Straks is het zover. Vrijdagmiddag 2 oktober stappen Dirk Vanderbeke (57) en William Vantyghem (48) in het gemeentehuis van Wingene in het huwelijksbootje. Het koppel is daarmee een van de eersten in West-Vlaanderen die binnen de nieuwe coronamaatregelen meteen ook een huwelijksfeest kan geven. En of ze er naar uitgekeken hebben.
...

Straks is het zover. Vrijdagmiddag 2 oktober stappen Dirk Vanderbeke (57) en William Vantyghem (48) in het gemeentehuis van Wingene in het huwelijksbootje. Het koppel is daarmee een van de eersten in West-Vlaanderen die binnen de nieuwe coronamaatregelen meteen ook een huwelijksfeest kan geven. En of ze er naar uitgekeken hebben. Het is al hun derde huwelijksdatum dit jaar. Normaal zouden ze in juni al getrouwd zijn, maar toen ze zagen aankomen dat corona nog altijd voor miserie zou zorgen, lieten ze dat plan varen. Dan viel de keuze op 25 september, maar ook die datum kwam nog te vroeg, vonden ze. Maar kijk nu, een week later is het dan toch van dat. Eeuwige trouw, in goede en kwade dagen, beloofd voor de ogen van een dertigtal familieleden en vrienden gevolgd door een huwelijksfeest in het Torhoutse restaurant Den Gouden Osse. "We zijn al twaalf jaar samen", kijkt William tegelijk terug en vooruit. "Hoe we elkaar leerden kennen? Goh, heel toevallig, elkaar tegen het lijf gelopen. In een cafeetje in Maldegem." "Het was een coup de foudre. Bij mij toch." Dirk lacht luid en kijkt zijn toekomstige echtgenoot in de ogen. "Ik was net opnieuw single, William zijn relatie zat al even in het slop. We hebben eigenlijk niet lang getwijfeld en zijn vol voor de liefde en voor elkaar gegaan."Drie jaar geleden ging William op de knieën. In een stampvol café, op de tonen van schlagerlied Als ik nog één keer zou trouwen."Voor mij kwam de vraag als een complete verrassing, maar blijkbaar broedde hij al langer op dat plan", zegt Dirk. "Natuurlijk zei ik meteen volmondig ja. Als ik ooit zou trouwen, was het met minne William." Allebei baten ze een eigen zaak uit: William staat achter de toog van café Novene in de schaduw van de kerk van Zwevezele, Dirk tapt in café De Klakmolen in Ruddervoorde. Ze kennen dus als geen ander de beperkingen die de coronamaatregelen in zich dragen. "Begin juni trouwen, had geen zin, hé", zegt William. "Allemaal met een mondmasker bij de burgemeester, ringen om en weer naar huis. Dat is voor niemand geestig. Je kan je vreugde amper delen." "Nu kan er al wat meer", pikt Dirk in. "Oké, het is nog zonder dansen en iedereen moet op restaurant aan zijn tafel blijven zitten. Maar wij hebben geen Connemara nodig om onze liefde te vieren. (lacht) Trouwens, we hebben animatie voorzien, met een charmezanger. En we hebben onze openingsdans natuurlijk."Met een kleine 60 mensen zijn ze voor het huwelijksfeest, netjes verdeeld in bubbels. "Neen, we gaan onze gasten niet voortdurend op de maatregelen wijzen. En al zeker niet op de vingers tikken", zegt Dirk nog. "Iedereen die komt, weet hoe het zit. En vooral: iedereen die komt, beseft hoe noodzakelijk de regels zijn. We hebben allemaal de beelden van tijdens de eerste golf gezien. Je denkt intussen meer dan twee keer na vooraleer je aan den dans gaat."En daarna? Op huwelijksreis naar een groene zone? "Neen, niet direct", lacht William. "Die huwelijksreis houden we nog even te goed. Waar we naartoe willen? Waarschijnlijk wordt het een cruise, hopelijk in het voorjaar van 2021. We hebben geduld, laat ons maar eerst genieten van den trouw en het feest."