"Ik ben altijd al heel erg geïnteresseerd geweest in fotografie en heb ook altijd graag gefotografeerd", vertelt Dimitri. "Voor ik me professioneel begon toe te leggen op fotografie had ik toch al een goeie dertigduizend foto's op mijn computer staan. Die foto's nam ik in een tijdsspanne van zestien jaar. In 2015 ben ik professioneel begonnen met fotografie. Ik startte toen met de opleiding Digitale Fotografie aan het SASK, de Stedelijke Academie voor Schone Kunsten, in Roeselare. Vanaf 2017 is het goed beginnen lopen. Ik installeerde een eigen fotostudio en werd gevraagd om deel te nemen aan de Cultuurprijs Roeselare."
...

"Ik ben altijd al heel erg geïnteresseerd geweest in fotografie en heb ook altijd graag gefotografeerd", vertelt Dimitri. "Voor ik me professioneel begon toe te leggen op fotografie had ik toch al een goeie dertigduizend foto's op mijn computer staan. Die foto's nam ik in een tijdsspanne van zestien jaar. In 2015 ben ik professioneel begonnen met fotografie. Ik startte toen met de opleiding Digitale Fotografie aan het SASK, de Stedelijke Academie voor Schone Kunsten, in Roeselare. Vanaf 2017 is het goed beginnen lopen. Ik installeerde een eigen fotostudio en werd gevraagd om deel te nemen aan de Cultuurprijs Roeselare.""Dat is meteen ook de enige wedstrijd waar ik niet in de prijzen viel", lacht Dimitri. "Ik nam ondertussen deel aan nog twee wedstrijden en werd evenveel keer geselecteerd. Vorig jaar werd mijn werk geselecteerd voor het internationaal fotofestival in het Limburgse Pelt. Er waren 205 inzendingen uit 68 verschillende landen. Mijn werk 'Hybris', Oud-Grieks voor 'hoogmoed' of 'overmoed', was een van de vijftien werken die er tentoongesteld werden. Dat werk was ook te zien op de expo 'Requiem' in de voormalige villa Pommé." "De foto toont het zwembad in de villa. Daarop is ook een spookachtige schim te zien. Hybris verwijst naar de bijbelspreuk 'hoogmoed komt voor de val' en naar de vermetele overmoed van een mens die verstrikt is in en verblind is door eigenwaan, die zich door niets of niemand een halt laat toeroepen in zijn ongebreidelde heerszucht."Dit jaar viel Dimitri dan weer in de prijzen op het internationaal fotofestival Noorderlicht in het Nederlandse Groningen. "Mijn werk 'The other side' werd geselecteerd uit inzendingen uit 37 verschillende landen. Het werk van de geselecteerde fotografen is nog tot eind september op verschillende plaatsen in Groningen te bewonderen. Thema van de wedstrijd was 'Generation Z', de generatie die geboren is na 1995, en dat specifiek in coronatijden. 'The other side' is een zelfportret waarbij ik achter de computer in een online videogesprek met diverse mensen te zien ben, terwijl mijn dochter even door het beeld passeert. Het is een foto van in ons kot, waar telewerk de norm is en elke fysieke aanwezigheid verdwenen is. Waar een glasplaat gekoppeld aan elektronica the new frontier is. De foto is zwart-wit. Ik werk dan ook heel graag met zwart-witbeelden. Het is intens en heel hard, kleur ligt me minder. Momenteel ben ik wel aan het experimenteren met het door elkaar mengen van kleur en zwart-wit. Overigens maak ik ook heel graag portretten.""Fotografie is een uitlaatklep voor wat ik beroepsmatig doe", legt Dimitri uit. "Ik werk in de armoedebestrijding en dat weegt psychologisch vaak behoorlijk door. Door fotografie kan ik bezig zijn met iets anders. Ondertussen ben ik in bijberoep fotograaf, maar met een kunstenaarsstatuut. Fotografie is een passie waar ik wekelijks toch vijftien tot twintig uur mee bezig ben, al is dat door de coronacrisis nu wel een stuk minder. Mijn fototoestel heb ik altijd en overal bij, ongeacht waar ik heen ga. De smaak voor het deelnemen aan wedstrijden heb ik ondertussen goed te pakken. In de toekomst zal ik zeker opnieuw mijn kans wagen." (BCH)