Quinten Bossche kreeg de sport met de paplepel ingegeven en nam op zesjarige leeftijd al deel aan een jetskiwedstrijd. Hij is dus al negentien jaar, met een onderbreking van twee jaar cyclocross, aan de slag op het water. Met vallen en opstaan evolueerde hij van een jonge amateur tot de nummer één van de wereld. Op zijn palmares staan vijftien wereldtitels bij de junioren, senioren en profs, elf Europese titels en jaarlijks enkele nationale titels in België, Frankrijk, Nederland, Duitsland... Hij werd drie keer gelauwerd met de Trofee voor Sportverdienste van de stad Oostende. De eerste keer in 2007, toen hij amper dertien was. Met andere woorden, Quinten Bossche is een fenomeen op een jetski, tot het noodslot toesloeg.
...

Quinten Bossche kreeg de sport met de paplepel ingegeven en nam op zesjarige leeftijd al deel aan een jetskiwedstrijd. Hij is dus al negentien jaar, met een onderbreking van twee jaar cyclocross, aan de slag op het water. Met vallen en opstaan evolueerde hij van een jonge amateur tot de nummer één van de wereld. Op zijn palmares staan vijftien wereldtitels bij de junioren, senioren en profs, elf Europese titels en jaarlijks enkele nationale titels in België, Frankrijk, Nederland, Duitsland... Hij werd drie keer gelauwerd met de Trofee voor Sportverdienste van de stad Oostende. De eerste keer in 2007, toen hij amper dertien was. Met andere woorden, Quinten Bossche is een fenomeen op een jetski, tot het noodslot toesloeg."Shit happens!", berust Quinten Bossche, die al drie jaar meedraait met de wereldtop bij de profs. "Ook dit jaar was ik goed gestart met de Europese titel begin juli op de meren van Eau d'Heure. Ik keek ook vol ambitie uit naar het wereldkampioenschap in de Verenigde Staten en de Kings Cup in Thailand. Samen zijn deze drie wedstrijden de Triple Crown, het summum voor de king van de jetskisport. Dat was mijn droom.""Op Lac de l'Eau d'Heure had ik al een mooie puntenvoorsprong opgebouwd en in oktober vertrok ik met een goed gevoel naar Lake Havansu in Arizona. De dag voor mijn eerste race ging ik het meer op om mijn jetski nog eens te testen en te zien of alles in orde was. Samen met enkele andere piloten voeren we in dezelfde richting. Op zeker ogenblik kwam er, links voor mij, een andere jetski af. Ik dacht dat de piloot ons wel gezien had, maar we zijn op volle snelheid op elkaar ingevaren. Ik kon hemgewoon niet meer ontwijken. Door de crash was er een groot gat in mijn machine geslagen, en een an moijn benen was zwaar gehavend. Ik ben op één been nog teruggevaren naar het strand. Daar werd ik onmiddellijk in een ambulance gelegd en naar het ziekenhuis gebracht", doet Quinten het relaas van de crash.De eerste diagnose was angstaanjagend. "Mijn scheenbeen was verbrijzeld van onder mijn knie tot aan mijn voet. Mijn kuitbeen was gebroken en mijn linkerenkel was ook verbrijzeld. Ik bleef ginds twee weken in bed en voor ik terug kon keren naar België moest ik een eerste operatie ondergaan. Mijn linkerbeen werd volledig gefixeerd in een kooi met veel pinnen. Het was een moeilijke transfer, zowel fysisch als administratief. Op vandaag is nog niet geweten wie zal opdraaien voor de kosten. Het gaat over een som van 500.000 dollar."In het ziekenhuis Maria Middelares in Gent werd Quinten opnieuw geopereerd aan zijn scheenbeen. De dokters staken een plaat van zijn enkel tot aan zijn knie, bijeengehouden met 26 schroeven. "De breuken van mijn enkel werden gereduceerd tot nul, zodat ik hem weer kan bewegen en zelfs plooien", vervolgt Quinten. "De dokters hebben gelukkig ook mijn voet kunnen redden, maar het heeft niet veel gescheeld of ik was hem kwijt. Na een dikke maand mocht ik naar huis en ik ben onmiddellijk begonnen met intensieve revalidatie, samen met topdokters en kinesisten in Brugge, en dat vijf dagen per week. Ik liep enkele weken met een open gips, maar kan me nu al vrij bewegen met een wandelkruk, waarbij ik op mijn linkerknie kan steunen zonder pijn. Elke dag maak ik vorderingen. Ik revalideer, in samenspraak met de chirurg, samen met topsporters uit het voetbal, het turnen en het wielrennen. Het kan voor mij niet vlug genoeg gaan. Ik ben vast van plan om binnen enkele maanden weer op het water te staan. Met de steun van mijn ouders en mijn vriendin zal dat ook lukken. Daar geloof ik heel hard in", zegt de ambiteuze sportman.Ondertussen werkt Quinten keihard aan de bestelling van een zevental jetski's voor Noorse, Hongaarse, Oostenrijkse, Nederlandse en Belgische vrienden, allemaal collega-piloten. "Ik heb extreem veel werk en kan me niet permitteren stil te zitten. Ook voor mezelf moet ik nog een machine klaarstomen voor mijn grote comeback. Het komt zeker in orde, dat geloof ik echt. Ik hoop tegen april 2020 weer klaar te zijn om te sporten en op mijn jetski te staan. In juli 2020 wil ik starten op het Europees kampioenschap.""Ik hoop nog sterker uit de crash te komen. Ik was gelukkig goed verzekerd en beveiligd, met helm en beenstukken. Want eigenlijk had het nog slechter kunnen aflopen. Het gaat natuurlijk om veel geld en het kan nog wat duren eer die problemen opgelost zijn. Maar ik ben en blijf altijd positief. Binnenkort mag ik weer wandelen en steunen op beide benen. Dan sta ik al weer een stapje dichter bij mijn doel: een zestiende wereldtitel en als het kan, de Triple Crown", besluit de slagvaardige jongeman.(FRO)