De werkzaamheden om de platte daken in de Asssebroekse sociale woonwijk De Blekkaart van isolatie te voorzien, lopen niet bepaald van een leien dakje. Vorig jaar, in het najaar, kon u in deze krant al lezen dat heel wat bewoners last hadden van water dat in de woningen binnen liep tijdens de werkzaamheden, met alle schade tot gevolg. Het onbegrip en de woede over de manier waarop de aannemer de zaken afhandelde, was bijzonder groot bij de bewoners. De werken lagen een tijdje stil en intussen werd, door sociale woningmaatschappij Vivendo, een nieuwe aannemer aangesteld.
...

De werkzaamheden om de platte daken in de Asssebroekse sociale woonwijk De Blekkaart van isolatie te voorzien, lopen niet bepaald van een leien dakje. Vorig jaar, in het najaar, kon u in deze krant al lezen dat heel wat bewoners last hadden van water dat in de woningen binnen liep tijdens de werkzaamheden, met alle schade tot gevolg. Het onbegrip en de woede over de manier waarop de aannemer de zaken afhandelde, was bijzonder groot bij de bewoners. De werken lagen een tijdje stil en intussen werd, door sociale woningmaatschappij Vivendo, een nieuwe aannemer aangesteld. Van bewoner Dirk Tavernier vernemen we echter dat er opnieuw van alles zou verkeerd lopen. "In totaal worden hier 29 woningen voorzien van een nieuw dak met dus ook isolatie, omdat woningen zonder voldoende isolatie vanaf januari 2020 niet meer mogen verhuurd worden", verduidelijkt Dirk. "Mijn woning moet nog aan de beurt komen maar ik hoor van de buurtbewoners nu al verschrikkelijke verhalen over hoe die werkzaamheden aangepakt worden. En gezien ik namens de buurt contact houdt met Vivendo probeer ik die klachten toch wat te bundelen." "De werkmannen van aannemer De Raedt uit Zele, of zijn onderaannemer, de mensen wakker bellen omstreeks 6.45 uur om op die daken te kunnen en dat ze echt enorm veel lawaai maken. Ze maken gebruik van een zeer oude, en vooral enorm luidruchtige, elektriciteitsgroep. Ik denk dat het ding nog van voor de oorlog dateert! We hebben het eens gemeten: die elektriciteitsgroep, die dus buiten stond, zorgde binnen in een woonkamer nog voor maar liefst 105 decibels. Ook voor die arbeiders zelf is het volgens mij verboden om in zo'n omstandigheden te werken want ze dragen ook geen oorbescherming." "Ik heb overigens de indruk dat het in het algemeen allemaal niet zo nauw steekt bij de aannemer want terwijl de arbeiders aan het werken zijn met kokende teer dragen ze niets van beschermende kledij en ook geen mondmaskertje tegen die gassen. Een helm, veiligheidsbrillen, maskertjes... Er loopt hier nu en dan wel eens een veiligheidscoördinator rond, en die spreekt er dan de aannemer op aan maar de aannemer zegt dan op zijn beurt dat zijn werkmannen daar geen gebruik van willen maken. Ongelooflijk dat er vandaag de dag nog op zo'n manier gewerkt wordt!" Dat de arbeiders niets van bescherming dragen tijdens het werken met de kokende teer, die gebruikt wordt om de daken te dichten en ook wel bitumen wordt genoemd, hebben we ook zelf ter plaatse kunnen vast stellen. "Ik heb eerlijk gezegd de indruk dat die werkmannen geen echte dakwerkers zijn, als ik zie hoe ze dat aanpakken. Ze hebben ook weinig aangepast werkmateriaal bij zich. Het ergste is dat er zich tijdens die werken heel wat incidenten voordoen. Bij de buren van een woning waar werkzaamheden bezig waren, bij een eigenaar waar de werken dus niet uitgevoerd worden, werd er teer op hun veranda gemorst.... Er zijn meerdere gevallen, ik heb er weet van vijf, waar kokende teer binnen in de woning is gelopen." Ook bij Jean Van Waeyenberg uit de Kleine Blekkaard is dat het geval. "Plots moest ik vaststellen dat er van die zwarte, kokende smurrie in mijn toilet was terecht gekomen. Best dat ik niet op mijn toilet zat of ik had heel zware brandwonden opgelopen", zegt Jean. "Dat toont toch aan dat die werken niet correct uitgevoerd worden", gaat Dirk Tavernier verder. "We kunnen die arbeiders ook nauwelijks aanspreken want het zijn bijna allemaal buitenlanders. En de architect die hier regelmatig eens komt kijken, gaat direct op de loop als we hem iets willen vragen. Er is eigenlijk een groot gebrek aan communicatie en ook weinig respect voor de mensen die hier wonen."Koen De Craemer, algemeen directeur van sociale woningmaatschappij Vivendo. "Wat die luidruchtige elektriciteitsgroep betreft; daar hebben we gevraagd aan de aannemer om daar inderdaad iets aan te doen", klinkt het. "Ik sta overigens regelmatig in contact met mijnheer Tavernier en de andere bewoners daar. Er is zeker communicatie en we proberen zo efficiënt en transparant mogelijk te werken. Maar ik wil er toch wel op wijzen dat het onmogelijk is zo'n ingrijpende werken uit te voeren zonder dat er ergens eens iets van overlast is. Er moet toch ook wat begrip en verdraagzaamheid zijn. We investeren hier 15.000 euro per woning en we doen die werken niet zomaar voor ons plezier. Ze zijn noodzakelijk om vanaf 2020 aan de strengere wetgeving te voldoen. En ik durf zeggen dat de werkmannen die in april gestart zijn in de tweede fase, nadat er inderdaad vorig jaar van alles is verkeerd gelopen met de vorige aannemer, heel goed hun werk doen. Het eindproduct is van een goede kwaliteit maar de weg ernaar toe zorgt inderdaad wel voor een beetje overlast."