De rosse buurten in Vlaanderen zijn leeg. Na Brussel-Noord, het Gentse Glazen Straatje en het Antwerpse Schipperskwartier moet ook het Hazegras in Oostende de deuren sluiten. Utsopi, de Belgische vereniging voor en door sekswerkers, roept op om de sekswerkers niet te vergeten in deze coronatijden. "Door de coronacrisis komen veel problemen die al jaren spelen pijnlijk naar de oppervlakte. De criminalisering van sekswerk is de oorzaak van de chaos, onduidelijkheid en het gebrek aan sociale en arbeidsrechten", klinkt het.

Gedoogbeleid

"We gaan akkoord met de maatregelen die getroffen worden om het coronavirus te bedwingen," zegt Utsopi," maar tegelijk vragen we aandacht voor de sociale ellende die het sluitingsbevel veroorzaakt. Door de huidige wetgeving weet niemand of sekswerkers in aanmerking komen voor steun. Volgens de letter van de wet is de uitbating van sekswerk nog steeds verboden, maar het wordt wel gedoogd. Gemeenten en steden kunnen zelf kiezen wat ze door de vingers zien en welke regels gelden in de raambuurten."

"In Antwerpen wordt zwartwerk gedoogd, waardoor sommige sekswerkers niet of amper sociaal verzekerd zijn en sommigen geen ziektekostenverzekering hebben. In Gent zijn alle sekswerkers ingeschreven als horecapersoneel, maar met het weinige loon dat op hun loonbrief aangegeven is, kan vaak geen aanspraak gedaan worden op de sociale zekerheid. Hoe zij de komende weken en maanden zullen doorkomen is voor iedereen een raadsel."

Risico's

Utsopi vraagt aandacht voor de meest precaire onder de sekswerkers: vrouwen, mannen en transgenders die niet kunnen terugvallen op vrienden of familie, die geen loonfiches of verblijfspapieren hebben. "Zij komen terecht bij huisbazen die hen te duur verhuren en hen per week laten betalen. Verschillende van hen komen binnenkort op straat te staan. Steun aan sekswerkers is van het grootste belang voor de gezondheid. Hoe slechter hun financiële situatie, hoe meer risico's ze nemen om te kunnen overleven. Geweld op sekswerkers en infecties komen vaker voor wanneer de zaken slecht gaan. Verschillende van onze leden die al stopten met werken, getuigen dat klanten fors meer boden. Sekswerkers die geen andere bron van inkomsten hebben, kunnen niet weigeren..."

Amsterdam als voorbeeld

De vereniging vraagt daarom naar steunmaatregelen van de federale en regionale overheden voor sekswerkers. "We willen graag het gesprek hierover aangaan met de steden en gemeenten. Kijk naar Amsterdam, waar sekswerkers in gesprek zijn met het gemeentebestuur over de financiële gevolgen van de verplichte sluiting. Die stad heeft een budget voor uitstapprojecten, dat gebruikt zou kunnen worden voor deze tijdelijke stop. In België bestaat zo'n budget niet, ook al worden er gemeentelijke taksen betaald voor de ramen."

Redlights.be raadt lichamelijk contact af

Op Redlights.be kunnen sekswerkers advertenties plaatsen om potentiële klanten te lokken. Ook na de meest recente maatregelen in de strijd tegen het coronavirus staan nog heel wat seksadvertenties online. Bars moeten momenteel gesloten blijven, maar privéontvangst valt uiteraard veel moeilijker in kaart te brengen. De veiligheidsmaatregelen tegen Covid-19 worden op de site wel duidelijk aangehaald.

"Gezien de sector waarin Redlights actief is, is het niet ondenkbaar dat er lichamelijk contact is tussen de sekswerker en de klant. Handjes schudden is al een tijdje afgeraden, het spreekt voor zich dat massages en intiem contact intenser zijn dan elkaar begroeten. Wij raden dan ook aan, voor ieders welzijn, om geen lichamelijk contact te hebben tot het coronavirus ingedijkt is", klinkt het op de website.

De rosse buurten in Vlaanderen zijn leeg. Na Brussel-Noord, het Gentse Glazen Straatje en het Antwerpse Schipperskwartier moet ook het Hazegras in Oostende de deuren sluiten. Utsopi, de Belgische vereniging voor en door sekswerkers, roept op om de sekswerkers niet te vergeten in deze coronatijden. "Door de coronacrisis komen veel problemen die al jaren spelen pijnlijk naar de oppervlakte. De criminalisering van sekswerk is de oorzaak van de chaos, onduidelijkheid en het gebrek aan sociale en arbeidsrechten", klinkt het."We gaan akkoord met de maatregelen die getroffen worden om het coronavirus te bedwingen," zegt Utsopi," maar tegelijk vragen we aandacht voor de sociale ellende die het sluitingsbevel veroorzaakt. Door de huidige wetgeving weet niemand of sekswerkers in aanmerking komen voor steun. Volgens de letter van de wet is de uitbating van sekswerk nog steeds verboden, maar het wordt wel gedoogd. Gemeenten en steden kunnen zelf kiezen wat ze door de vingers zien en welke regels gelden in de raambuurten.""In Antwerpen wordt zwartwerk gedoogd, waardoor sommige sekswerkers niet of amper sociaal verzekerd zijn en sommigen geen ziektekostenverzekering hebben. In Gent zijn alle sekswerkers ingeschreven als horecapersoneel, maar met het weinige loon dat op hun loonbrief aangegeven is, kan vaak geen aanspraak gedaan worden op de sociale zekerheid. Hoe zij de komende weken en maanden zullen doorkomen is voor iedereen een raadsel." Utsopi vraagt aandacht voor de meest precaire onder de sekswerkers: vrouwen, mannen en transgenders die niet kunnen terugvallen op vrienden of familie, die geen loonfiches of verblijfspapieren hebben. "Zij komen terecht bij huisbazen die hen te duur verhuren en hen per week laten betalen. Verschillende van hen komen binnenkort op straat te staan. Steun aan sekswerkers is van het grootste belang voor de gezondheid. Hoe slechter hun financiële situatie, hoe meer risico's ze nemen om te kunnen overleven. Geweld op sekswerkers en infecties komen vaker voor wanneer de zaken slecht gaan. Verschillende van onze leden die al stopten met werken, getuigen dat klanten fors meer boden. Sekswerkers die geen andere bron van inkomsten hebben, kunnen niet weigeren..."De vereniging vraagt daarom naar steunmaatregelen van de federale en regionale overheden voor sekswerkers. "We willen graag het gesprek hierover aangaan met de steden en gemeenten. Kijk naar Amsterdam, waar sekswerkers in gesprek zijn met het gemeentebestuur over de financiële gevolgen van de verplichte sluiting. Die stad heeft een budget voor uitstapprojecten, dat gebruikt zou kunnen worden voor deze tijdelijke stop. In België bestaat zo'n budget niet, ook al worden er gemeentelijke taksen betaald voor de ramen."