Vijf jaar geleden klopte Anouk aan bij DVH Wielsbeke. Ze kwam over van de volleybalclub in Kuurne, waar ze ook woont. "Toen ik klein was, ging ik eerst zwemmen. Daarna keek ik naar de volleybaltraining. Ik wist al snel dat die sport mij op het lijf geschreven was. Tijdens mijn middelbare schooltijd ging ik naar de topsportschool in Vilvoorde. Daar raakte ik geblesseerd. Ik zette het volleybal even aan de kant, maar besloot niet veel later de draad weer op te pikken in Wielsbeke. Mijn zus was daar ook al aan de slag", vertelt ze. Ze leerde er vijf jaar geleden Annelies kennen. Sinds haa...

Vijf jaar geleden klopte Anouk aan bij DVH Wielsbeke. Ze kwam over van de volleybalclub in Kuurne, waar ze ook woont. "Toen ik klein was, ging ik eerst zwemmen. Daarna keek ik naar de volleybaltraining. Ik wist al snel dat die sport mij op het lijf geschreven was. Tijdens mijn middelbare schooltijd ging ik naar de topsportschool in Vilvoorde. Daar raakte ik geblesseerd. Ik zette het volleybal even aan de kant, maar besloot niet veel later de draad weer op te pikken in Wielsbeke. Mijn zus was daar ook al aan de slag", vertelt ze. Ze leerde er vijf jaar geleden Annelies kennen. Sinds haar tiende is zij al aangesloten bij de club. "Door wat reclame op school kwam ik bij de club terecht. Twee jaar ging ik ertussenuit. Het bleef kriebelen, dus kwam ik terug bij de club. Ik volleybal om me te kunnen ontspannen. Het is een sportieve uitlaatklep", meent ze.Toen Anouk nog maar net bij DVH zat, speelde ze een jaar samen met Annelies. "Het jaar werd wat gehypothekeerd door een blessure van Anouk", zegt Annelies. "Ik had klierkoorts in hetzelfde jaar. We leerden elkaar wel kennen. Uiteindelijk meer naast dan op het veld." Na een jaar splitsten hun wegen. Annelies mocht opdraven met de A-ploeg, terwijl Anouk de B-ploeg versterkte. "Dat wil niets zeggen over het niveau. De A-ploeg zijn de ervaren speelsters, de B-ploeg zijn dan weer de jonkies. We zijn allebei 24 jaar oud. Annelies is een van de jongsten van haar team, ik ben dan weer een van de oudsten van mijn team", legt Anouk uit. Tijdens het jaar dat ze samenspeelden, leerden ze ook elkaars sterke punten kennen. "Anouk is een heel technische en veelzijdige speelster die postvat in een receptiehoek. Ik ben een middenman die sprongkracht combineert met korte, krachtige ballen", zegt Annelies.Morgen, zaterdag, staan de twee teams dus tegenover elkaar. Van de twaalf ploegen staat de B-ploeg op een gedeelde vierde en de A-ploeg op een gedeelde achtste plaats. "We kennen elkaar wel, maar niet door en door. De teams hebben afzonderlijk een heel goede teamsfeer. Dat zal zich ook vertalen in de match. Tijdens zo'n derby zal de sfeer heel luchtig zijn. We maken af en toe een grapje en deinzen niet terug voor een klaphandje onder het net wanneer het ander team iets mooi gedaan heeft. Tegen andere teams gaat het er soms bitsiger aan toe", klinkt het. Beide ploegen proberen er nog een succesvol seizoen van te maken. De B-ploeg wil dan weer automatismen aanleren. De A-ploeg speelt voor het behoud in tweede provinciale. Er staat dus wel wat op het spel voor die laatste ploeg. "Het belangrijkste is dat we goed spelen, zoals we het aangeleerd hebben op training. Ook al zouden we verliezen, mogen we onszelf niets verwijten." Zowel de A- als de B-ploeg kijken uit naar deze speciale wedstrijd. "We spelen altijd om te winnen, maar na de match zijn we sportief genoeg om elkaar te feliciteren", zeggen de dames tot slot. (NVR)