De geslaagde recordduik had plaats in Dahab (Egypte), het mekka van de zogenoemde freedivers of vrijduikers. In de Sinaïwoestijn, waar het lekker warm is en dus ideaal voor An. "Als ik het koud heb, kan ik niet relaxen en relaxatie is net het belangrijkste bij freediving", zegt ze. "Als je niet rustig bent, krijg je een te hoge hartslag en mag je je record vergeten. Ik train heel hard voor mijn sport - van hardlopen tot fitnessen - maar net zo goed doe ik aan yoga en meditatie om in alle omstandigheden de kalmte te bewaren. Met mijn Belgisch record vrijduiken met twee vinnen verdien ik geen cent - ik win niet eens een trofee - maar het is echt héél intensief. Ik heb me zes maanden op die ene duik in Egypte vo...

De geslaagde recordduik had plaats in Dahab (Egypte), het mekka van de zogenoemde freedivers of vrijduikers. In de Sinaïwoestijn, waar het lekker warm is en dus ideaal voor An. "Als ik het koud heb, kan ik niet relaxen en relaxatie is net het belangrijkste bij freediving", zegt ze. "Als je niet rustig bent, krijg je een te hoge hartslag en mag je je record vergeten. Ik train heel hard voor mijn sport - van hardlopen tot fitnessen - maar net zo goed doe ik aan yoga en meditatie om in alle omstandigheden de kalmte te bewaren. Met mijn Belgisch record vrijduiken met twee vinnen verdien ik geen cent - ik win niet eens een trofee - maar het is echt héél intensief. Ik heb me zes maanden op die ene duik in Egypte voorbereid. Met erg veel training in het Torhoutse sportcentrum The Move."An (36) is oorspronkelijk uit Gent afkomstig, al woont ze al ettelijke jaren met haar man Kristof Verschaeve (45) in de Doornstraat op de Torhoutse wijk Don Bosco. Ze hebben twee kinderen, Daan (7) en Merel (5). An werkt als kraamverzorgende bij Familiehulp. Zowat al haar vrije tijd gaat naar vrijduiken.Ook Kristof is een ervaren duiker met perslucht. Hij is instructeur en voorzitter van de lokale duikclub Blue Dolphin Diving Team."Dertien jaar geleden ben ik met het duiken met perslucht begonnen, maar nu doe ik dat niet meer", aldus An. "Sinds drie jaar spits ik me volledig toe op het vrijduiken: met ingehouden adem. Freediving is een sport met enorm veel verschillende disciplines. Je kunt er alle kanten mee uit. Zo is er static apnea, een wedstrijd met als doel zo lang mogelijk quasi roerloos met ingehouden adem onder water te blijven. Meestal gebeurt dat in een zwembad. Een jaar geleden heb ik mijn persoonlijk record op 4 minuten en 19 seconden gebracht. Ik geef toe dat dit een nichesport is, maar je moet er veel voor overhebben. Ik zei het al: relaxatie is het toverwoord. Het is geen adrenalinesport. Vrijduiken heeft niets met pakweg benjispringen te maken. Ik zou dat laatste trouwens niet durven, denk ik. Ik heb het meer voor de diepte dan voor de hoogte (lacht). Onder water voel ik me in mijn sas. Ik kan me er totaal ontspannen. Echt waar, ik heb tijdens mijn recordduik naar de mooie visjes gekeken die me kwamen begroeten. De onderwaterwereld is prachtig ginds in het verre Egypte. Fenomenaal!"Het vrijduiken wordt zowel beoefend zonder vinnen aan de voeten (nofins) als met één vin (monofin) of twee vinnen (bifins). Met de monovin haal je het grootste rendement en geraak je het diepst. Inge Verbruggen heeft met 53 meter het nationaal damesrecord freediving monofin gevestigd."De voorbije maanden heb ik me doelbewust op freediving bifins toegelegd", zegt An. "Met de bedoeling het Belgisch record te pakken. Ik liet de wedstrijdlijn op 40 meter hangen, hopend om die diepte te halen. Met 4,5 kg lood aan mijn lichaam bevestigd, anders lukt het je niet. Maar té veel lood is gevaarlijk, want je moet weer boven geraken, hé. Het opstijgen is het delicaatst om een black-out te krijgen. Als dat gebeurt, keurt de jury je poging resoluut af. Er worden trouwens geen risico's genomen: je wordt begeleid door veiligheidsduikers. Mocht er iets misgaan, dan kan de wedstrijdlijn snel opgehaald worden. Je bent er met een lanyard aan verbonden: een lusvormig, verschuifbaar, kort touw."Toen An na 1 minuut en 35 seconden bovenkwam, vertoonde ze geen tekenen van zuurstoftekort. Vrij snel gaf de jury haar de witte in plaats van de rode kaart: poging geslaagd. "Een overwinning op mezelf", glundert ze. "En ik denk dat ik nog beter kan. Ooit waag ik me aan 50 meter diepte!"