Martin Deleu en Christine Clarysse trokken nog eens hun vat aan herinneringen open aan hun overleden zoon Pieterjan. Martin is ondertussen bij de Middenschool Izegem met pensioen gegaan, mama Christine is nog directrice van de basisschool in Rollegem-Kapelle. Het gezin huist schuin over de school. Ook Pieterjan werkte daar. Tot het noodlot toesloeg.
...

Martin Deleu en Christine Clarysse trokken nog eens hun vat aan herinneringen open aan hun overleden zoon Pieterjan. Martin is ondertussen bij de Middenschool Izegem met pensioen gegaan, mama Christine is nog directrice van de basisschool in Rollegem-Kapelle. Het gezin huist schuin over de school. Ook Pieterjan werkte daar. Tot het noodlot toesloeg. We schrijven dinsdag 6 oktober 2015. Op dat moment is een parochie verder met Winkel Koerse een waar volksfeest aan de gang. Maar ook daar doet 's avonds het slechte nieuws snel de ronde. "We zijn nu vijf jaar later en 6 oktober valt opnieuw op een dinsdag, de dinsdag van Winkel Koerse", stipt mama Christine Clarysse aan. De telefoon ten huize Deleu-Clarysse rinkelde in 2015 even na 22 uur. "Weet je. Dat is jarenlang een moeilijk moment in de avond geweest. Zijn overlijden is voor ons ook als de dag van gisteren. Ons eerste kleinkind Swa is ook geboren op een dinsdagavond. Ook toen ging de telefoon even na 22 uur. Maar dan met beter nieuws."Pieterjan Deleu had de bewuste dinsdagavond net een minivoetbalwedstrijd gespeeld in Sint-Idesbald in Roeselare. Hij zakte neer, de hulpdiensten konden niets meer doen. "De spoedarts vermoedde dat het een hartaderbreuk was. We hebben geen verder onderzoek laten doen, dat brengt hem immers niet terug. Hij had nog nooit eerder gezondheidsproblemen gehad. Hij dronk wel een pintje en rookte enkele sigaretten op een dag, maar alles met mate eigenlijk. Hij was ook heel sportief en had kort daarvoor nog de 20 km van Brussel gelopen."Pieterjan is de broer van Ann-Sophie (35) en Gertjan (29). Die laatste voetbalt nog bij E. Hooglede. "Hij is kinesist in Kortrijk en trouwt volgend jaar met zijn vriendin Charlotte Goddeeris. Gertjan kwam hier een tijdje geleden op een dag binnen en vertelde dat hij geteld in dagen net even oud was als zijn broer toen die stierf. Er zat wel wat leeftijdsverschil op, maar ze konden het goed met elkaar vinden."Dagelijks herinneren nog tal van zaken aan Pieterjan. "Met zijn kameraden van zijn lagere klas vormde hij de 'Bende van Rollegem'. Veel van hen sturen hun kinderen nu hier naar school, hoewel ze niet allemaal in Rollegem-Kapelle wonen. Soms komt ook een oma van een kindje vertellen dat ze weer grootmoeder geworden is. Ik jeun dat die mensen, maar dat piekt toch altijd een beetje natuurlijk."Naast zijn dagtaak zat Pieterjan ook nauwelijks stil. Het is moeilijk te omschrijven in hoeveel verenigingen hij actief was. "Alleen al het minivoetbal: hij speelde bij vijf verschillende teams. Hij volgde liefhebbersvoetbalploeg VC Rollegem-Kapelle, was ook arbiter en zijn liefde voor de sport zorgde ervoor dat hij ook voor De Weekbode ging schrijven", gaat pa Martin verder. Als eerbetoon zijn nu zowel in de Roeselaarse als de Rollegem-Kapelse minivoetbalcompetitie een bekertornooi naar hem vernoemd." Martin en Christine zetelen nu ook allebei in het minivoetbalbestuur, ook daar maakte Pieterjan deel van uit.De Sint-Janskerk in Rollegem-Kapelle was bij zijn uitvaart ook vele malen te klein. "We kenden zijn Rollegemse