Tussen rijen Orion- en Siriusdruiven hadden we een boeiende babbel met een echtpaar dat al meer dan een halve eeuw lang in de ban is van 'de edele druif'. Walter Lambrecht koestert dagelijks zijn moestuin en kweekserre en neemt daarnaast ook zijn kleine wijngaard nauw ter harte. Een passie die hij als jonge knaap meekreeg van zijn pa, die bakker was.
...

Tussen rijen Orion- en Siriusdruiven hadden we een boeiende babbel met een echtpaar dat al meer dan een halve eeuw lang in de ban is van 'de edele druif'. Walter Lambrecht koestert dagelijks zijn moestuin en kweekserre en neemt daarnaast ook zijn kleine wijngaard nauw ter harte. Een passie die hij als jonge knaap meekreeg van zijn pa, die bakker was."Vroeger was het maken van wijn heel wat eenvoudiger", zegt Walter. "Vader strooide suiker over de geoogste druiven en dan volgde bakkersgist. Wijnvliegjes waren er nauwelijks, dus de extra zorgen waren er ook niet. Christiana en ikzelf hebben een halve eeuw lang cursussen gevolgd bij diverse wijnclubs. We trokken maandelijks naar Brugge, Roeselare en Kortrijk om alles wat de wijnbouw betrof op de voet te volgen. Zo zijn we al 45 jaar lang lid van de Roeselaarse wijnclub."Het was en is nog altijd een rijke ervaring. "We leerden het suikergehalte meten in de wijngaard, de hydrometer hanteren, werken met tabellen om het suiker- en alcoholgehalte te bepalen, enzovoort. In de wijnbouw wordt er veel gemeten want het motto is: meten is weten. Met de wijnclubs maakten we ook heel wat reizen, we bezochten tientallen wijngebieden zowel in Frankrijk, Duitsland als in Luxemburg.""Vooraleer je echter met dit alles van start kunt gaan, is het noodzakelijk de gewenste druivenrassen binnen te halen en te zorgen voor een prima bodem, zodat de wijnstokken in optimale conditie kunnen groeien. Een goede waterhuishouding, zuurtegraad en bodemvruchtbaarheid zijn van het allergrootste belang. Ik beschik over lichte grond, zuidwaarts gericht, waarop ik zeewierkalk uitstrooi. De wijnstokken, geënt op onderstam, zijn nog altijd de allereerste die ik heb aangeplant.""Bij de keuze van de druivenrassen heb ik geopteerd voor resistente rassen zoals de Phoenix, Orion, Sirius en Bianca bij de witte druivenrassen. Wat de blauwe druiven betreft hou ik het bij de Regent, een Duits druivenras dat resistent is tegen de echte en de valse meeldauw. Resistente rassen geven je meer zekerheid dat de druiven niet getroffen worden door witziekte, botritis...""Eens de wijnstok is aangeplant en een goed wortelgestel ontwikkeld heeft, verschijnen na drie jaar de eerste echt goede druiven. Ondertussen werd er gezorgd dat de takken goed geleid werden om op die manier zekerheid te hebben dat er elk jaar een nieuwe draagtak voorhanden is. Snoeien, leiden, opbinden... Het zijn allemaal bewerkingen die kennis en kunde vergen. Eens de druiven verschijnen, ga ik heel zorgvuldig de druiven uitdunnen. Later worden bepaalde bladeren van de plant verwijderd, zodat de trossen optimaal van de zon kunnen genieten.""Wanneer september nadert, breekt er een nieuw hoofdstuk aan, dit van de pluk en de verwerking van de druiven. Ook daarbij zijn kennis en kunde enorm belangrijk. Eens de druiven geplukt, gaan we eerst over tot het afritsen. We verwijderen dus de druiven van het takje waarmee ze een tros vormen. Na het afritsen starten we met het pletten om ze nadien gemakkelijker te kunnen persen. We gaan rassen dooreen mengen om onze wijnen te creëren.""Dan is het een kwestie om het suikergehalte goed in het oog te houden om tot een aanvaardbaar alcoholgehalte te komen. Meten is wederom het kernwoord. Dan voegen we er de gist aan toe, ik gebruik een gist die eveneens als snelstarter gebruikt wordt. Dan volgt het wachten. Ik filter mijn wijn niet. Ik laat het bezinksel traag naar beneden zakken en vervolgens hevel ik de wijn over. Ik herhaal dit procedé tot ik een volkomen zuivere, heldere wijn bekom. Daarna wordt de wijn op flessen getrokken, klaar om ervan te genieten."(Luc Bouckhuyt)