ze in november 2020 verkozen tot derde West-Vlaams Ambassadeur.

Wim Opbrouck (51) woont nog altijd in zijn geboortedorp Bavikhove, deelgemeente van Harelbeke. Hij is getrouwd met Ann en vader van twee kinderen, Marthe en Emiel. De rasartiest valt niet in één hokje te vatten: hij is acteur, televisiemaker, muzikant, zanger, tekenaar, presentator en alles daartussen. Hij speelde sinds begin jaren 90 in tientallen films en talrijke theaterstukken – Ad Fundum, Frits & Freddy, Café Derby, Ten Oorlog, En Avant Marche – en dook op in een resem succesvolle televisieseries waaronder Tytgat Chocolat, In Vlaamse Velden, Het Eiland en het legendarische In De Gloria. Als frontman van De Dolfijntjes staat hij ook op tal van grote en minder grote Vlaamse podia. Tussen 2010 en 2015 was Wim Opbrouck artistiek directeur van stadstheater NT Gent. Vandaag kan je hem vooral kennen als presentator van het populaire Bake Off Vlaanderen op Vier. In november 2020 werd hij samen met Saghine Lampaert verkozen tot de derde West-Vlaams Ambassadeur.

1. Favoriet plekje in West-Vlaanderen

Saghine: “Ik kan niet één plekje zeggen. Ik kan enorm genieten van wandelen of fietsen tussen de West-Vlaamse velden. Waar de groenten groeien en de koeien grazen.”

Wim: “Ik ben een enorme fan van de Leie en de Leieboorden. Ik ga nu een keer de verlaagde boorden in Kortrijk zeggen. Dat is echt een superplek.”

2. Favoriet West-Vlaams liedje

Wim:”Duizend soldaten van Willem Vermandere vind ik werkelijk een meesterwerk. We zijn allemaal schatplichtig aan godfather Willem. Van Flip Kowlier over De Dolfijntjes en Arno tot Wannes van Het Zesde Metaal en Brihang: allemaal.”

Saghine:”Ik kan genieten van zowel Flip Kowlier als Niels Destadsbader. Pakt maar Min Moaten van Flip.”

3. Mooiste West-Vlaams woord

Wim:”Ik kies altijd een ander, je hebt zoveel prachtige woorden. Persienne, je ziet dat niet zo heel vaak meer. Grappig ook dat we daar met lattestwoors een West-Vlaams synoniem voor hebben.”

Saghine: “Ik moet nu wel skarten zeggen, zeker?” (Wim en Saghine lachen luid)

Wim:”Skitterend woord. We praten ook allebei met de sk-, heerlijk.”

4. Lekkerste West-Vlaams gerecht

Wim:”Zonder enige twijfel: wij zeggen stampie.”

Saghine:”Melkstampers? Ik wilde exact hetzelfde zeggen. Ik eet dat zó graag, zeker als mijn vader ze klaarmaakt.”

Wim:”En hoe eet je jouw stampers? Met garnaaltjes? Een schelletje kaas onderaan?”

Saghine:”Heel gewoon, de basisversie. Met patatjes van ‘s middags, peper, zout en nootmuskaat. Heel eenvoudig met karnemelk. Goh kijk, het water komt al in mijn mond.”

5. Hier ben ik het meest trots op

Wim:”De gemengde, gedeelde haag tussen buurman Piet en mezelf. Om niet mijn gezin te zeggen, daar kan niets aan tippen natuurlijk.”

Saghine: “Op mijn thuis, mijn afkomst. Op het boerenleven. Mocht mijn broer Jens niet hebben geboerd, ik had het gedaan. Er is geen mooiere jeugd dan opgroeien op een landbouwbedrijf.”

Saghine Lampaert is 26 jaar en woont samen met Pieter David in Egem, deelgemeente van Pittem. Ze groeide op in Ingelmunster als jongste van drie kinderen. Haar ouders Jean Lampaert en Carine Neirynck werkten als landbouwers, haar oudste broer Jens trad in hun voetsporen. Haar andere broer Yves is natuurlijk bekend als wielrenner, onder meer als voormalig Belgisch kampioen. Saghine werkt als thuis- en spoedverpleegkundige in het Sint-Andriesziekenhuis in Tielt. Samen met acteur Wim Opbrouck werd ze in november 2020 verkozen tot derde West-Vlaams Ambassadeur.

