Sara Lannoy, Nele Santy, Lieze Dewulf, Gaëlle Stols, Josien Vander Meiren, Jolien Verbeke, Stefanie Deleu, Tessa Lecoutere, Yannice Del'haye, Jana Claeys, Emma Baert, Laura Baert en Jolien Verschaeve zijn de 'Maspies'. "De Maspies is de laatste afdelingsgroep (17-18 jaar) binnen onze Chiro en zo zijn we onze vriendinnengroep blijven noemen", zegt Gaëlle Stols. "Na onze Chirocarrière zagen we elkaar nog heel vaak. Niet evident met zo'n grote groep, maar toch zie je ons vaak samen. Eén keer per jaar gaan we ook samen op weekend, telkens halfweg september. Ondertussen doen we dit al vijf jaar."

Naast hun Chiroverleden is er nog iets dat hen bindt: 5 van de 13 mama's overwonnen borstkanker: Christa Vander Meiren (mama van Sara), Sylvia Cambier (mama van Lieze), Eline Ghys (mama van Yannice), Charlotte Decaestecker (mama van Gaëlle) en Marleen Vanlerberghe (mama van Tessa). "Dat toont aan dat borstkanker schrikwekkend veel voorkomt", zegt Charlotte Decaestecker. "In België krijgt ongeveer één vrouw op negen borstkanker voor de leeftijd van 75 jaar. Dat is ook wat je voelt bij die groep meisjes. Het bekommert hen echt."

"Voor jezelf is diagnose heel overweldigend, maar voor je kinderen ook", pikt Christa Vander Meiren in. "Ik voelde dat ook bij Sara, maar ik had het gevoel dat de vriendinnen er veel over praatten met elkaar. Ik was de tweede van de mama's die borstkanker kreeg. Sara zei dat het bij Lieze's mama allemaal goed was gekomen. Ze trok zich daaraan op. Nu besef ik dat ze wellicht meer aan elkaar gehad hebben dan ik dacht."

Een 'bolleke'

Sylvia Cambier was 24 jaar geleden amper 30 jaar toen ze te horen kreeg dat ze borstkanker had. "Ik was in november bevallen van mijn jongste dochter en in februari had ik dat bolleke ontdekt", vertelt ze. "Toen gaf ik echter nog borstvoeding, dus ik dacht dat het een verstopte melkklier was. Gelukkig heeft mijn huisarts mij direct doorgestuurd. In het begin besefte ik het niet, maar later heb ik wel een mentale klap gehad. Op dat vlak denk ik wel dat tegenwoordig vrouwen met borstkanker beter begeleid worden. Ook de echtgenoten, want op hen heeft dat ook een grote impact."

Eline Ghys is dan weer de mama die het laatst borstkanker overwon. "Ik heb twee keer de diagnose gehad: in september 2016 en in september 2018", zegt Eline. "Dat was twee keer een schok, natuurlijk. Je wereld staat stil en je belandt op een rollercoaster. Vooral de tweede keer kwam de diagnose hard aan. Je weet wat je te wachten staat, denk je. Maar eigenlijk was dat niet zo, want de behandelingen zijn de tweede keer zwaarder. De eerste keer krijg je een adrenalinestoot omdat je ervoor wil gaan, maar de tweede keer was mijn lichaam nog niet gerecupereerd en moest ik weer vechten."

Amputatie

De eerste keer werd de kanker van Eline nog bestreden met een borstbesparende operatie en chemo en bestraling achteraf, zoals bij de andere mama's. De tweede keer werden echter ook haar beide borsten geamputeerd. "Qua fysieke pijn viel het nog mee, maar het is vooral psychisch dat het pijn doet", zegt Eline. "Je vrouwelijkheid verliezen, dat doet toch iets met je. Als je in de spiegel kijkt, zie je een ander mens. De nasleep was zwaar en duurde lang, maar vorige week deed ik nog een controle en die was positief."

Gelukkig hebben alle wondermama's hun borstkanker overleefd, maar bijna tien procent van de vrouwelijke borstkankerpatiënten haalt het niet. Alle dames benadrukken dan ook het belang van regelmatige controles. "Bij mij is het ontdekt bij zo'n controle, dus alsjeblieft, sla je jaarlijkse controle niet over, want je ziet hoe belangrijk het geweest is", zegt Charlotte. "Ook al denk je dat je geen tijd hebt... Het kan je veel leed besparen."

"Bij mij ontdekten ze het bij zo'n gratis screening", vult Christa aan. "Ik was net 50 geworden en promootte het wel, maar twijfelde zelf ook nog. Gelukkig heb ik het toch gedaan."

Anders leven

Niettemin heeft de borstkanker nog steeds een impact. "Je kijkt anders naar het leven", zegt Charlotte. "Je ervaart dat je leven niet oneindig is en dan ga je toch anders leven. Je kunt minder om met mensen die over van alles en nog wat zeuren."

"Ik had dat ook in het begin", zegt Sylvia. "Soms denk je dan: zijn we nu weer bezig over pietluttigheden? Maar natuurlijk gaan de jaren weer voorbij en gaat het leven weer zijn gewone gangetje. Maar het leven is kort of kan soms heel vlug veranderen. Ik vind het wel soms jammer van mezelf dat ik dat soms vergeet."

"Voor mij is het nog recent en door de vermoeidheid word ik er constant aan herinnerd dat ik een zware behandeling achter de rug heb", zegt Eline. "Ik werk en dat lukt wel, maar je moet luisteren naar je lichaam en op tijd en stond rust nemen. Anderzijds wil je daar ook niet altijd aan toegeven. Je wil léven, omdat je met de gedachte zit dat je leven fel is ingekort."

De Maspi's openen hun Boobiesbar in OC De Leege Platse om 18 uur. "We voorzien drinks, bites and music om er een gezellige avond van te maken", zegt Gaëlle Stols. "Om het thema nog meer te laten doorlopen, hebben we ervoor gekozen om ook 'vrouwelijke' en eerder onbekende bieren te schenken. Bieren kunnen ook besteld worden in geschenkpakketten voor wie het goede doel extra wil steunen. Deze pakketten zullen we in december dan verdelen. Ook bij de muziek hebben we voor een vrouwelijke touch gezorgd met Chicks can't mix. Bij goed weer voorzien we ook een springkasteel. Verder zal de hele avond doorspekt zijn met een touch of pink."