Het is een warme maandagmiddag in Wielsbeke. Druppeltjesgewijs fietsen leerlingen van basisschool Springeling door het centrum, in de verte draaien de windmolens aan de oevers van de Leie zacht maar zeker. Van een kleine plattelandskern aan het water evolueerde Wielsbeke de voorbije decennia naar een gemeente waar wonen en grootschalige industrie elkaar vinden. Wie Wielsbeke zegt, denkt Beaulieu, Unilin en sinds enkele jaren ook Agristo.
...

Het is een warme maandagmiddag in Wielsbeke. Druppeltjesgewijs fietsen leerlingen van basisschool Springeling door het centrum, in de verte draaien de windmolens aan de oevers van de Leie zacht maar zeker. Van een kleine plattelandskern aan het water evolueerde Wielsbeke de voorbije decennia naar een gemeente waar wonen en grootschalige industrie elkaar vinden. Wie Wielsbeke zegt, denkt Beaulieu, Unilin en sinds enkele jaren ook Agristo. De laatste twintig jaar nam de bebouwde oppervlakte in Wielsbeke en deelgemeenten Sint-Baafs-Vijve en Ooigem toe van iets meer dan 32 procent naar bijna 43 procent van het totaal. Enkel in kustgemeenten Koksijde, Oostende en Bredene is de evolutie groter. Per jaar werd in Wielsbeke gemiddeld 13,2 hectare open ruimte ingenomen voor wonen, werken en recreatie. Een torenhoog tempo, in een gemeente van om en bij 2.200 hectare groot. In de schaduw van de Sint-Laurentiuskerk ligt het ACW-café Christen Volkshuis. Het gaat er luid, maar het klinkt gezellig. "Ik daag u uit om één straat te vinden waar ze niet ofwel recent gebouwd hebben of aan het bouwen zijn", zegt een van de klanten als ik hen vraag naar de groei van de gemeente. Donacienne Craeynest, uitbaatster van het Christen Volkshuis, knikt hevig. "Ik kan je zo een lange lijst wijken aanduiden die hier vijf of tien jaar geleden niet waren. En dan spreek ik nog niet over de KMO-zones of de plannen die nog op tafel liggen. Het gaat snel, dat is duidelijk." Een van die nieuwbouwwijken is de Spaanderstraat, een verkaveling van een kleine 40 gezinswoningen die vijf jaar geleden vlak bij de Rijksweg begon op te rijzen. "Wij woonden vroeger aan de Expressweg in Waregem", vertelt een koppel die zich twee jaar geleden hier kwam vestigen. "Veel te druk daar. Hier heb je de luxe van de rust én zit je toch dicht bij alle belangrijke invalswegen. We wonen hier heel graag, absoluut. Of ik schrik van de felle toename in bebouwing in Wielsbeke? Dat is moeilijk in te schatten, we zijn hier uiteindelijk nog niet zo lang. Maar nu je het zegt, ja... Er beweegt wel veel. Al zie je toch dat er veel woningen en bouwgronden te koop blijven staan."Terug naar het hart van de gemeente. In de Molenstraat, een van de hoofdstraten van Wielsbeke, ook al is ze vrij smal, hangt een groot reclamebord van Groep Huyzentruyt. De Waregemse bouwfirma plant op een uitgestrekt stuk landbouwgrond van ruim 14 hectare de bouw van ruim 230 woningen, 40 appartementen en een zorgdorp met 24 wooneenheden. Een eerste fase van het project is al goedgekeurd en omvat 30 woningen, met daarbij uitbreidingsplannen voor nog eens 20 huizen. Een laatste fase voorziet nog 24 extra woningen voor sociale huisvesting. Een groep buurtbewoners verzet zich hevig tegen de komst van de nieuwe woongelegenheden. "Als je ook andere voorliggende plannen voor de onmiddellijke omgeving erbij neemt, kom je aan maar liefst 480 nieuwe woningen en appartementen in het centrum van Wielsbeke", klinkt het. "Wie gaat daar komen wonen?! In één klap zou het bevolkingsaantal van onze deelgemeente met een kwart toenemen. Zoveel extra verkeer kan het centrum niet slikken en ook het schooltje lijkt niet voorzien op zo'n snelle groei." Volgens de buurtbewoners dreigt ook een toename van overlast door het gebrek aan sociale controle. "Wij vragen ons oprecht af waar de nood voor dit gigantisch project ligt. Naar we vernemen is zelfs het eigen gemeentebestuur intern verdeeld. Dit is winstmaximalisatie pur sang die enkel de bouwfirma ten goede komt: zoveel mogelijk extra bouwen op een beperkte ruimte. Ruimte die daar overigens niet is op voorzien. Het is dan wel woonuitbreidingsgebied, maar de bodem is amper waterdoorlatend en de grond staat ingekleurd als overstromingsgevoelig gebied. De metingen om te bewijzen dat het grondwater er wel oké is, werd uitgevoerd op een warme zomerdag, na weken droogte", aldus de buren nog. "Dat er gegoocheld wordt met 3 hectare versnipperd groen tussen het nieuwe beton is natuurlijk verwaarloosbaar. Dit is een van de laatste écht open ruimtes in het centrum. Waarom zou je die moeten opknippen en volbouwen? Wij vragen om de ziel van Wielsbeke, onze ziel, niet aan bouwpromotoren te verkopen. Zo voelt het op dit moment echt aan."