Tot vrijdag 13 maart was de coronacrisis nog een ver-van-mijn-bedshow voor Suriname. Pas nadat duidelijk werd dat corona zich in Nederland aan het verspreiden was, begon ook de kleine Zuid-Amerikaanse Republiek maatregelen te nemen. Zo gingen op maandag 16 maart alle scholen toe en schroefde de overheid het aanbod aan openbaar vervoer sterk terug.

"Dat weekend werd ook bekend dat er een eerste patiënt op Surinaamse bodem besmet was", vertelt Jade. "Tot dan toe was er wel al over corona gesproken in de Surinaamse media, maar leek alles relatief omdat er nog niemand besmet was. Ik had wel steeds veel contact met mijn docenten uit VIVES, en zij vonden een terugkeer in het begin van de maatregelen in België nog niet nodig. Pas die bewuste zondag (15 maart, red.) kwam er een eerste tegenbericht: VIVES wilde zijn studenten die op buitenlandse stage waren terug naar huis halen."

KLM-vlucht snel omgeboekt

Toch duurde het nog een week vooraleer Jade daadwerkelijk opnieuw voet zette op Belgische bodem. "Mijn vlucht kon al bij al makkelijk worden omgeboekt naar 22 maart, ik moest dus nog een week wachten. Dat was bij mijn huisgenoten - Belgische en Nederlandse studenten - ook het geval, al hadden zij hun vlucht op andere data. VIVES heeft me ook uitstekend bijgestaan, daar was ik heel tevreden over. Ze speelden kort op de bal en bovendien was er altijd iemand bereikbaar."

"Die laatste week was net voldoende om mijn Suriname-periode met een goed gevoel af te sluiten. Ik heb er nog een beetje van kunnen genieten. We zijn de jungle nog eens ingetrokken, zijn veel gaan zwemmen en hebben als souvenir nog een kalebas-lamp gemaakt."

Zelfquarantaine

De omgeboekte KLM-vlucht bracht Jade zes weken vroeger dan gepland naar Schiphol, waar haar papa Steven haar op de luchthaven opwachtte. Tussen Amsterdam en haar thuis in Spiere-Helkijn lag er nog één obstakel: de Belgisch-Nederlandse grens. "VIVES had me een attest gegeven waarin de reden stond van mijn verblijf in Suriname en waarom ik vroegtijdig naar huis teruggekeerd was", legt Jade uit. "We zijn gelukkig zonder problemen België binnengereden. Wat de toekomst nu brengt? Goh, eerst twee weken verplichte zelfquarantaine, helaas (lacht). Maar die tijd kan ik wel gebruiken. VIVES zal er alles aan doen om een nieuwe stageplaats te vinden voor mij, in België. Daar zal ik dan nog zes weken stage volgen en dan zit mijn opleiding vroedkunde er op." (JS)

Tot vrijdag 13 maart was de coronacrisis nog een ver-van-mijn-bedshow voor Suriname. Pas nadat duidelijk werd dat corona zich in Nederland aan het verspreiden was, begon ook de kleine Zuid-Amerikaanse Republiek maatregelen te nemen. Zo gingen op maandag 16 maart alle scholen toe en schroefde de overheid het aanbod aan openbaar vervoer sterk terug."Dat weekend werd ook bekend dat er een eerste patiënt op Surinaamse bodem besmet was", vertelt Jade. "Tot dan toe was er wel al over corona gesproken in de Surinaamse media, maar leek alles relatief omdat er nog niemand besmet was. Ik had wel steeds veel contact met mijn docenten uit VIVES, en zij vonden een terugkeer in het begin van de maatregelen in België nog niet nodig. Pas die bewuste zondag (15 maart, red.) kwam er een eerste tegenbericht: VIVES wilde zijn studenten die op buitenlandse stage waren terug naar huis halen."Toch duurde het nog een week vooraleer Jade daadwerkelijk opnieuw voet zette op Belgische bodem. "Mijn vlucht kon al bij al makkelijk worden omgeboekt naar 22 maart, ik moest dus nog een week wachten. Dat was bij mijn huisgenoten - Belgische en Nederlandse studenten - ook het geval, al hadden zij hun vlucht op andere data. VIVES heeft me ook uitstekend bijgestaan, daar was ik heel tevreden over. Ze speelden kort op de bal en bovendien was er altijd iemand bereikbaar.""Die laatste week was net voldoende om mijn Suriname-periode met een goed gevoel af te sluiten. Ik heb er nog een beetje van kunnen genieten. We zijn de jungle nog eens ingetrokken, zijn veel gaan zwemmen en hebben als souvenir nog een kalebas-lamp gemaakt."De omgeboekte KLM-vlucht bracht Jade zes weken vroeger dan gepland naar Schiphol, waar haar papa Steven haar op de luchthaven opwachtte. Tussen Amsterdam en haar thuis in Spiere-Helkijn lag er nog één obstakel: de Belgisch-Nederlandse grens. "VIVES had me een attest gegeven waarin de reden stond van mijn verblijf in Suriname en waarom ik vroegtijdig naar huis teruggekeerd was", legt Jade uit. "We zijn gelukkig zonder problemen België binnengereden. Wat de toekomst nu brengt? Goh, eerst twee weken verplichte zelfquarantaine, helaas (lacht). Maar die tijd kan ik wel gebruiken. VIVES zal er alles aan doen om een nieuwe stageplaats te vinden voor mij, in België. Daar zal ik dan nog zes weken stage volgen en dan zit mijn opleiding vroedkunde er op." (JS)