Wim Opbrouck (51) woont nog altijd in zijn geboortedorp Bavikhove, deelgemeente van Harelbeke. Hij is getrouwd met Ann en vader van twee kinderen, Marthe en Emiel. De rasartiest valt niet in één hokje te vatten: hij is acteur, televisiemaker, muzikant, zanger, tekenaar, presentator en alles daartussen. Hij speelde sinds begin jaren 90 in tientallen films en talrijke theaterstukken – Ad Fundum, Frits & Freddy, Café Derby, Ten Oorlog, En Avant Marche – en dook op in een resem succesvolle televisieseries waaronder Tytgat Chocolat, In Vlaamse Velden, Het Eiland en het legendarische In De Gloria. Als frontman van De Dolfijntjes staat hij ook op tal van grote en minder grote Vlaamse podia. Tussen 2010 en 2015 was Wim Opbrouck artistiek directeur van stadstheater NT Gent. Vandaag kan je hem vooral kennen als presentator van het populaire Bake Off Vlaanderen op Vier. In november 2020 werd hij samen met Saghine Lampaert verkozen tot de derde West-Vlaams Ambassadeur.

1. Favoriet plekje in West-Vlaanderen

Saghine: “Ik kan niet één plekje zeggen. Ik kan enorm genieten van wandelen of fietsen tussen de West-Vlaamse velden. Waar de groenten groeien en de koeien grazen.”

Wim: “Ik ben een enorme fan van de Leie en de Leieboorden. Ik ga nu een keer de verlaagde boorden in Kortrijk zeggen. Dat is echt een superplek.”

2. Favoriet West-Vlaams liedje

Wim:”Duizend soldaten van Willem Vermandere vind ik werkelijk een meesterwerk. We zijn allemaal schatplichtig aan godfather Willem. Van Flip Kowlier over De Dolfijntjes en Arno tot Wannes van Het Zesde Metaal en Brihang: allemaal.”

Saghine:”Ik kan genieten van zowel Flip Kowlier als Niels Destadsbader. Pakt maar Min Moaten van Flip.”

3. Mooiste West-Vlaams woord

Wim:”Ik kies altijd een ander, je hebt zoveel prachtige woorden. Persienne, je ziet dat niet zo heel vaak meer. Grappig ook dat we daar met lattestwoors een West-Vlaams synoniem voor hebben.”

Saghine: “Ik moet nu wel skarten zeggen, zeker?” (Wim en Saghine lachen luid)

Wim:”Skitterend woord. We praten ook allebei met de sk-, heerlijk.”

4. Lekkerste West-Vlaams gerecht

Wim:”Zonder enige twijfel: wij zeggen stampie.”

Saghine:”Melkstampers? Ik wilde exact hetzelfde zeggen. Ik eet dat zó graag, zeker als mijn vader ze klaarmaakt.”

Wim:”En hoe eet je jouw stampers? Met garnaaltjes? Een schelletje kaas onderaan?”

Saghine:”Heel gewoon, de basisversie. Met patatjes van ‘s middags, peper, zout en nootmuskaat. Heel eenvoudig met karnemelk. Goh kijk, het water komt al in mijn mond.”

5. Hier ben ik het meest trots op

Wim:”De gemengde, gedeelde haag tussen buurman Piet en mezelf. Om niet mijn gezin te zeggen, daar kan niets aan tippen natuurlijk.”

Saghine: “Op mijn thuis, mijn afkomst. Op het boerenleven. Mocht mijn broer Jens niet hebben geboerd, ik had het gedaan. Er is geen mooiere jeugd dan opgroeien op een landbouwbedrijf.”

Saghine Lampaert is 26 jaar en woont samen met Pieter David in Egem, deelgemeente van Pittem. Ze groeide op in Ingelmunster als jongste van drie kinderen. Haar ouders Jean Lampaert en Carine Neirynck werkten als landbouwers, haar oudste broer Jens trad in hun voetsporen. Haar andere broer Yves is natuurlijk bekend als wielrenner, onder meer als voormalig Belgisch kampioen. Saghine werkt als thuis- en spoedverpleegkundige in het Sint-Andriesziekenhuis in Tielt. Samen met acteur Wim Opbrouck werd ze in november 2020 verkozen tot derde West-Vlaams Ambassadeur.

Wim Opbrouck (51) woont nog altijd in zijn geboortedorp Bavikhove, deelgemeente van Harelbeke. Hij is getrouwd met Ann en vader van twee kinderen, Marthe en Emiel. De rasartiest valt niet in één hokje te vatten: hij is acteur, televisiemaker, muzikant, zanger, tekenaar, presentator en alles daartussen. Hij speelde sinds begin jaren 90 in tientallen films en talrijke theaterstukken – Ad Fundum, Frits & Freddy, Café Derby, Ten Oorlog, En Avant Marche – en dook op in een resem succesvolle televisieseries waaronder Tytgat Chocolat, In Vlaamse Velden, Het Eiland en het legendarische In De Gloria. Als frontman van De Dolfijntjes staat hij ook op tal van grote en minder grote Vlaamse podia. Tussen 2010 en 2015 was Wim Opbrouck artistiek directeur van stadstheater NT Gent. Vandaag kan je hem vooral kennen als presentator van het populaire Bake Off Vlaanderen op Vier. In november 2020 werd hij samen met Saghine Lampaert verkozen tot de derde West-Vlaams Ambassadeur.

