M.D*. leerde haar partner bijna 2 jaar geleden kennen. De prille liefde werd abrupt onderbroken toen W.B*. achter de tralies verdween. Een straf van 6 jaar, waarvan hij er nu al meer dan 1 jaar op heeft zitten.
...

M.D*. leerde haar partner bijna 2 jaar geleden kennen. De prille liefde werd abrupt onderbroken toen W.B*. achter de tralies verdween. Een straf van 6 jaar, waarvan hij er nu al meer dan 1 jaar op heeft zitten. MD bezocht haar partner dagelijks. Maar op 13 maart werd bezoek verboden, een gevolg van de coronamaatregelen. "We konden enkel nog bellen en soms een videobericht versturen", zegt MD "maar van fysiek bezoek was geen sprake meer. Je stelt je dan heel wat vragen, vooral wanneer je beseft dat Brugge alle coronabesmettingen van gedetineerden uit het gehele land zou gaan opvangen. Het virus zit daar misschien wel tussen de muren en afstanden zijn er niet meteen groot".Vanaf maandag 25 mei mocht bezoek opnieuw. Maar dat gaat niet zoals voorheen. "De ruimte waar we normaal zitten om met elkaar te praten, werd volledig omgebouwd" zegt MD. "Alle tafels werden naast elkaar gezet, natuurlijk op voldoende afstand van elkaar, en werden voorzien van hoge plexiplaten. Iedere bezoeker moet een mondmasker meebrengen en wie er geen heeft, komt er niet binnen. Alles werkt op reservatie en je moet vaak meer dan een uur wachten in een aparte ruimte. Eten of drinken daar ter plaatse mag niet en ook iets meebrengen mag niet." "Vanzelfsprekend was ik er maandag als de kippen bij om opnieuw mijn partner te zien maar echt feestelijk was het niet. De combinatie van het plexiglas en de mondmaskers zorgt ervoor dat we elkaar niet begrijpen. Van het uur dat we elkaar mochten zien, hebben we meer dan 40 minuten gewoon naar elkaar zitten kijken. Iedereen zit te roepen om toch maar hoorbaar te zijn, waardoor we uiteindelijk enkel de andere bezoekers konden horen. Wie zijn mondmasker toch durfde te verplaatsen, om net iets duidelijker te praten, werd meteen op de vingers getikt en wie elkaar toch durfde aan te raken, al was het maar met de voeten, werd meteen verwijderd, en voor 14 dagen in quarantaine gestopt.""Het werd een erg surrealistische ervaring die een onaangename plaats nog killer maakt. Ik mis mijn man, maar elkaar op die manier zien is gewoonweg onmenselijk. Het is nog maar de vraag of ik het mentaal nog aankan hem zo te bezoeken? Misschien moet ik op dit ogenblik gewoon tevreden zijn met de telefoontjes".Ook haar partner WD hekelt de situatie. "Vanzelfsprekend waren we dolgelukkig toen we hoorden dat we opnieuw bezoek mochten ontvangen" laat hij telefonisch weten. "We zitten hier permanent binnen en vaak is het bezoek het enige wat de routine doorbreekt. Maar meteen bleek dat de bezoeken aan draconische maatregelen werden onderworpen. Je mag slechts 1 iemand zien en het moet altijd dezelfde persoon zijn. Je ouders die op bezoek komen? Vergeet het, of één van hen moet uren buiten wachten." "Daarnaast wordt er gewerkt met reservatie waardoor je vaak op de meest belachelijke uren je bezoek kan ontvangen. We worden allemaal samen gepropt in een omgebouwde zaal waar we doorheen mondmaskers en plexiplaten moeten proberen te praten met elkaar." "Toen ik mijn vrouw binnen zag komen voelde ik dezelfde tinteling als van bij onze eerste ontmoeting maar al snel verdween dat gevoel en werd er plaats gemaakt voor het roepen van iedereen die er aanwezig was. We zitten niet in de gevangenis omdat we koorknaapjes zijn, daar moeten we niet dom over doen. Alleen hebben we nu een extra straf gekregen voor iets wat we niet hebben gedaan." "Voor heel wat van de gedetineerden waren de bezoekjes van vrienden en familie het moment waarop ze konden ontspannen. Het gaf hen een blik op de toekomst en het bracht hoop met zich mee. Die hoop is nu volledig weg, tegengehouden door dik plexiglas. Waardoor de frustratie binnen de celmuren hoger en hoger wordt. Er gaan ook geruchten dat de cipiers binnenkort opnieuw gaan staken, waardoor we vrezen dat bezoek opnieuw compleet onmogelijk gaat worden. Laat ons hopen dat iedereen het hoofd koel kan houden".*Om anonimiteit te garanderen worden de namen verkort weergegeven.