https://api.mijnmagazines.be/packages/navigation/

De Ieperse Gaaibolders dreigen na 65 jaar te verdwijnen: “Zonder nieuw bloed moeten we stoppen”

Het bestuur van de Gaaibolders met Claude Pottel, Roland Outtier, Eddy Dehaene, Marijke Verschaeve, Dominique Dehaene en Katrien Goethals. © EG
Erwin Gabriëls
Erwin Gabriëls Medewerker KW

De Koninklijke Gaaiboldersmaatschappij KWB Sint-Maarten-Sint-Niklaas kon door de coronacrisis anderhalf jaar niet meer bollen. Deze bijna vergeten volkssport is met 45 leden in Ieper nog altijd populair. De vraag rijst nu of het Gaaibollen zal blijven voortbestaan.

De maatschappij ontstond in 1956 toen kort ervoor de KWB werd opgericht. “Om geld in het laatje te brengen, werd het idee opgevat om een eenmalige bolling te organiseren”, vertelt voorzitter Roland Outtier. “Er werd veel tijd en energie in die bolling gestoken zodat besloten werd om verder te doen. Het was een typisch Vlaams clubje dat vrij vlug uitgroeide tot een respectabel aantal leden. Eind de jaren 60 ontstond vanuit het ACW, naar aanleiding van Rerum Novarum, een ereprijs Stad Ieper, vernoemd naar stichter en Iepers schepen Albert Six. Die speciale trofee werd eerst gegoten in aluminium en later werd het een beeldje in klei.”

Slaapkleed en taart

Roland Outtier werd lid van de Gaaiboldersmaatschappij in de jaren 70 en trad daarmee in de voetsporten van zijn vader en moeder. In 1986 volgde hij Daniel Bouchaert op als voorzitter. “De club bleef stabiel met tussen de 50 en 60 leden. Elk jaar werd ook een regelmatigheidscriterium georganiseerd en volgde een maaltijd voor de leden met hun respectieve echtgenoten. Wie niet tijdens de maaltijd aanwezig kon zijn, kreeg in de plaats ervan een slaapkleed en een taart”, lacht Roland Outtier. “Een drietal jaar geleden zouden we ook eens op tv gekomen zijn in het programma De Rode Loper, maar dat kon niet doorgaan omdat de tv-ploeg niet op zondag naar het lokaal kon komen. Begin de jaren 70 kregen we een vast lokaal, maar de boltra moest verplaatsbaar zijn en de opbouw en afbraak vroegen en vragen toch wel een halfuur werk.”

Telkens opbouwen

“Gaaibollen is een volkssport die uit de cafés is gegroeid”, zegt Roland Outtier. “We hebben een boltra van 18 meter lang, die we elke bolling opbouwen en weer afbreken. Op het einde van de baan staat een gaaiberd met 11 pinnen, waarop houten blokken staan, die we vogels noemen. Die hebben een verschillende puntenwaarde. De bedoeling is om met twee keer zes bollen zoveel mogelijk vogels omver te werpen. De bollen zijn platte ronde ijzeren schijven met een diameter van 9 cm en een afgeschuinde kant.”

De bestuursleden worden een dagje ouder en intern valt er niet meteen opvolging te verwachten. Dus doet voorzitter Roland Outtier in naam van het bestuur een oproep: “Zijn er liefhebbers die bereid zijn om toe te treden tot onze gaaiboldersmaatschappij en ook een handje willen helpen bij het opslaan en afbreken van de boltra? Want dat is toch telkens wel een halfuur werk. Daarbij moet ook nog de zaal elke keer worden klaargezet en weer opgeruimd. Bereidwillige handen zijn dus zeker welkom. Meer nog, als er zich geen verse krachten aandienen, is de vereniging verplicht om de boeken te sluiten. Daarmee zou dan een einde komen aan een Ieperse volkssportvereniging, die 65 jaar geleden opgericht werd.”

Opgericht in: 1956.

Voorzitter: Roland Outtier.

Lokaal: Sint-Maartenskring, Lange Meersstraat 26 in Ieper.

Aantal leden: 45, waarvan 15 dames en 30 mannen.

De Gaaibolders komen elke eerste zondag van de maand bijeen. Als er tegen eind deze maand geen nieuwe krachten gevonden worden, betekent dat het einde van deze volkssportvereniging. Wie deze volkssport zelf eens wil uitproberen, kan contact opnemen met voorzitter Roland Outtier via 0478 87 16 40 of roland.outtier@gmail.com.

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.