Leen Simoen, Annie Mooren en Clara Notebaert waren al van plan om in 2019 te stoppen. Maar toen Johan De Keyser na tien jaar stopte als pastoor, wilde het trio de nieuwe priester Luc Frenay niet in de kou laten staan en besloten ze nog één jaar verder te werken. Door de coronapandemie werd het wel een speciaal jaar. De vormselviering kende een totaal andere voorbereiding, maar toch slaagden ze erin om de plechtigheid op 3 oktober toch te laten doorgaan.
...

Leen Simoen, Annie Mooren en Clara Notebaert waren al van plan om in 2019 te stoppen. Maar toen Johan De Keyser na tien jaar stopte als pastoor, wilde het trio de nieuwe priester Luc Frenay niet in de kou laten staan en besloten ze nog één jaar verder te werken. Door de coronapandemie werd het wel een speciaal jaar. De vormselviering kende een totaal andere voorbereiding, maar toch slaagden ze erin om de plechtigheid op 3 oktober toch te laten doorgaan.Clara Notebaert uit Noordschote heeft als vormselcatechist de meeste jaren op de teller staan. "Ik startte begin jaren tachtig als begeleidster tijdens de vormselvieringen en in 1998 volgde ik Hilde Denoo op als vormselcatechist voor de parochie Noordschote", zegt ze. "De catecheselessen vonden bij mij thuis plaats. Het was een mooie, maar drukke tijd vermits ik ook nog actief was op de boerderij. Maar ik kreeg ook veel dankbaarheid, vooral de mooie woorden die de vormelingen opschreven, deden me wel iets. Het gaf een intens gevoel van vreugde en je voelt dat kleine vlammetje die binnen in hun hart brandt."Sinds 2005 vindt de vormselviering voor de kinderen van Noordschote samen plaats met die van Reninge in de kerk van Reninge. Clara bleef catechese geven aan de kinderen van Noordschote. "In 2015 besloten de catechisten van Reninge en ik de groep samen te brengen en de catechese niet meer thuis te geven, maar op school of in de kerk", zegt Clara. "Mijn drijfveer? Werken met kinderen, ze helpen met de overstap naar hun jeugdjaren en ze iets mogen meegeven om verder door het leven te gaan", gaat Clara verder. "Het was een heel mooie periode en ik wist mij altijd gesteund door mijn man. Ik heb dit altijd met veel liefde gedaan en probeerde een beetje een vormselmoeder te zijn. We deden veel activiteiten met de vormelingen zoals de vieringen op Aswoensdag, Let it shine, een bezoek aan De Seizoenen en het ronddragen van palmtakjes bij de mensen. Waar Noordschote ook trots op mag zijn, is dat de vormelingen misdienaar waren als voorbereiding op hun vormsel, maar soms ook een hele tijd daarvoor of -na."Clara bewaart vele mooie herinneringen aan haar periode als vormselcatechist zoals het samen maken van hun kaarsje dat ze kregen. "Er was ook een jongen van wie zijn echte vader zou aanwezig zijn op de plechtigheid, maar hij kon geen bloem aan hem geven. Ik heb ervoor gezorgd dat het toch gebeurde en dat zal me bijblijven", zegt Clara. "Soms verliepen de voorbereidingen moeilijk, maar de vormelingen maakten er telkens een prachtige dag van. Het jaarlijks dankmoment bij de dankviering, mijn verzamelboek met de vele foto's door de jaren heen zijn mooie herinneringen. Mijn grootste wens is dat er iemand van Noordschote mijn taak verder zet."Annie Mooren startte eind jaren negentig zowat gelijktijdig met Clara als vormselcatechist op vraag van de toenmalige pastoor omdat een aantal catechisten wilde stoppen. "Vormselcatechese was voor mij een manier om een levensbeschouwing door te geven aan jongeren en hen te leren om positief in het leven te staan", legt Annie uit wat haar dreef. "Maar gezien mijn leeftijd en de sterk veranderende maatschappij, vond ik de tijd rijp om de fakkel door te geven aan de jongere generatie. Ik blik met veel tevredenheid terug op die periode. Ik vond het altijd heel interessant om te horen wat jongeren bezighoudt, wat hen boeit en waarvoor ze staan. Het is vaak zeer verrassend hoe deze jongvolwassenen de toekomst zien en hoe ze positief en op hun eigen manier iets willen betekenen voor de gemeenschap.""De mooiste herinnering is altijd wanneer iemand waaraan je destijds catechese hebt gegeven, je nog eens aanspreekt en tevreden terugdenkt aan die periode", besluit Annie. "Ook wanneer de vormselviering voorbij was en je nog een kaartje kreeg, deed dat telkens echt deugd. Ook de dankbaarheid van de ouders blijven me bij."Leen Simoen gaf een achttal jaar vormselcatechese. "De mooiste herinnering was telkens de apotheose van de vormselviering", vindt Leen. "Maar ook de jaarlijkse bezoeken aan De Seizoenen in Lo zullen me altijd bijblijven. De warme ontvangst en het werken met de bewoners was verrijkend voor de kinderen."De zoektocht naar mensen die de komende jaren vormselcatechese willen geven, is ondertussen volop bezig. "We zoeken geïnteresseerde mensen die de vormelingen willen begeleiden naar dit grote feest", besluiten Clara, Annie en Leen. "We zijn altijd bereid meer info te geven over de inhoud van de voorbereidingen en het vormselgebeuren. We zouden heel blij zijn als enkele mensen ons werk willen verderzetten. Een andere visie en aanpak werkt vernieuwend en inspirerend. En aan onze opvolgers willen we nog dit zeggen: doe het met veel liefde. De vreugde en dankbaarheid zullen groot zijn", besluiten de afscheidnemende vormselcatechisten. (KVCL)