Jolanda en Harry uit Beveren-Leie richtten de vzw acht jaar geleden op vanuit een gevoel van dienstbaarheid, compassie en idealisme. Hun organisatie steunt op vier pijlers: een dierenvoedselbank, een dierenartsenpraktijk, een trimsalon en dierenspullenhulp. Jolanda wou dat de vzw zelfvoorziend was. "We wilden niet afhankelijk zijn van financiële giften. Onze leden betalen een klein beetje lidgeld voor de dierenvoedselbank, daardoor hebben ze recht op een maandelijks diervoedselpakket. De dierenartspraktijk is tegen een sociaal tarief, gemiddeld zijn de ingrepen slechts de helft van normale tarieven di...

Jolanda en Harry uit Beveren-Leie richtten de vzw acht jaar geleden op vanuit een gevoel van dienstbaarheid, compassie en idealisme. Hun organisatie steunt op vier pijlers: een dierenvoedselbank, een dierenartsenpraktijk, een trimsalon en dierenspullenhulp. Jolanda wou dat de vzw zelfvoorziend was. "We wilden niet afhankelijk zijn van financiële giften. Onze leden betalen een klein beetje lidgeld voor de dierenvoedselbank, daardoor hebben ze recht op een maandelijks diervoedselpakket. De dierenartspraktijk is tegen een sociaal tarief, gemiddeld zijn de ingrepen slechts de helft van normale tarieven die dierenartsen hanteren. En daarbij is er de mogelijkheid om via OCMW of termijnbetaling te vereffenen. Zo creëren we het gevoel dat de mensen zelf hun verantwoordelijkheid nemen en zelf voor hun dieren zorgen. Dat gevoel van eigenwaarde is heel belangrijk binnen onze werking", vertelt Jolanda. Toch was de vzw afhankelijk van de giften voor dierenvoeding. "In het begin waren wij één van de enige diereninitiatieven. We kregen voeding een groot aantal winkels uit West- en Oost-Vlaanderen. Dit was in ons concept opgenomen, geen verspilling van korte datumproducten. Door veranderende weggeefpolitiek van de winkels kwamen wij niet meer toe met de geschonken voeding en moesten wij voeding aankopen. Als je je bedenkt dat wij 3.500 kg voeding verdeelden, dan werd dit een te grote hap uit ons budget. Zo raakten onze vier pijlers uit balans."Acht jaar lang waren Jolanda en haar man dag en nacht bezig met de vzw. "We hadden het gevoel dat we er ook voor de mensen moesten zijn. Daarom begonnen we ook met een sociaal café. Zo haalden we mensen uit hun isolement en brachten we ze met elkaar in contact. Daarnaast organiseerden we ook twee kledingbeurzen per jaar. Zo groeide onze organisatie. In de coronacrisis konden we evalueren: kunnen we de energie nog verder opbrengen?" vroegen ze zich af. Die twee factoren zorgen er dus voor dat Jolanda en Harry de spijtige beslissing nemen de vzw stop te zetten.Het koppel kijkt met een tevreden gevoel terug op de laatste acht jaar. Ze werkten mee aan de mentaliteitswijziging van de maatschappij tegenover armoede. "Men keek altijd minachtend naar mensen in armoede. Telkens opnieuw legden wij uit dat het niet zo zwart-wit mocht zijn, dat daar hele verhalen aan gekoppeld zijn en dat hun dieren soms het belangrijkste in hun leven zijn: ze geven hen affectie en een reden om naar buiten te komen. In de loop der jaren merkten we toch verandering", kijken ze tevreden terug.Momenteel zijn er meerdere organisaties die dierenhulp bieden. "Onze mensen kunnen zeker elders terecht. We schenken ons eten nu ook aan andere hulpverstrekkende organisaties. Hoe onze toekomst er zal uitzien weten we nog niet, maar we zijn wereldverbeteraars. Waarschijnlijk zal er na enige tijd wel iets op ons pad komen waarmee we de wereld een beetje mooier maken. Dat is toch altijd onze intentie geweest", besluit Jolanda.(NVR)