"Eigenlijk zijn we alle drie al langer dan 40 jaar muzikaal actief", steekt Jean-Pierre Doutry (59) van wal, "Om de medaille te ontvangen moet je naast 40 jaar muzikant ook minimum 58 jaar oud zijn."
...

"Eigenlijk zijn we alle drie al langer dan 40 jaar muzikaal actief", steekt Jean-Pierre Doutry (59) van wal, "Om de medaille te ontvangen moet je naast 40 jaar muzikant ook minimum 58 jaar oud zijn."Naast Jean-Pierre mochten ook Martin Wydooghe (58) en Eddy Lein (62) het ereteken ontvangen. Opmerkelijk: de gehuldigde muzikanten zijn alle drie tubaspeler. "Ik ben afkomstig uit Hooglede en begon op twaalfjarige leeftijd bij de plaatselijke fanfare - ondertussen harmonie De Verenigde Vrienden", vertelt Eddy Lein. "Dit jaar ben ik dus welgeteld 50 jaar muzikant. Ik kwam in de fanfare terecht via Jozef Coghe, die onderwijzer in Hooglede was maar ook les gaf aan de muziekschool en dirigent was van de fanfare."Eddy kwam direct in de fanfare terecht, een jeugdfanfare was er toen nog niet. "Jozef had kennelijk een bugelspeler nodig", gaat Eddy verder, "Hij droeg me - eigenlijk tegen mijn zin - op om bugel te spelen."Toen de jeugdfanfare in Hooglede alsnog werd opgericht, schakelde Eddy over op tuba. Hij was jarenlang lid van de Hoogleedse fanfare en was er onder andere bestuurslid, secretaris en materiaalman. Na een rustperiode speelde hij bij muziekverenigingen in Klerken, Bovekerke en Zonnebeke. Sedert vorig jaar maakt hij deel uit van de Stadense harmonie."Mijn kleinzoon werd lid van de jeugdharmonie in Staden", legt Eddy uit, "Toen heb ik tegen mijn dochter gezegd dat ik met haar mee zou gaan als zij ook lid zou worden." Leuk detail: ook kleinzoon Robbe speelt tuba.Ook de muzikale roots van Martin Wydooghe liggen niet in Staden. "Ik ben op mijn tiende lid geworden van de harmonie in mijn geboortedorp Gits", vertelt Martin., "Zowat mijn hele familie was lid van harmonie 'Deugd en Vreugd'. In 1987 ben ik naar Staden verhuisd en werd ik lid van De Verenigde Vrienden. Ik bleef ook lid van de Gitse harmonie, maar uiteindelijk was die combinatie na een tijd niet langer vol te houden."Martin is sedert 1998 ook penningmeester van de harmonie. Ook bij Jean-Pierre Doutry zit het muzikant zijn in de genen. "Het zit inderdaad in de familie", weet Jean-Pierre. "Mijn vader en mijn broer waren lid van De Verenigde Vrienden. Ik werd op mijn twaalfde lid.""Jean-Pierre is 47 jaar lid", weet harmoniewoordvoerster Katia Damman. "Ondanks studies, verhuis naar Roeselare en drukke beroepsbezigheden is hij steeds paraat op repetities en concerten. Jean-Pierre is iemand waar je altijd kan op rekenen en is een voorbeeld voor ieder van ons."Overigens gaat er volgens de drie gedecoreerden niet echt zo heel veel tijd in het spelen bij de harmonie. "Er zijn de repetities op vrijdag en de uitstappen en concerten", weet Jean-Pierre. "Maar dat zijn er slechts 10 à 12 per jaar."Martin besteedt als penningmeester dan weer meer tijd aan de harmonie. "De harmonie is een vzw en ik heb toch wel wekelijks werk aan de boekhouding", aldus de penningmeester. "Elke maand is er voor mij ook een extra vergadering."Volgens de drie is de toekomst voor De Verenigde Vrienden alvast verzekerd. "Er zijn muziekverenigingen die louter uit zestigers bestaan", stelt Martin, "Bij ons is er een mix van alle leeftijden. Dat komt omdat er geïnvesteerd geweest is in de jeugdharmonie terwijl er ook goede contacten met de plaatselijke muziekschool zijn."De drie anciens lijken ook niet van plan om onmiddellijk de handdoek in de ring te gaan gooien. "Zolang het gaat en we ons 'jeunen' doen we verder."