vrienden uiteraard, maar hij ging ook lang mee op Kazou-kamp, de laatste jaren altijd als kampleider. Hij was de zomer voor zijn overlijden net gestopt. Hij was al 29, de andere moni's waren soms nog tieners. Ze hadden hem op zijn laatste kamp een passend afscheid gegeven. Op de tonen van Fix You van Coldplay hadden ze een afscheidslied gemaakt. Op de begrafenis hebben ze daar nog een strofe aan toegevoegd. Er was een indrukwekkende delegatie van Kazou aanwezig. Sommige van die vrienden kenden wij niet. Neem nu Tom en Suzanne uit Oostkamp. Die mensen zijn hier nu kind aan huis geworden, maar we hadden ze nog nooit gezien voor zijn overlijden. We wisten niet dat Pieterjan door zoveel mensen graag gezien was. Maar hij babbelde ook tegen iedereen. Als hij de hond uitliet, deed hij een praatje met jong en oud. In De Voerman was hij ook lid van de kaartclub."Pieterjan was ook de geknipte man voor Kazou, de jeugddienst van de CM. "Hij was graag bezig met kinderen, maar hij speelde ook bij het Bondstoneel en was een podiumbeest. Hij gaf ook les bij Taalstages Depauw. Daar had hij ooit Nono, het zoontje van Koen Wauters bij hem in de groep. Van Koen Wauters hebben we nadien nog een briefje gekregen."Na zijn overlijden werd ook nog een geheimpje van Pieterjan onthuld. "Broer Gertjan zat op kot in Leuven, hij is ook vijf jaar jonger dan Pieterjan. Maar tijdens de examens reed ik altijd eens naar daar om wat op te kuisen en hem verse spullen te gaan brengen. We koppelden daar altijd een etentje aan", vertelt Christine. "Ann-Sophy, haar vriend en ik trokken die zondag in januari dus naar Leuven, maar kregen van Pieterjan een pakje mee. We kregen een adres, maar alle andere vragen daarover werden afgeblokt. In de auto fantaseerden we volop over wat nu wel in dat pakje kon zitten. Uiteindelijk bleek dat adres een café te zijn. We deden onze plicht en gaven daar het pakje af. Maar daarmee was onze nieuwsgierigheid nog niet verdwenen natuurlijk. Ook bij thuiskomst wilde Pieterjan onder geen beding zeggen was in dat pakje zat."Pas bij de eerste verjaardag van zijn overlijden kwam de familie te weten hoe de vork precies aan de steel zat. "Thijs en Nele, een Kazou-koppel dat Pieterjan goed kende, waren getrouwd. Het cadeautje van hun Kazou-vrienden kregen ze niet zomaar, ze moesten op zoek naar tips. Eentje daarvan zat in dat pakje en lag dus in dat Leuvens café. En met die tips samen vonden ze hun cadeau, dat uiteindelijk in hun eigen tuin verstopt zat. Pieterjan had daarover tegen ons niets willen lossen omdat zijn nichtje ook actief was bij Kazou en omdat hij vreesde dat ik tegen mijn zus mijn mond zou voorbij praten."Op de dag van zijn overlijden en op zijn verjaardag 12 mei wordt de familie nog overstelpt met berichtjes. "Op 6 oktober komen wij altijd samen met ons gezin. Met Gertjan en zijn vriendin, dochter Ann-Sophy en haar partner Brecht Vandelanotte en hun kindjes Swa (4) en Fil (3). Fil is een Deleutje, hij is de sprekende gelijkenis van Pieterjan toen die klein was. Al heeft Fil geen krullen. Die dag is één grote bleitdag. Dan komt het er allemaal nog eens uit."Ook op het kerkhof vergeten zijn vrienden hem niet. "Er staat altijd wel iets op het graf. Hij dronk graag een Duvelke in De Voerman. Wel nu staat daar soms een Duvel-glas met bloemen in. Zijn vrienden organiseren soms ook nog een wandeling en eindigen dan in De Voerman. Dan gaan wij ook eens langs en trakteren eens."