Vic stuurde ons een mailtje met een gedichtje. We trokken naar Dentergem om hem de versjes te laten voordragen maar al babbelend bij een 'potje kaffie' stootten op een mooi West-Vlaams familieverhaal met een rode draad die al generaties meegaat: de liefde voor taal.

Victor is een woordkunstenaar en bracht al een dichtbundel uit. Van zijn opa Petrus Waelens erfde hij een twintigtal schriftjes vol verhalen. Eén ervan is het verhaal van de Duitser die tijdens de oorlog in Zwevezele de voorraden van de landbouwers ging inspecteren en opeisen. Hij was alom gevreesd want hij zicht in ieder hoekje naar goederen.

Maar ook kleinzoon Thijs Ameye speelt met woorden. Hij is actief als copywriter bij Focus Advertising uit Kortrijk. Thijs schreef mee aan het West-Vlaams gedicht van 'Wij westvlaanderen', dat ook afgedrukt staat in onze kalender 2018. De liefde voor taal zit dus diepgeworteld in hun DNA. Maar laten we vooral Victor zelf het verhaal doen, in de video hieronder

Kom er alles over te weten in deze video:

Het gedicht dat Victor ons mailde:

West-Vlaanderen

Wij zijn de enigen in 't land

we hebben de zee en 't Noordzeestrand

En hebben wij wel geen bergen

De Kemmelberg misschien

en veel leuke herbergen.

Ik denk nu ook, deze stond

aan 't Heuvelland en 't IJzerfront.

Hier kennen z'allemaal mekaar

een simpel woord of een gebaar

als anderen het niet verstaan

wij kunnen met elkaar omgaan

't Ligt hier al dicht bijeen

't West-Vlaams is zo algemeen

Iepers of Brugs of Oostends gewoon

't heeft al zijn eigen kleur en toon.

En 't moet wel niet al zere gaan

het wordt meestal met vreugd gedaan.

De bakker, slager, herbergier

die doen hun stiel met veel plezier.

Hoe westvlaander jij?

Laat het ons via mail weten op www.kw.be/wijwestvlaanderen

Hieronder een selectie uit de inzendingen die we de voorbije maanden mochten ontvangen.

Vic stuurde ons een mailtje met een gedichtje. We trokken naar Dentergem om hem de versjes te laten voordragen maar al babbelend bij een 'potje kaffie' stootten op een mooi West-Vlaams familieverhaal met een rode draad die al generaties meegaat: de liefde voor taal. Victor is een woordkunstenaar en bracht al een dichtbundel uit. Van zijn opa Petrus Waelens erfde hij een twintigtal schriftjes vol verhalen. Eén ervan is het verhaal van de Duitser die tijdens de oorlog in Zwevezele de voorraden van de landbouwers ging inspecteren en opeisen. Hij was alom gevreesd want hij zicht in ieder hoekje naar goederen.Maar ook kleinzoon Thijs Ameye speelt met woorden. Hij is actief als copywriter bij Focus Advertising uit Kortrijk. Thijs schreef mee aan het West-Vlaams gedicht van 'Wij westvlaanderen', dat ook afgedrukt staat in onze kalender 2018. De liefde voor taal zit dus diepgeworteld in hun DNA. Maar laten we vooral Victor zelf het verhaal doen, in de video hieronderKom er alles over te weten in deze video:Het gedicht dat Victor ons mailde: West-VlaanderenWij zijn de enigen in 't landwe hebben de zee en 't NoordzeestrandEn hebben wij wel geen bergenDe Kemmelberg misschienen veel leuke herbergen.Ik denk nu ook, deze stondaan 't Heuvelland en 't IJzerfront.Hier kennen z'allemaal mekaareen simpel woord of een gebaarals anderen het niet verstaanwij kunnen met elkaar omgaan't Ligt hier al dicht bijeen't West-Vlaams is zo algemeenIepers of Brugs of Oostends gewoon't heeft al zijn eigen kleur en toon.En 't moet wel niet al zere gaanhet wordt meestal met vreugd gedaan. De bakker, slager, herbergierdie doen hun stiel met veel plezier.Laat het ons via mail weten op www.kw.be/wijwestvlaanderenHieronder een selectie uit de inzendingen die we de voorbije maanden mochten ontvangen.