1. Favoriet plekje in West-Vlaanderen

Saghine: “Ik kan niet één plekje zeggen. Ik kan enorm genieten van wandelen of fietsen tussen de West-Vlaamse velden. Waar de groenten groeien en de koeien grazen.”

Wim: “Ik ben een enorme fan van de Leie en de Leieboorden. Ik ga nu een keer de verlaagde boorden in Kortrijk zeggen. Dat is echt een superplek.”

2. Favoriet West-Vlaams liedje

Wim:”Duizend soldaten van Willem Vermandere vind ik werkelijk een meesterwerk. We zijn allemaal schatplichtig aan godfather Willem. Van Flip Kowlier over De Dolfijntjes en Arno tot Wannes van Het Zesde Metaal en Brihang: allemaal.”

Saghine:”Ik kan genieten van zowel Flip Kowlier als Niels Destadsbader. Pakt maar Min Moaten van Flip.”

3. Mooiste West-Vlaams woord

Wim:”Ik kies altijd een ander, je hebt zoveel prachtige woorden. Persienne, je ziet dat niet zo heel vaak meer. Grappig ook dat we daar met lattestwoors een West-Vlaams synoniem voor hebben.”

Saghine: “Ik moet nu wel skarten zeggen, zeker?” (Wim en Saghine lachen luid)

Wim:”Skitterend woord. We praten ook allebei met de sk-, heerlijk.”

4. Lekkerste West-Vlaams gerecht

Wim:”Zonder enige twijfel: wij zeggen stampie.”

Saghine:”Melkstampers? Ik wilde exact hetzelfde zeggen. Ik eet dat zó graag, zeker als mijn vader ze klaarmaakt.”

Wim:”En hoe eet je jouw stampers? Met garnaaltjes? Een schelletje kaas onderaan?”

Saghine:”Heel gewoon, de basisversie. Met patatjes van ‘s middags, peper, zout en nootmuskaat. Heel eenvoudig met karnemelk. Goh kijk, het water komt al in mijn mond.”

5. Hier ben ik het meest trots op

Wim:”De gemengde, gedeelde haag tussen buurman Piet en mezelf. Om niet mijn gezin te zeggen, daar kan niets aan tippen natuurlijk.”

Saghine: “Op mijn thuis, mijn afkomst. Op het boerenleven. Mocht mijn broer Jens niet hebben geboerd, ik had het gedaan. Er is geen mooiere jeugd dan opgroeien op een landbouwbedrijf.”

Saghine Lampaert is 26 jaar en woont samen met Pieter David in Egem, deelgemeente van Pittem. Ze groeide op in Ingelmunster als jongste van drie kinderen. Haar ouders Jean Lampaert en Carine Neirynck werkten als landbouwers, haar oudste broer Jens trad in hun voetsporen. Haar andere broer Yves is natuurlijk bekend als wielrenner, onder meer als voormalig Belgisch kampioen. Saghine werkt als thuis- en spoedverpleegkundige in het Sint-Andriesziekenhuis in Tielt. Samen met acteur Wim Opbrouck werd ze in november 2020 verkozen tot derde West-Vlaams Ambassadeur.

Wim Opbrouck (51) woont nog altijd in zijn geboortedorp Bavikhove, deelgemeente van Harelbeke. Hij is getrouwd met Ann en vader van twee kinderen, Marthe en Emiel. De rasartiest valt niet in één hokje te vatten: hij is acteur, televisiemaker, muzikant, zanger, tekenaar, presentator en alles daartussen. Hij speelde sinds begin jaren 90 in tientallen films en talrijke theaterstukken – Ad Fundum, Frits & Freddy, Café Derby, Ten Oorlog, En Avant Marche – en dook op in een resem succesvolle televisieseries waaronder Tytgat Chocolat, In Vlaamse Velden, Het Eiland en het legendarische In De Gloria. Als frontman van De Dolfijntjes staat hij ook op tal van grote en minder grote Vlaamse podia. Tussen 2010 en 2015 was Wim Opbrouck artistiek directeur van stadstheater NT Gent. Vandaag kan je hem vooral kennen als presentator van het populaire Bake Off Vlaanderen op Vier. In november 2020 werd hij samen met Saghine Lampaert verkozen tot de derde West-Vlaams Ambassadeur.

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten