Roger was samen met zijn tweelingbroer een typische West-Vlaamse selfmade man die zijn beroepsloopbaan startte als scheepselektricien en het schopte tot een gerespecteerd zakenman. De eeneiige tweeling Roger en André zag het levenslicht op 28 november 1936 in Oostende. Hun jeugd werd overschaduwd door het overlijden van hun ouders en van studeren was er toen ook geen sprake meer.
...

Roger was samen met zijn tweelingbroer een typische West-Vlaamse selfmade man die zijn beroepsloopbaan startte als scheepselektricien en het schopte tot een gerespecteerd zakenman. De eeneiige tweeling Roger en André zag het levenslicht op 28 november 1936 in Oostende. Hun jeugd werd overschaduwd door het overlijden van hun ouders en van studeren was er toen ook geen sprake meer. De zakelijke levensloop van de broers liep als twee evenwijdige lijnen naast elkaar. Ze gingen beiden aan de slag op de scheepswerf van Beliard in Oostende en verdienden er de kost als scheepselektricien. De twee wilden echter meer en ze raakten in de ban van de caféspelen waaronder de flipperkasten die toen in opmars waren. Hun interesse werd groter en groter en ze integreerden zich in de branche. Ze leenden geld om een aantal tweedehandsautomaten en jukeboxen aan te kopen in de Verenigde Staten en meteen was de toon gezet voor wat hun eerste realisatie zou worden. Met hun kennis als elektricien staken ze ook eigen bingotoestellen in elkaar. Meer nog, ze richtten de uitgeverij Assigam op die cursussen gaf in bingotechnieken. Dat was in de periode tussen 1955 en 1960. Het lag bijna voor de hand dat de volgende betrachting de opening van een lunapark zou zijn en dat gebeurde ook, er kwam zelfs een miniketen van lunaparken. De broers woonden ondertussen in De Haan. Roger en André wilden echter nog meer en naast de lunaparken gingen ze zich ook interesseren voor de discotheken en aangezien ze in De Haan woonden, was hun eerste realisatie zaal Festival in De Haan in 1962. Dat was meteen de eerste zaal van hun dancingketen King. De zaal in De Haan kreeg heel wat navolging aan de kust, in Brugge, Gent en zelfs in Antwerpen. De Pop-King werd daar een van de toppers. Hun bedrijf National King Music bloeide en medio de jaren 70 werkten er 120 mensen voor. Tien jaar later werd het bedrijf geleidelijk aan afgebouwd en kwam een einde aan de dancing- en discotheekactiviteiten. Wie dacht dat André en Roger op hun lauweren gingen rusten was eraan voor de moeite, want in 1973 werd de King Beach in Blankenberge geopend. De King Beach was een horeca- en stranddienstencomplex en de broers kregen via een bedrijf dat ze hadden opgericht de concessie in handen. Er waren 27 mensen vast in dienst, maar in de zomerperiode liep het werknemersaantal op tot 120. Mede dankzij hun succesvolle uitbating van de King Beach in Blankenberge kregen ze het vertrouwen om eind jaren 70 het casino van Middelkerke over te nemen dat gesloten was na faillissement en op sterven na dood was. De broers hadden ondertussen ook kennisgemaakt met Luc Rammant, directeur van de Generale Bank in De Haan en hij maakte de overstap van bankdirecteur naar casinodirecteur en medevennoot. Luc Rammant was een heel ander type dan de broers Joye. Roger en André vertoefden liever aan de schaduwzijde, terwijl Luc de spotlights koos en het uithangbord werd van het casino. Het casino van Middelkerke opende in 1979 opnieuw de deuren. Voormalig burgemeester van Middelkerke Julien Desseyn kende de broers Joye heel goed. "Het casino was in verval en zat in een dieptepunt. We hebben dagenlang vergaderd en zijn tot een vergelijk gekomen. Ik heb zowel Roger als André altijd ervaren als heel correct. Ik had van in het begin alle vertrouwen in hen en ze hebben dat vertrouwen ook niet beschaamd. Het waren ook heel bekwame mensen. Roger zei me ooit dat een casino veel meer was en moest zijn dan een speelzaal en het is gebleken dat hij gelijk had, want ik meen te mogen stellen dat het casino de gemeente Middelkerke opnieuw op de kaart heeft gezet in die tijd. Er was natuurlijk de flamboyante Luc Rammant, die prachtig werk verrichtte, maar achter de schermen kon hij altijd rekenen op André en Roger Joye. Slechts bij heel speciale gelegenheden kon je de broers Joye ontmoeten. Ik hou de beste herinneringen over aan die periode en vooral aan die warme samenwerking", getuigt Julien Desseyn.Na de overname van het casino van Middelkerke werd in 1985 ook het casino van Blankenberge overgenomen, ook al na faillissement en ook deze keer was de participatie van het broederpaar 66%, net als in Middelkerke. De operationele leiding bleef in handen van Luc Rammant en zijn zakenpartner Frank Persoone. In 1997 werd door de exploitatiebedrijven Blancas nv en Micas nv een verkoopakkoord gesloten met de Britse groep Rank en beide casino's werden van de hand gedaan. Later werd ook de King Beach verkocht. Dat betekende echter nog altijd niet dat de broers op hun lauweren gingen rusten. Sabine Joye, dochter van de overleden Roger: "Mijn vader bleef altijd bedrijvig in de immobiliënsector. Hij was een zakenman en niettegenstaande zijn hoge leeftijd altijd bezig met van alles. Zelfs in coronatijd was hij nog in de weer met zakendoen. Nadat hij zich niet goed voelde, werd hij opgenomen in het ziekenhuis, waar hij uiteindelijk overleed."Vorig jaar, op 31 juli, verloor Roger zijn echtgenote Jeannine Cattoor. Roger had twee dochters: Sabine en Katia, drie kleinkinderen - Shanna, Joey en Jane - en een achterkleinkind Camille. De burgerlijke afscheidsplechtigheid vond plaats in beperkte kring in de aula van het crematorium van Brugge.