Tijdens de begrafenisplechtigheid schetste zoon Ben echt hoe Frans was: een volksvriend en levensgenieter. Nadat Frans zijn café Sint-Joris overliet aan zijn dochter Inne, bracht hij wekelijks bezoekjes aan rusthuis Wintershove, ging graag op huisbezoek bij vrienden en kennissen en dronk graag een pintje in een of ander café. Frans ging graag naar de zee en liep er altijd bij met open hemd om zijn bruingebrande torso te tonen.

Frans had graag gehad dat zijn café open bleef tijdens zijn begrafenis, maar zoon Ben stelde dat de vrienden liever aanwezig waren tijdens de uitvaartdienst. Een pakkend moment was er toen het lied 'Houden van' van de Vlaamse troubadour Miel Cools weerklonk. Intussen werden op de tv-schermen in de kerk foto's van Frans, zijn gezin en kinderen en kleinkinderen getoond. Men zag Frans zoals hij echt was: lachend en genietend van het leven waar helaas te vroeg een einde aan gekomen is.

Frans zoals hij echt was. © EG

Op het overlijdensprentje stond volgende tekst:

Geheel onverwacht ging je heen

zonder afscheid te nemen

geen handdruk, geen laatste zoen

zelfs de bloemen ontbrak de tijd

hun kelken te sluiten

en te verwelken.

Wij kunnen slechts

hete tranen plengen

om ons verdriet te verzachten

onze rood-doorlopen ogen

achter onze handen verbergen

en in gedachten je beeltenis

vasthouden en bewaren

in droeve eenzaamheid.

(EG)

Tijdens de begrafenisplechtigheid schetste zoon Ben echt hoe Frans was: een volksvriend en levensgenieter. Nadat Frans zijn café Sint-Joris overliet aan zijn dochter Inne, bracht hij wekelijks bezoekjes aan rusthuis Wintershove, ging graag op huisbezoek bij vrienden en kennissen en dronk graag een pintje in een of ander café. Frans ging graag naar de zee en liep er altijd bij met open hemd om zijn bruingebrande torso te tonen. Frans had graag gehad dat zijn café open bleef tijdens zijn begrafenis, maar zoon Ben stelde dat de vrienden liever aanwezig waren tijdens de uitvaartdienst. Een pakkend moment was er toen het lied 'Houden van' van de Vlaamse troubadour Miel Cools weerklonk. Intussen werden op de tv-schermen in de kerk foto's van Frans, zijn gezin en kinderen en kleinkinderen getoond. Men zag Frans zoals hij echt was: lachend en genietend van het leven waar helaas te vroeg een einde aan gekomen is.Op het overlijdensprentje stond volgende tekst:Geheel onverwacht ging je heenzonder afscheid te nemengeen handdruk, geen laatste zoenzelfs de bloemen ontbrak de tijdhun kelken te sluitenen te verwelken.Wij kunnen slechtshete tranen plengenom ons verdriet te verzachtenonze rood-doorlopen ogenachter onze handen verbergenen in gedachten je beeltenisvasthouden en bewarenin droeve eenzaamheid.(EG)